Zapalenie osierdzia

Streszczenie

  • Definicja: Zapalenie osierdzia (ZO) infekcyjne lub nieinfekcyjne. Najczęściej występuje ZO wirusowe, rzadziej autoimmunologiczne. Inne przyczyny to zakażenia bakteryjne, nowotwory złośliwe, urazy (w tym operacje/interwencje kardiologiczne), zaburzenia metaboliczne.
  • Epidemiologia: Brak dokładnych danych na temat częstości występowania w warunkach ambulatoryjnych. Najczęściej występuje między 20. a 50. rokiem życia, częściej u mężczyzn niż u kobiet.
  • Objawy: Ostry ból w klatce piersiowej, ewentualnie z promieniowaniem. Ból nie związany z wysiłkiem, nasilający się przy wdechu i kaszlu, ulega złagodzeniu w pozycji siedzącej i podczas pochylania się do przodu; może występować gorączka. W przewlekłym zaciskającym zapaleniu osierdzia pogorszenie tolerancji wysiłku, obrzęki i duszność.
  • Badanie fizykalne i wyniki badań: Tarcie osierdzia jest patognomoniczne, ale nie zawsze obecne. W EKG poziome uniesienie odcinka ST w wielu odprowadzeniach, obniżenie odcinka PQ. Wzrost markerów stanu zapalnego. W obrazowaniu echokardiograficznym możliwy wysięk osierdziowy. W zaciskającym zapaleniu osierdzia: obrzęki, poszerzenie żył szyjnych, hepatomegalia, wodobrzusze.
  • Diagnostyka: Rozpoznanie przede wszystkim na podstawie badania przedmiotowego, EKG, badań laboratoryjnych i ECHO serca. W razie wątpliwości TK i/lub RM jako diagnostyka drugiego rzutu, ewentualnie analiza płynu osierdziowego.
  • Leczenie: Odpoczynek fizyczny, leczenie farmakologiczne ostrego zapalenia osierdzia lekami z grupy NLPZ lub kwasem acetylosalicylowym i kolchicyną; w razie potrzeby leczenie choroby podstawowej. Perikardiocenteza (nakłucie worka osierdziowego) w przypadku dużych wysięków/tamponady. W przewlekłym zaciskającym zapaleniu osierdzia – perikardiektomia.

Informacje ogólne

Definicja

  • Choroba zapalna osierdzia charakteryzująca się zazwyczaj:
  • W zależności od przebiegu możemy wyróżnić:1
    • ostre zapalenie osierdzia  - trwające poniżej 4 tygodni
    • przetrwałe zapalenie osierdzia - bez remisji, czas trwania od powyżej 4–6 tygodni, ale poniżej 3 miesięcy
    • nawracające zapalenie osierdzia - nawrót choroby po okresie bezobjawowym wynoszącym co najmniej 4–6 tygodni
    • przewlekłe zapalenie osierdzia - czas trwania powyżej 3 miesięcy
  • Niska śmiertelność, ale wysoka zachorowalność:2
    • często trudna kontrola objawów
    • wysoki współczynnik nawrotów
      • u około 30% pacjentów3 
      • najczęściej do 24 miesięcy od pierwotnego epizodu

Epidemiologia

  • Brak dokładnych danych na temat częstości występowania zapalenia osierdzia w warunkach ambulatoryjnych
  • W szpitalach: jest przyczyną około 0,1% wszystkich hospitalizacji i około 5% przyjęć w trybie nagłym z powodu bólu w klatce piersiowej1
  • Ostre zapalenie osierdzia występuje w każdym wieku
    • najczęściej między 20. a 50. rokiem życia1-2,4-5
  • Mężczyźni chorują częściej niż kobiety1
  • Nawroty choroby u około 30% pacjentów3

