Streszczenie
- Definicja: Zapalenie osierdzia (ZO) infekcyjne lub nieinfekcyjne. Najczęściej występuje ZO wirusowe, rzadziej autoimmunologiczne. Inne przyczyny to zakażenia bakteryjne, nowotwory złośliwe, urazy (w tym operacje/interwencje kardiologiczne), zaburzenia metaboliczne.
- Epidemiologia: Brak dokładnych danych na temat częstości występowania w warunkach ambulatoryjnych. Najczęściej występuje między 20. a 50. rokiem życia, częściej u mężczyzn niż u kobiet.
- Objawy: Ostry ból w klatce piersiowej, ewentualnie z promieniowaniem. Ból nie związany z wysiłkiem, nasilający się przy wdechu i kaszlu, ulega złagodzeniu w pozycji siedzącej i podczas pochylania się do przodu; może występować gorączka. W przewlekłym zaciskającym zapaleniu osierdzia pogorszenie tolerancji wysiłku, obrzęki i duszność.
- Badanie fizykalne i wyniki badań: Tarcie osierdzia jest patognomoniczne, ale nie zawsze obecne. W EKG poziome uniesienie odcinka ST w wielu odprowadzeniach, obniżenie odcinka PQ. Wzrost markerów stanu zapalnego. W obrazowaniu echokardiograficznym możliwy wysięk osierdziowy. W zaciskającym zapaleniu osierdzia: obrzęki, poszerzenie żył szyjnych, hepatomegalia, wodobrzusze.
- Diagnostyka: Rozpoznanie przede wszystkim na podstawie badania przedmiotowego, EKG, badań laboratoryjnych i ECHO serca. W razie wątpliwości TK i/lub RM jako diagnostyka drugiego rzutu, ewentualnie analiza płynu osierdziowego.
- Leczenie: Odpoczynek fizyczny, leczenie farmakologiczne ostrego zapalenia osierdzia lekami z grupy NLPZ lub kwasem acetylosalicylowym i kolchicyną; w razie potrzeby leczenie choroby podstawowej. Perikardiocenteza (nakłucie worka osierdziowego) w przypadku dużych wysięków/tamponady. W przewlekłym zaciskającym zapaleniu osierdzia – perikardiektomia.
Informacje ogólne
Definicja
- Choroba zapalna osierdzia charakteryzująca się zazwyczaj:
- bólem w klatce piersiowej
- tarciem osierdziowym
- typowymi zmianami w EKG
- obecnością płynu w worku osierdziowym
- W zależności od przebiegu możemy wyróżnić:1
- ostre zapalenie osierdzia - trwające poniżej 4 tygodni
- przetrwałe zapalenie osierdzia - bez remisji, czas trwania od powyżej 4–6 tygodni, ale poniżej 3 miesięcy
- nawracające zapalenie osierdzia - nawrót choroby po okresie bezobjawowym wynoszącym co najmniej 4–6 tygodni
- przewlekłe zapalenie osierdzia - czas trwania powyżej 3 miesięcy
- Niska śmiertelność, ale wysoka zachorowalność:2
- często trudna kontrola objawów
- wysoki współczynnik nawrotów
- u około 30% pacjentów3
- najczęściej do 24 miesięcy od pierwotnego epizodu
Epidemiologia
- Brak dokładnych danych na temat częstości występowania zapalenia osierdzia w warunkach ambulatoryjnych
- W szpitalach: jest przyczyną około 0,1% wszystkich hospitalizacji i około 5% przyjęć w trybie nagłym z powodu bólu w klatce piersiowej1
- Ostre zapalenie osierdzia występuje w każdym wieku
- Mężczyźni chorują częściej niż kobiety1
- Nawroty choroby u około 30% pacjentów3
Etiologia i patogeneza
- Osierdzie to struktura otaczająca serce, zbudowana z błony surowiczej, składającej się z dwóch blaszek: trzewnej i ściennej. Pierwsza z nich przylega do mięśnia serca (nasierdzie), druga - zewnętrzna jest wzmocniona warstwą włóknistą. Pomiędzy blaszkami osierdzia znajduje się szczelinowata jama osierdzia