Etiologia i patogeneza

  • Osierdzie to struktura otaczająca serce, zbudowana z błony surowiczej, składającej się z dwóch blaszek: trzewnej i  ściennej. Pierwsza z nich przylega do mięśnia serca (nasierdzie), druga - zewnętrzna jest wzmocniona warstwą włóknistą. Pomiędzy blaszkami osierdzia znajduje się szczelinowata jama osierdzia
  • Powierzchnia blaszki trzewnej wydziela płyn osierdziowy
  • Fizjologicznie w jamie osierdzia znajduje się zwykle 15–50 ml płynu
  • Worek osierdziowy pełni funkcję ochronną oraz zapewnia beztarciowy skurcz i rozkurcz
  • Istnieje wiele przyczyn zapalenia osierdzia - bez wysięku osierdziowego lub z wysiękiem:
    • w krajach uprzemysłowionych – najczęściej przyczyny wirusowe, w krajach rozwijających się – gruźlica
  • Zapalenie osierdzia może być spowodowane:1
    • zakażeniami (bardzo często)
    • zaburzeniami autoimmunologicznymi (często)
    • nowotworami
    • zaburzeniami metabolicznymi
    • urazami

Klasyfikacja w zależności od etiologii

PRZYCZYNY ZAKAŹNE PRZYCZYNY NIEZAKAŹNE
  • Wirusy
  • Bakterie
    • Streptococcus, Staphylococcus, Meningococcus, Pneumococcus, Haemophilus influenzae, Legionella, Mycoplasma, Chlamydia, Mycobacterium i inne
  • Grzyby
    • Candida, Aspergillus, Blastomyces, Coccidioides, Histoplasma
  • Pasożyty
    • Tasiemiec bąblowcowy
  • Pierwotniaki
    • Toxoplasma
  •  Autoimmunologiczne
  • Nowotworowe
    • najczęściej zmiany wtórne
  • Metaboliczne
    • niedoczynność tarczycy, mocznica
  • Urazowe
    • bezpośrednie, pośrednie, popromienne
  • Polekowe
    • metyldopa, izoniazyd, fenytoina
  • Inne
    • rozwarstwienie aorty, zawał mięśnia sercowego, amyloidoza, przewlekła niewydolność serca

Klasyfikacja na podstawie obrazu klinicznego

  • W zależności od objawów klinicznych, zapalenie osierdzia można sklasyfikować jako:
    • suche
    • wysiękowe
    • wysiękowo–zaciskające
    • zaciskające
      • zaciskające zapalenie osierdzia należy wyróżnić, jako możliwą końcową postać przewlekłego zapalenia osierdzia
      • obraz kliniczny zaciskającego zapalenia osierdzia determinują zaburzenia napełniania rozkurczowego, spowodowane utratą elastyczności worka osierdziowego
      • kryteria diagnostyczne
        • objawy prawokomorowej niewydolności serca
        • objawy zaburzenia napełnienia rozkurczowego w wyniku zaciskania, widoczne w jednym lub większej liczbie badań obrazowych (echokardiografia, TK, RM, cewnik sercowy

Klasyfikacja na podstawie przebiegu

  • W zależności od czasu trwania objawów, można wyróżnić:
    • ostre  - trwające poniżej 4 tygodni
    • przetrwałe - bez remisji, czas trwania od powyżej 4–6 tygodni, ale poniżej 3 miesięcy
    • nawracające - nawrót choroby po okresie bezobjawowym wynoszącym co najmniej 4–6 tygodni
    • przewlekłe - czas trwania powyżej 3 miesięcy

Czynniki predysponujące

ICD–10

  • I01 Gorączka reumatyczna z zajęciem serca
    • I01.0 Ostre reumatyczne zapalenie osierdzia
  • I09 Inne reumatyczne choroby serca
    • I09.2 Przewlekłe reumatyczne zapalenie osierdzia
  • I30 Ostre zapalenie osierdzia
    • I30.0 Ostre nieokreślone samoistne zapalenie osierdzia
    • I30.1 Zapalenie osierdzia zakaźne
    • I30.8 Inne postacie ostrego zapalenia osierdzia
    • I30.9 Ostre zapalenie osierdzia, nieokreślone
  • I31 Inne choroby osierdzia
    • I31.0 Przewlekłe zarostowe zapalenie osierdzia
    • I31.1 Przewlekłe zaciskające zapalenie osierdzia
    • I31.9 Choroba osierdzia, nieokreślona
  • I32.0 Zapalenie osierdzia w przebiegu chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej

Diagnostyka

Kryteria diagnostyczne

  • Aby rozpoznać ostre zapalenie osierdzia, muszą być spełnione co najmniej 2 z 4 następujących kryteriów:1
    • ból w klatce piersiowej o charakterze osierdziowym (ponad 85–90% przypadków)
    • tarcie osierdziowe (≤33% przypadków)
    • typowe zmiany w EKG (do 60% przypadków)
      • uogólnione uniesienie odcinka ST 
      • obniżenie odcinka PQ
    • wysięk osierdziowy (zwykle niewielki, około 60% przypadków)
      • jeśli wysięk osierdziowy jest duży, ból może być nieobecny, a na pierwszy plan wysuwa się niewydolność serca
  • Dodatkowe badania wspierające rozpoznanie:
    • podwyższone parametry stanu zapalnego
    • oznaki procesu zapalnego w mięśniu sercowym w badaniach obrazowych (niedostępne w POZ)
      • RM
      • TK
    •  

Diagnostyka różnicowa

Ostre zapalenie osierdzia

Zaciskające zapalenie osierdzia

Wywiad lekarski

Ostre zapalenie osierdzia

  • Ból w klatce piersiowej
    • objaw dominujący w zdecydowanej większości przypadków, często o ostrym początku i znacznym nasileniu
    • umiejscowienie po lewej stronie w okolicy przedsercowej lub za mostkiem 
      • możliwe promieniowanie do barku, szyi, żuchwy, pleców lub lewego ramienia
      • zmniejszenie nasilenia bólu w pozycji siedzącej i przy pochylaniu się do przodu
    • nasilenie bólu podczas wdechu lub kaszlu2
    • brak poprawy po zażyciu azotanów
    • niezależny od wysiłku
    • może utrzymywać się od kilku godzin do kilku dni
  • Inne objawy:
  • Objawy choroby podstawowej:
    • choroby autoimmunologiczne
    • nowotwory złośliwe
    • zakażenie bakteryjne: wysoka gorączka, dreszcze
    • zakażenie wirusowe: objawy grypopodobne lub żołądkowo–jelitowe

Zaciskające zapalenie osierdzia

  • Zapalenie osierdzia w wywiadzie
  • Pogorszenie tolerancji wysiłku
  • Zmęczenie
  • Duszność
  • Obrzęki obwodowe
  • Dyskomfort w jamie brzusznej
  • Ewentualnie objawy choroby podstawowej

Badanie fizykalne

Ostre zapalenie osierdzia

  • Tarcie osierdzia jest objawem patognomonicznym:
    • szorstki szmer skurczowo–rozkurczowy z punctum maximum przeważnie po lewej stronie przy mostku (punkt Erba), najlepiej słyszalny, gdy pacjent siedzi lekko pochylony do przodu
    • słyszalność lub głośność szmeru może ulec zmianie w trakcie przebiegu choroby
    • w przeciwieństwie do tarcia opłucnowego, słyszalny nawet przy wstrzymanym oddechu
    • mogą też wystąpić jednocześnie tarcie osierdziowe i opłucnowe
    • uwaga: zniknięcie tarcia może być oznaką narastającego wysięku osierdziowego
  • Niekiedy poszerzenie żył szyjnych jako objaw wskazujący na wysięk osierdziowy/tamponadę

Zaciskające zapalenie osierdzia

  • Objawy niewydolności prawokomorowej
  • Kacheksja
  • Żółtaczka (przekrwienie bierne wątroby)
  • Brak zapadania żył szyjnych w czasie wdechu (objaw Kussmaula)
  • Tętno paradoksalne (pulsus paradoxus): spadek ciśnienia tętniczego >10 mmHg przy wdechu
  • Ciche tony serca
    • czasem obecny trzeci ton serca (szybkie napełnianie komór, które ustaje gwałtownie z powodu sztywnego osierdzia)

Badania uzupełniające w praktyce lekarza rodzinnego

Badania diagnostyczne1

Diagnostyka podstawowa (wszystkie przypadki z podejrzeniem zapalenia osierdzia)
Diagnostyka pogłębiona (jeśli diagnostyka podstawowa jest niewystarczająca) – zwykle w warunkach szpitalnych 
  • RTG klatki piersiowej
  • RM i/lub TK
  • Badanie płynu osierdziowego po nakłuciu (lub drenażu chirurgicznym) ze względu na:
    • tamponadę
    • podejrzenie bakteryjnego lub nowotworowego zapalenia osierdzia/wysięku
    • umiarkowany lub duży wysięk niereagujący na konwencjonalną terapię
  • Dalsze badania w zależności od podejrzewanej etiologii i objawów klinicznych