- Powierzchnia blaszki trzewnej wydziela płyn osierdziowy
- Fizjologicznie w jamie osierdzia znajduje się zwykle 15–50 ml płynu
- Worek osierdziowy pełni funkcję ochronną oraz zapewnia beztarciowy skurcz i rozkurcz
- Istnieje wiele przyczyn zapalenia osierdzia - bez wysięku osierdziowego lub z wysiękiem:
- w krajach uprzemysłowionych – najczęściej przyczyny wirusowe, w krajach rozwijających się – gruźlica
- Zapalenie osierdzia może być spowodowane:1
- zakażeniami (bardzo często)
- zaburzeniami autoimmunologicznymi (często)
- nowotworami
- zaburzeniami metabolicznymi
- urazami
Klasyfikacja w zależności od etiologii
- Zakaźne
- Wirusy
- enterowirusy (Coxsackie, echowirusy), herpeswirusy (CMV, EBV, HHV–6), parwowirus B19, wirus grypy, wirus świnki, wirusy zapalenia wątroby, wirus HIV
- SARS–CoV–2 (zapalenie osierdzia w badaniu pośmiertnym u 6,9% zmarłych pacjentów chorujących na COVID–19)
- w przypadku etiologii wirusowej, często tylko podejrzenie bez potwierdzenia w badaniach6
- Bakterie
- często w wyniku rozprzestrzeniania się zapalenia płuc/ropniaka opłucnej
- Streptococcus, Staphylococcus, Meningococcus, Pneumococcus, Haemophilus influenzae, Legionella, Mycoplasma, Chlamydia, Mycobacterium - M. tuberculosis (głównie w krajach rozwijających się)7
- Grzyby
- Candida, Aspergillus, Blastomyces, Coccidioides, Histoplasma
- głównie u pacjentów z obniżoną odpornością
- Pasożyty
- Tasiemiec bąblowcowy (Echinococcus)
- Pierwotniaki
- Toxoplasma
- Wirusy
- Niezakaźne
- Zaburzenia autoimmunologiczne
- toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów, sklerodermia, zespół Sjögrena, zapalenia naczyń, sarkoidoza, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie skórno–mięśniowe, gorączka śródziemnomorska
- Nowotworowe
- zwykle nowotwory wtórne, rzadko pierwotne nowotwory serca (międzybłoniak osierdzia)
- Metaboliczne
- mocznica, niedoczynność tarczycy
- Urazowe
- uraz bezpośredni
- uraz penetrujący klatki piersiowej, zabiegi kardiochirurgiczne, interwencje (przezskórna interwencja wieńcowa, implantacja stymulatora serca, ablacja prądem o częstotliwości radiowej)
- uraz pośredni
- tępy uraz klatki piersiowej
- napromieniowanie
- uraz bezpośredni
- Wywołane przez leki
- np. metylodopa, fenytoina, izoniazyd
- Inne: rozwarstwienie aorty, nadciśnienie płucne, przewlekła niewydolność serca, amyloidoza, zawał mięśnia sercowego
- Zaburzenia autoimmunologiczne
| PRZYCZYNY ZAKAŹNE | PRZYCZYNY NIEZAKAŹNE |
|
|
Klasyfikacja na podstawie obrazu klinicznego
- W zależności od objawów klinicznych, zapalenie osierdzia można sklasyfikować jako:
- suche
- wysiękowe
- wysiękowo–zaciskające
- zaciskające
- zaciskające zapalenie osierdzia należy wyróżnić, jako możliwą końcową postać przewlekłego zapalenia osierdzia
- obraz kliniczny zaciskającego zapalenia osierdzia determinują zaburzenia napełniania rozkurczowego, spowodowane utratą elastyczności worka osierdziowego
- kryteria diagnostyczne
- objawy prawokomorowej niewydolności serca