Ostre zapalenie osierdzia

EKG 
  • EKG zalecane jest u wszystkich pacjentów z podejrzeniem zapalenia osierdzia1
    • często obecna tachykardia zatokowa
  • Poza tym typowy przebieg w 4 stadiach:2
    • stadium I
      • uniesienie odcinka ST w licznych odprowadzeniach
      • uniesienie odcinka ST zazwyczaj wklęsłe (w przeciwieństwie do typowego STEMI z wypukłym uniesieniem odcinka ST)
      • brak obniżenia odcinka ST w odprowadzeniu aVL (w przeciwieństwie do STEMI ściany dolnej)8
      • obniżenie odcinka PQ (jednoczesne obniżenia w odprowadzeniach kończynowych i przedsercowych w ostrej fazie są swoistym objawem zapalenia osierdzia)
    • stadium II
      • zmniejszenie uniesienia odcinka ST i obniżenia odcinka PQ
    • stadium III
      • ujemne załamki T
    • stadium IV
      • normalizacja EKG
  • Ewentualnie niski woltaż przy wysięku osierdziowym.
RTG klatki piersiowej
  • RTG klatki piersiowej zalecane jest u wszystkich pacjentów z podejrzeniem zapalenia osierdzia1
    • prawidłowe w większości przypadków ostrego zapalenia osierdzia
    • poszerzenie sylwetki serca przy większym wysięku osierdziowym (powyżej 300 ml)
    • wykluczenie/wykrycie zmian płucnych lub śródpiersiowych
Badania laboratoryjne 
  • Zalecane jest oznaczanie parametrów stanu zapalnego i markerów uszkodzenia mięśnia sercowego u pacjentów z podejrzeniem zapalenia osierdzia:1
  • Inne badania laboratoryjne
    • serologia wirusowa nie jest rutynowo zalecana, rzadko istotna9

Zaciskające zapalenie osierdzia

EKG
RTG klatki piersiowej
  • RTG klatki piersiowej (PA i boczne) zalecane u wszystkich pacjentów z podejrzeniem zaciskającego zapalenia osierdzia1
Badania laboratoryjne 
  • Podwyższone parametry wątrobowe (GGTP, ALT, AST, ALP) jako wyraz przekrwienia biernego wątroby

Badania specjalistyczne

Badania laboratoryjne

  • Wszystkie przypadki z podejrzeniem zapalenia osierdzia
    • markery zajęcia mięśnia sercowego: troponina

Ostre zapalenie osierdzia

  • W diagnostyce zapalenia osierdzia ważną rolę odgrywają procedury obrazowania
Badania laboratoryjne
  • Troponina 
    • wzrost przy towarzyszącym zapaleniu mięśnia sercowego
  • Inne badania 
    • w razie potrzeby diagnostyka w kierunku gruźlicy, czynnik reumatoidalnyANA przy podejrzeniu określonej choroby podstawowej
Echokardiografia  
  • Echokardiografia przezklatkowa (transthoracic echocardiography – TTE) u wszystkich pacjentów z podejrzeniem zapalenia osierdzia1
  • Zwykle pierwsza procedura obrazowania przy podejrzeniu
    • ocena funkcji serca (celem wykluczenia towarzyszącego zapalenia mięśnia sercowego)
    • półilościowe wykrywanie wysięku osierdziowego
      • ocena istotności hemodynamicznej
Tomografia komputerowa (TK)
  • Wizualizacja zapalenia osierdzia po podaniu środka kontrastowego
  • Wizualizacja wysięku osierdziowego
Rezonans magnetyczny (RM)
  • Wizualizacja zapalenia osierdzia (późne wzmocnienie gadolinem)
  • Wykrywanie zapalenia mięśnia sercowego (późne wzmocnienie gadolinem)
  • Wizualizacja wysięku osierdziowego
Cewnikowanie serca (koronarografia) 
  • Nie jest elementem rutynowej diagnostyki
  • Możliwość wykluczenia OZW w zapaleniu osierdzia i mięśnia sercowego z podwyższonym poziomem troponiny

Zaciskające zapalenie osierdzia 

Echokardiografia  
  • Echokardiografia przezklatkowa (TTE) zalecana u wszystkich pacjentów z podejrzeniem zaciskającego zapalenia osierdzia1
    • pogrubienie osierdzia
    • powiększone przedsionki
    • nieprawidłowy ruch przegrody
    • poszerzona żyła główna z ograniczeniem zapadania się przy wdechu
    • odróżnienie od restrykcyjnych kardiomiopatii
TK i/lub RM  
  • TK i/lub RM są zalecane (I/C) jako procedury obrazowania drugiego wyboru w celu stwierdzenia:1
    • pogrubienia i zwapnienia osierdzia, stopnia i zasięgu zmian w osierdziu

Wskazania do hospitalizacji

  • Najważniejsze w decyzji o hospitalizacji lub leczeniu ambulatoryjnym jest określenie poziomu ryzyka - indywidualnie dla każdego pacjenta
    • czy występują czynniki ryzyka związane ze złym rokowaniem?
      • większe czynniki ryzyka:
        • gorączka powyżej 38°C
        • podostry początek
        • duży wysięk osierdziowy
        • tamponada serca
        • brak reakcji na ASA lub NLPZ po co najmniej 1 tygodniu leczenia
      • mniejsze czynniki ryzyka:
  • Pacjenta można na podstawie powyższych zakwalifikować jako:
    • pacjent wysokiego ryzyka: obecny jakikolwiek czynnik ryzyka, mniejszy lub większy
      • konieczna hospitalizacja
    • pacjent umiarkowanego ryzyka: nieobecny czynnik ryzyka, ale niecałkowita odpowiedź na NLPZ
      • konieczna hospitalizacja
    • pacjent niskiego ryzyka: nieobecny czynnik ryzyka, dobra odpowiedź na NLPZ
      • leczenie ambulatoryjne z oceną odpowiedzi na leczenie przeciwzapalne po 1 tyg

Leczenie

Cele leczenia

  • Wyleczenie
  • Złagodzenie objawów
  • Uniknięcie powikłań

Postępowanie lecznicze

Ostre zapalenie osierdzia1

  • ASA lub NLPZ (gastroprotekcja!) zalecane jako leczenie pierwszego rzutu:
    • ASA
      • 750–1000 mg co 8 godzin, zmniejszanie dawki o 250–500 mg co 1–2 tygodnie
      • czas leczenia: 1–2 tygodnie
    • ibuprofen
      • 600 mg co 8 godzin, zmniejszanie dawki o 200–400 mg
      • czas leczenia: 1–2 tygodnie
  • Kolchicyna10 - leczenie pierwszego rzutu w połączeniu z ASA lub NLPZ
    • 0,5 mg co 12 godzin (u pacjentów z masą ciała ≥70 kg), 0,5 mg 1x na dobę (u pacjentów z masą ciała <70 kg)
    • czas leczenia: 3 miesiące
  • Glikokortykosteroidy
    • glikokortykosteroidy nie są zalecane jako leczenie pierwszego rzutu
    • należy rozważyć glikokortykosteroidy w małych dawkach w razie:
      • przeciwwskazań/niepowodzenia leczenia ASA/NLPZ/kolchicyną oraz po wykluczeniu zakażenia
      • swoistych wskazań, takich jak choroby autoimmunologiczne
  • Należy rozważyć kontrole CRP w celu oceny skuteczności leczenia i określenia czasu jej trwania
  • Należy zalecić odpoczynek fizyczny do czasu ustąpienia dolegliwości i normalizacji wyników CRP, EKG, ECHO
    • w przypadku sportowców co najmniej 3 miesiące