- objawy zaburzenia napełnienia rozkurczowego w wyniku zaciskania, widoczne w jednym lub większej liczbie badań obrazowych (echokardiografia, TK, RM, cewnik sercowy)
Klasyfikacja na podstawie przebiegu
- W zależności od czasu trwania objawów, można wyróżnić:
- ostre - trwające poniżej 4 tygodni
- przetrwałe - bez remisji, czas trwania od powyżej 4–6 tygodni, ale poniżej 3 miesięcy
- nawracające - nawrót choroby po okresie bezobjawowym wynoszącym co najmniej 4–6 tygodni
- przewlekłe - czas trwania powyżej 3 miesięcy
Czynniki predysponujące
- Choroby autoimmunologiczne
- Nowotwory złośliwe
- Zawał mięśnia sercowego
- Zabiegi operacyjne
- Radioterapia
ICD–10
- I01 Gorączka reumatyczna z zajęciem serca
- I01.0 Ostre reumatyczne zapalenie osierdzia
- I09 Inne reumatyczne choroby serca
- I09.2 Przewlekłe reumatyczne zapalenie osierdzia
- I30 Ostre zapalenie osierdzia
- I30.0 Ostre nieokreślone samoistne zapalenie osierdzia
- I30.1 Zapalenie osierdzia zakaźne
- I30.8 Inne postacie ostrego zapalenia osierdzia
- I30.9 Ostre zapalenie osierdzia, nieokreślone
- I31 Inne choroby osierdzia
- I31.0 Przewlekłe zarostowe zapalenie osierdzia
- I31.1 Przewlekłe zaciskające zapalenie osierdzia
- I31.9 Choroba osierdzia, nieokreślona
- I32.0 Zapalenie osierdzia w przebiegu chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej
Diagnostyka
Kryteria diagnostyczne
- Aby rozpoznać ostre zapalenie osierdzia, muszą być spełnione co najmniej 2 z 4 następujących kryteriów:1
- ból w klatce piersiowej o charakterze osierdziowym (ponad 85–90% przypadków)
- tarcie osierdziowe (≤33% przypadków)
- typowe zmiany w EKG (do 60% przypadków)
- uogólnione uniesienie odcinka ST
- obniżenie odcinka PQ
- wysięk osierdziowy (zwykle niewielki, około 60% przypadków)
- jeśli wysięk osierdziowy jest duży, ból może być nieobecny, a na pierwszy plan wysuwa się niewydolność serca
- Dodatkowe badania wspierające rozpoznanie:
- podwyższone parametry stanu zapalnego
- oznaki procesu zapalnego w mięśniu sercowym w badaniach obrazowych (niedostępne w POZ)
- RM
- TK
Diagnostyka różnicowa
Ostre zapalenie osierdzia
- Zawał mięśnia sercowego
- Zatorowość płucna
- Zapalenie płuc
- Zapalenie opłucnej (pleuritis)
- Rozwarstwienie aorty
- Zapalenie chrzęstnych przyczepów żeber
Zaciskające zapalenie osierdzia
- Kardiomiopatia restrykcyjna
- Zespół żyły głównej górnej
- Przewlekła choroba wątroby
- Wada zastawki trójdzielnej
- Zawał prawej komory
- Tamponada serca
Wywiad lekarski
Ostre zapalenie osierdzia
- Ból w klatce piersiowej
- objaw dominujący w zdecydowanej większości przypadków, często o ostrym początku i znacznym nasileniu
- umiejscowienie po lewej stronie w okolicy przedsercowej lub za mostkiem
- możliwe promieniowanie do barku, szyi, żuchwy, pleców lub lewego ramienia
- zmniejszenie nasilenia bólu w pozycji siedzącej i przy pochylaniu się do przodu
- nasilenie bólu podczas wdechu lub kaszlu2
- brak poprawy po zażyciu azotanów
- niezależny od wysiłku
- może utrzymywać się od kilku godzin do kilku dni
- Inne objawy:
- gorączka
- suchy kaszel
- ból w okolicy klatki piersiowej przy towarzyszącym zapaleniu opłucnej (pleuritis)
- duszność
- możliwy objaw większego wysięku osierdziowego/tamponady
- Objawy choroby podstawowej:
- choroby autoimmunologiczne
- nowotwory złośliwe
- zakażenie bakteryjne: wysoka gorączka, dreszcze
- zakażenie wirusowe: objawy grypopodobne lub żołądkowo–jelitowe
Zaciskające zapalenie osierdzia
- Zapalenie osierdzia w wywiadzie
- Pogorszenie tolerancji wysiłku
- Zmęczenie
- Duszność
- Obrzęki obwodowe
- Dyskomfort w jamie brzusznej
- Ewentualnie objawy choroby podstawowej
Badanie fizykalne
Ostre zapalenie osierdzia
- Tarcie osierdzia jest objawem patognomonicznym:
- szorstki szmer skurczowo–rozkurczowy z punctum maximum przeważnie po lewej stronie przy mostku (punkt Erba), najlepiej słyszalny, gdy pacjent siedzi lekko pochylony do przodu
- słyszalność lub głośność szmeru może ulec zmianie w trakcie przebiegu choroby
- w przeciwieństwie do tarcia opłucnowego, słyszalny nawet przy wstrzymanym oddechu
- mogą też wystąpić jednocześnie tarcie osierdziowe i opłucnowe
- uwaga: zniknięcie tarcia może być oznaką narastającego wysięku osierdziowego
- Niekiedy poszerzenie żył szyjnych jako objaw wskazujący na wysięk osierdziowy/tamponadę
Zaciskające zapalenie osierdzia
- Objawy niewydolności prawokomorowej
- obrzęki obwodowe
- poszerzenie żył szyjnych
- wysięk opłucnowy
- hepatomegalia
- wodobrzusze
- Kacheksja
- Żółtaczka (przekrwienie bierne wątroby)
- Brak zapadania żył szyjnych w czasie wdechu (objaw Kussmaula)
- Tętno paradoksalne (pulsus paradoxus): spadek ciśnienia tętniczego >10 mmHg przy wdechu
- Ciche tony serca
- czasem obecny trzeci ton serca (szybkie napełnianie komór, które ustaje gwałtownie z powodu sztywnego osierdzia)
Badania uzupełniające w praktyce lekarza rodzinnego
Badania diagnostyczne1
Diagnostyka podstawowa (wszystkie przypadki z podejrzeniem zapalenia osierdzia)
- Badanie fizykalne
- EKG
- Badania laboratoryjne:
Diagnostyka pogłębiona (jeśli diagnostyka podstawowa jest niewystarczająca) – zwykle w warunkach szpitalnych
- RTG klatki piersiowej
- RM i/lub TK
- Badanie płynu osierdziowego po nakłuciu (lub drenażu chirurgicznym) ze względu na:
- tamponadę
- podejrzenie bakteryjnego lub nowotworowego zapalenia osierdzia/wysięku
- umiarkowany lub duży wysięk niereagujący na konwencjonalną terapię
- Dalsze badania w zależności od podejrzewanej etiologii i objawów klinicznych
Ostre zapalenie osierdzia
EKG
- EKG zalecane jest u wszystkich pacjentów z podejrzeniem zapalenia osierdzia1
- często obecna tachykardia zatokowa
- Poza tym typowy przebieg w 4 stadiach:2
- stadium I
- uniesienie odcinka ST w licznych odprowadzeniach
- uniesienie odcinka ST zazwyczaj wklęsłe (w przeciwieństwie do typowego STEMI z wypukłym uniesieniem odcinka ST)
- brak obniżenia odcinka ST w odprowadzeniu aVL (w przeciwieństwie do STEMI ściany dolnej)8
- obniżenie odcinka PQ (jednoczesne obniżenia w odprowadzeniach kończynowych i przedsercowych w ostrej fazie są swoistym objawem zapalenia osierdzia)
- stadium II
- zmniejszenie uniesienia odcinka ST i obniżenia odcinka PQ
- stadium III
- ujemne załamki T
- stadium IV
- normalizacja EKG
- stadium I
- Ewentualnie niski woltaż przy wysięku osierdziowym.