Nawracające zapalenie osierdzia1

  • Zaleca się stosowanie ASA lub NLPZ
    • ASA
      • dawkowanie: 500–1000 mg co 6–8 godzin, zmniejszanie dawki o 250–500 mg co 1–2 tygodnie
      • czas leczenia: od kilku tygodni do kilku miesięcy w zależności od przebiegu
    • ibuprofen
      • dawkowanie: 600 mg co 8 godzin, zmniejszanie dawki o 200–400 mg co 1–2 tygodnie
      • czas leczenia: od kilku tygodni do kilku miesięcy w zależności od przebiegu
  • Kolchicyna zalecana jako uzupełnienie ASA lub NLPZ
    • 0,5 mg 2x na dobę przy masie ciała ≥70 kg, 0,5 mg na dobę przy masie ciała <70 kg
    • czas leczenia: co najmniej 6 miesięcy
  • Glikokortykosteroidy: jako leczenie uzupełniające w przypadku niewystarczającej reakcji na ASA lub NLPZ i kolchicynę (terapia potrójna)
    • prednizon 0,2–0,5 mg/kg m.c. na dobę
      • odstawiać stopniowo
    • jeśli to możliwe, tylko w przypadku swoistych wskazań (choroby autoimmunologiczne, zespół poperikardiotomijny)
    • należy wykluczyć zakażenia bakteryjne/gruźlicę
    • kontrole CRP w celu oceny skuteczności leczenia i określenia czasu jej trwania
  • W opornym na leczenie, nawracającym zapaleniu osierdzia można rozważyć leczenie za pomocą:
    • immunoglobulin dożylnych (IVIG) – dostępne w lecznictwie zamkniętym
    • anakinry – dostępne w lecznictwie zamkniętym
    • azatiopryny
  • Należy zalecić odpoczynek fizyczny do czasu ustąpienia dolegliwości i normalizacji wyników CRP, EKG i ECHO
    • w przypadku sportowców co najmniej 3 miesiące

Zaciskające zapalenie osierdzia1

  • Perikardiektomia (chirurgiczne usunięcie części lub całości worka osierdziowego) jest podstawową metodą leczenia przewlekłego zaciskającego zapalenia osierdzia

Oporne na kolchicynę zapalenie osierdzia

  • Anakinra (antagonista receptora interleukiny–1) może stanowić alternatywę, ale potrzebne są dalsze badania w tym zakresie11

Specjalna diagnostyka i leczenie w zależności od etiologii 

Wirusowe zapalenie osierdzia1

  • Choroba ustępuje samoistnie pod wpływem leczenia farmakologicznego
  • Nie zaleca się wykonywania rutynowej serologii wirusowej
  • Dotychczas brak jednoznacznych dowodów na korzyści z terapii przeciwwirusowej
  • Terapia glikokortykosteroidami nie jest zalecana w przypadku wirusowego zapalenia osierdzia

Bakteryjne zapalenie osierdzia1

  • W przypadku podejrzenia ropnego zapalenia osierdzia zalecana jest pilna perikardiocenteza (nakłucie worka osierdziowego) z drenażem, badanie płynu osierdziowego i posiewy krwi
  • Dożylna antybiotykoterapia w zależności od etiologii
  • Należy rozważyć doosierdziowe podanie leków fibrynolitycznych

Zapalenie osierdzia w przebiegu chorób autoimmunologicznych1

  • Stanowi 5–15% przypadków ostrego/nawracającego zapalenia osierdzia
  • Rzadko jako pierwsza manifestacja choroby układowej
  • Wymaga adekwatnego leczenia choroby podstawowej

Zapalenie osierdzia nowotworowe1

  • Perikardiocenteza zalecana celem diagnostyki histopatologicznej
  • Drenaż osierdzia w celu odbarczenia wysięku i ewentualnie terapia doosierdziowa
  • Można rozważyć podanie doosierdziowe12 leków cytostatycznych/sklerotyzujących w celu zapobiegania nawrotom wysięków

Zapalenie osierdzia w następstwie urazu serca1

  • Do urazowych zapaleń osierdzia należą:
    • pozawałowe zapalenie osierdzia
    • zespół poperikardiotomijny  
    • pourazowe zapalenie osierdzia (jatrogenne po interwencjach lub niejatrogenne)
  • Zalecana jest terapia przeciwzapalna
    • ASA i ibuprofen są lekami pierwszego wyboru w pozawałowym zapaleniu osierdzia
  • Kolchicyna
    • należy rozważyć jako uzupełnienie ASA lub NLPZ (jak w ostrym zapaleniu osierdzia)
    • rozważyć w profilaktyce (czas leczenia: 1 miesiąc) po zabiegach kardiochirurgicznych

Zapalenie osierdzia przy niewydolności nerek1

  • W przypadku zapalenia osierdzia u osób dializowanych należy rozważyć intensyfikację dializoterapii
  • Można rozważyć podanie NLPZ i steroidów (ogólnoustrojowo lub doosierdziowo)
  • Kolchicyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek

Postępowanie w przypadku obecności płynu w worku osierdziowym

  • Objawy kliniczne w zależności od szybkości powstawania:
    • szybko: skutki hemodynamiczne już przy kilkuset mililitrach płynu
    • powoli: objawy czasami dopiero po tygodniach i miesiącach przy dużej objętości wysięku
  • Objawy i badanie fizykalne:
    • duszność
    • dyskomfort w klatce piersiowej
    • poszerzenie żył szyjnych
    • częstoskurcz
    • tętno paradoksalne (pulsus paradoxus)
  • Diagnostyka:1
    • echokardiografia przezklatkowa (TTE) – zalecana u wszystkich pacjentów z podejrzeniem wysięku osierdziowego
    • RTG klatki piersiowej przy podejrzeniu wysięku osierdziowego lub choroby opłucnej
  • Klasyfikacja:
    • początek (ostry, podostry, przewlekły)
    • objętość płynu (mała: 20 mm, umiarkowana: 10–20 mm, duża: >20 mm)
    • dystrybucja płynu (otaczający, zlokalizowany)
    • skład płynu (przesięk, wysięk)
  • Triaż (segregacja) i leczenie1
    • skierowanie do szpitala w przypadku podejrzenia istotnego hemodynamicznie wysięku osierdziowego
    • wyjaśnienie etiologii
    • leczenie zalecane w zależności od etiologii (zobacz wyżej)
    • perikardiocenteza (lub operacja) zalecana w przypadku:
      • tamponady serca
      • wysięku istotnego hemodynamicznie niereagującego na farmakoterapię
      • podejrzenia przyczyny bakteryjnej lub nowotworowej/tamponady

Przebieg, powikłania i rokowanie

Powikłania

  • Nawracające zapalenie osierdzia 
    • nawrót po pierwotnym zapaleniu osierdzia w nawet 30% przypadków
  • Rozwój zaciskającego zapalenia osierdzia
    • ryzyko w zależności od etiologii:1
      • niskie (1%)
        • wirusowe zapalenie osierdzia
        • idiopatyczne zapalenie osierdzia
      • średnie (2–5%)
        • zapalenie osierdzia na tle immunologicznym
        • nowotworowe zapalenie osierdzia
      • wysokie (20–30%)
        • bakteryjne zapalenie osierdzia
  • Wysięk osierdziowy/tamponada serca

Przebieg i rokowanie 

Ostre zapalenie osierdzia

  • Większość przypadków ostrego zapalenia osierdzia ma charakter wirusowy, z krótkim przebiegiem choroby i samoistnym wyzdrowieniem
  • Przejście w nawracające zapalenie osierdzia w 30% przypadków13
    • niedostateczna odpowiedź na leczenie NLPZ i utrzymujące się podwyższenie CRP wiążą się ze zwiększonym odsetkiem nawrotów
    • praktycznie nigdy nie dochodzi do przejścia nawracającego zapalenia osierdzia w zaciskające1
      • ryzyko mniejsze niż w przypadku jednorazowego ostrego zapalenia osierdzia
    • nową opcją terapeutyczną zmniejszającą ryzyko nawrotu może być inhibitor IL–1 – rilonacept14
  • Rokowanie w przypadku wysięku osierdziowego zależy od:1
    • etiologii
      • wysięki osierdziowe w idiopatycznym zapaleniu osierdzia rokuja dobrze
      • źle rokują wysięki o przyczynie bakteryjnej, a zwłaszcza nowotworowe
    • objętości płynu
      • duże, przewlekłe wysięki wiążą się z 30–35% ryzykiem rozwoju tamponady

Zaciskające zapalenie osierdzia

  • Około 1% przypadków ostrego zapalenia osierdzia przechodzi w zaciskające zapalenie osierdzia9
  • Przyczyny zaciskającego zapalenia osierdzia:1
    • wirusowe (42–49%)
    • po operacji serca (11–37%)
    • po radioterapii (9–31%)
    • choroby autoimmunologiczne (3–7%)
    • bakteryjne (3–6%) 
    • inne (<10%)
  • Perikardiektomia wiąże się ze stosunkowo wysoką śmiertelnością (6–12%).1
    • zalecane wykonywanie w ośrodkach z odpowiednim doświadczeniem

Informacje dla pacjentów

Materiały edukacyjne dla pacjentów

Szmery nad sercem

  • Tarcie osierdziowe:

  • Migotanie przedsionków:

Ilustracje

Źródła

Wytyczne

  • European Society of Cardiology. Guidelines for the diagnosis and management of pericardial diseases, stan z 2015 r., www.escardio.org.