RTG klatki piersiowej
- RTG klatki piersiowej zalecane jest u wszystkich pacjentów z podejrzeniem zapalenia osierdzia1
- prawidłowe w większości przypadków ostrego zapalenia osierdzia
- poszerzenie sylwetki serca przy większym wysięku osierdziowym (powyżej 300 ml)
- wykluczenie/wykrycie zmian płucnych lub śródpiersiowych
Badania laboratoryjne
- Zalecane jest oznaczanie parametrów stanu zapalnego i markerów uszkodzenia mięśnia sercowego u pacjentów z podejrzeniem zapalenia osierdzia:1
- OB, CRP, leukocyty
- ważne również dla oceny aktywności podczas dalszych postępowań
- CK
- wzrost przy towarzyszącym zapaleniu mięśnia sercowego (myocarditis)
- OB, CRP, leukocyty
- Inne badania laboratoryjne
- serologia wirusowa nie jest rutynowo zalecana, rzadko istotna9
Zaciskające zapalenie osierdzia
EKG
- Tachykardia zatokowa (tachykardia kompensacyjnie do obniżonej frakcji wyrzutowej)
- Częste migotanie przedsionków
- Nieswoiste zmiany odcinka ST–T
- Niski woltaż załamków w odprowadzeniach kończynowych
RTG klatki piersiowej
- RTG klatki piersiowej (PA i boczne) zalecane u wszystkich pacjentów z podejrzeniem zaciskającego zapalenia osierdzia1
- wysięk opłucnowy
- mogą być widoczne zwapnienia osierdzia (pericarditis calcarea)
Badania laboratoryjne
Badania specjalistyczne
Badania laboratoryjne
- Wszystkie przypadki z podejrzeniem zapalenia osierdzia
- markery zajęcia mięśnia sercowego: troponina
Ostre zapalenie osierdzia
- W diagnostyce zapalenia osierdzia ważną rolę odgrywają procedury obrazowania
Badania laboratoryjne
- Troponina
- wzrost przy towarzyszącym zapaleniu mięśnia sercowego
- Inne badania
- w razie potrzeby diagnostyka w kierunku gruźlicy, czynnik reumatoidalny, ANA przy podejrzeniu określonej choroby podstawowej
Echokardiografia
- Echokardiografia przezklatkowa (transthoracic echocardiography – TTE) u wszystkich pacjentów z podejrzeniem zapalenia osierdzia1
- Zwykle pierwsza procedura obrazowania przy podejrzeniu
- ocena funkcji serca (celem wykluczenia towarzyszącego zapalenia mięśnia sercowego)
- półilościowe wykrywanie wysięku osierdziowego
- ocena istotności hemodynamicznej
Tomografia komputerowa (TK)
- Wizualizacja zapalenia osierdzia po podaniu środka kontrastowego
- Wizualizacja wysięku osierdziowego
Rezonans magnetyczny (RM)
- Wizualizacja zapalenia osierdzia (późne wzmocnienie gadolinem)
- Wykrywanie zapalenia mięśnia sercowego (późne wzmocnienie gadolinem)
- Wizualizacja wysięku osierdziowego
Cewnikowanie serca (koronarografia)
- Nie jest elementem rutynowej diagnostyki
- Możliwość wykluczenia OZW w zapaleniu osierdzia i mięśnia sercowego z podwyższonym poziomem troponiny
Zaciskające zapalenie osierdzia
Echokardiografia
- Echokardiografia przezklatkowa (TTE) zalecana u wszystkich pacjentów z podejrzeniem zaciskającego zapalenia osierdzia1
- pogrubienie osierdzia
- powiększone przedsionki
- nieprawidłowy ruch przegrody
- poszerzona żyła główna z ograniczeniem zapadania się przy wdechu
- odróżnienie od restrykcyjnych kardiomiopatii
TK i/lub RM
- TK i/lub RM są zalecane (I/C) jako procedury obrazowania drugiego wyboru w celu stwierdzenia:1
- pogrubienia i zwapnienia osierdzia, stopnia i zasięgu zmian w osierdziu
Wskazania do hospitalizacji
- Najważniejsze w decyzji o hospitalizacji lub leczeniu ambulatoryjnym jest określenie poziomu ryzyka - indywidualnie dla każdego pacjenta
- czy występują czynniki ryzyka związane ze złym rokowaniem?
- większe czynniki ryzyka:
- gorączka powyżej 38°C
- podostry początek
- duży wysięk osierdziowy
- tamponada serca
- brak reakcji na ASA lub NLPZ po co najmniej 1 tygodniu leczenia
- mniejsze czynniki ryzyka:
- zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia
- immunosupresja
- uraz
- stosowanie doustnych leków przeciwkrzepliwych
- większe czynniki ryzyka:
- czy występują czynniki ryzyka związane ze złym rokowaniem?