Piśmiennictwo

  1. Adler Y., Charron P., Imazio M., et al. 2015 ESC Guidelines for the diagnosis and management of pericardial diseases. Eur Heart J 2015, 36: 2921-64, doi:http://dx.doi.org/10.1093/eurheartj/ehv318, eurheartj.oxfordjournals.org
  2. Snyder M.J., Bepko J., White M. Acute pericarditis: diagnosis and management. Am Fam Physician, 01.04.2014, 89(7): 553-60, PubMed
  3. Lotrionte M., Biondi–Zoccai G., Imazio M., et al. International collaborative systematic review of controlled clinical trials on pharmacologic treatments for acute pericarditis and its recurrences,. Am Heart J 2010, 160: 662-70, doi:10.1016/j.ahj.2010.06.015, DOI
  4. Ariyarajah V., Spodick D.H. Acute pericarditis: diagnostic cues and common electrocardiographic manifestations, Cardiol Rev. 2007, 15(1): 24-30, pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  5. Maisch B., Ristic A.D. The classification of pericardial disease in the age of modern medicine. Curr Cardiol Rep 2002, 4: 13-21, PubMed
  6. Lange R.A., Hillis L.D. Clinical practice. Acute pericarditis, N Engl J Med. 2004, 351(21): 2195-202, pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  7. Troughton R.W., Asher C.R., Klein A.L. Pericarditis, Lancet 2004, 363: 717-27, PubMed
  8. Bischof J.E., Worrall C., Thompson P., et al. ST depression in lead aVL differentiates inferior ST–elevation myocardial infarction from pericarditis, Am J Emerg Med luty 2016, 34(2): 149-54, pmid:26542793, PubMed
  9. Imazio M. Clinical presentation and diagnostic evaluation of acute pericarditis. UpToDate, ostatnia akutalizacja: 31.10.2014, UpToDate
  10. Alabed S., Cabello J.B., Irving G.J., et al. Colchicine for pericarditis. Cochrane Database Syst Rev. 2014, 8:CD010652. doi: 10.1002/14651858.CD010652.pub2, DOI
  11. Brucato A., Imazio M., Gattorno M., et al. Effect of anakinra on recurrent pericarditis among patients with colchicine resistance and corticosteroid dependence: The AIRTRIP randomized clinical trial, JAMA 08.10.2016, 316(18): 1906-12, pmid:27825009, PubMed
  12. Virk S.A., Chandrakumar D., Villanueva C., et al. Systematic review of percutaneous interventions for malignant perocardial effusion, Heart 2015, doi:10.1136/heartjnl-2015-307907, DOI
  13. Lotrionte M., et al. International collaborative systematic review of controlled clinical trials on pharmacologic treatments for acute pericarditis and its recurrences., Am Heart J. 2010, 160(4): 662-70, pubmed.ncbi.nlm.nih.gov.
  14. Klein A., Imazio M., Cremer P., et al. Phase 3 Trial of Interleukin–1 Trap Rilonacept in Recurrent Pericarditis, N Engl J Med 2021, 384: 31-41, doi:10.1056/NEJMoa2027892, DOI.
  15. Imazio M., Brucato A., Cemin R., et al. Colchicine for recurrent pericarditis (CORP). A randomized trial. Ann Intern Med 2011, 155: 409-14, pubmed.ncbi.nlm.nih.gov.
  16. Imazio M., Belli R., Brucato A., et al. Efficacy and safety of colchicine for treatment of multiple recurrences of pericarditis (CORP-2): a multicenter, double-blind, placebo–controlled, randomised trial, Lancet 2014, doi:10.1016/S0140-6736(13)62709-9, DOI.

Opracowanie

  • Natalia Jagiełła, (redaktor)
  • Tomasz Tomasik (recenzent)
  • Mateusz Szmidt (recenzent)
  • Sławomir Chlabicz (redaktor)
  • Michael Handke (recenzent/redaktor)

Link lists

Authors

Previous authors

Updates

Gallery

Snomed

Click to edit