- Pacjenta można na podstawie powyższych zakwalifikować jako:
- pacjent wysokiego ryzyka: obecny jakikolwiek czynnik ryzyka, mniejszy lub większy
- konieczna hospitalizacja
- pacjent umiarkowanego ryzyka: nieobecny czynnik ryzyka, ale niecałkowita odpowiedź na NLPZ
- konieczna hospitalizacja
- pacjent niskiego ryzyka: nieobecny czynnik ryzyka, dobra odpowiedź na NLPZ
- leczenie ambulatoryjne z oceną odpowiedzi na leczenie przeciwzapalne po 1 tyg
- pacjent wysokiego ryzyka: obecny jakikolwiek czynnik ryzyka, mniejszy lub większy
Leczenie
Cele leczenia
- Wyleczenie
- Złagodzenie objawów
- Uniknięcie powikłań
Postępowanie lecznicze
Ostre zapalenie osierdzia1
- ASA lub NLPZ (gastroprotekcja!) zalecane jako leczenie pierwszego rzutu:
- Kolchicyna10 - leczenie pierwszego rzutu w połączeniu z ASA lub NLPZ
- 0,5 mg co 12 godzin (u pacjentów z masą ciała ≥70 kg), 0,5 mg 1x na dobę (u pacjentów z masą ciała <70 kg)
- czas leczenia: 3 miesiące
- Glikokortykosteroidy
- glikokortykosteroidy nie są zalecane jako leczenie pierwszego rzutu
- należy rozważyć glikokortykosteroidy w małych dawkach w razie:
- przeciwwskazań/niepowodzenia leczenia ASA/NLPZ/kolchicyną oraz po wykluczeniu zakażenia
- swoistych wskazań, takich jak choroby autoimmunologiczne
- Należy rozważyć kontrole CRP w celu oceny skuteczności leczenia i określenia czasu jej trwania
- Należy zalecić odpoczynek fizyczny do czasu ustąpienia dolegliwości i normalizacji wyników CRP, EKG, ECHO
- w przypadku sportowców co najmniej 3 miesiące
Nawracające zapalenie osierdzia1
- Zaleca się stosowanie ASA lub NLPZ
- ASA
- dawkowanie: 500–1000 mg co 6–8 godzin, zmniejszanie dawki o 250–500 mg co 1–2 tygodnie
- czas leczenia: od kilku tygodni do kilku miesięcy w zależności od przebiegu
- ibuprofen
- dawkowanie: 600 mg co 8 godzin, zmniejszanie dawki o 200–400 mg co 1–2 tygodnie
- czas leczenia: od kilku tygodni do kilku miesięcy w zależności od przebiegu
- ASA
- Kolchicyna zalecana jako uzupełnienie ASA lub NLPZ
- 0,5 mg 2x na dobę przy masie ciała ≥70 kg, 0,5 mg na dobę przy masie ciała <70 kg
- czas leczenia: co najmniej 6 miesięcy
- Glikokortykosteroidy: jako leczenie uzupełniające w przypadku niewystarczającej reakcji na ASA lub NLPZ i kolchicynę (terapia potrójna)
- prednizon 0,2–0,5 mg/kg m.c. na dobę
- odstawiać stopniowo
- jeśli to możliwe, tylko w przypadku swoistych wskazań (choroby autoimmunologiczne, zespół poperikardiotomijny)
- należy wykluczyć zakażenia bakteryjne/gruźlicę
- kontrole CRP w celu oceny skuteczności leczenia i określenia czasu jej trwania
- prednizon 0,2–0,5 mg/kg m.c. na dobę
- W opornym na leczenie, nawracającym zapaleniu osierdzia można rozważyć leczenie za pomocą:
- immunoglobulin dożylnych (IVIG) – dostępne w lecznictwie zamkniętym
- anakinry – dostępne w lecznictwie zamkniętym
- azatiopryny
- Należy zalecić odpoczynek fizyczny do czasu ustąpienia dolegliwości i normalizacji wyników CRP, EKG i ECHO
- w przypadku sportowców co najmniej 3 miesiące
Zaciskające zapalenie osierdzia1
- Perikardiektomia (chirurgiczne usunięcie części lub całości worka osierdziowego) jest podstawową metodą leczenia przewlekłego zaciskającego zapalenia osierdzia
Oporne na kolchicynę zapalenie osierdzia
- Anakinra (antagonista receptora interleukiny–1) może stanowić alternatywę, ale potrzebne są dalsze badania w tym zakresie11
Specjalna diagnostyka i leczenie w zależności od etiologii
Wirusowe zapalenie osierdzia1
- Choroba ustępuje samoistnie pod wpływem leczenia farmakologicznego
- Nie zaleca się wykonywania rutynowej serologii wirusowej
- wyjątek: badanie w kierunku HIV, zapalenia wątroby typu C jeśli istnieje uzasadnione podejrzenie
- Dotychczas brak jednoznacznych dowodów na korzyści z terapii przeciwwirusowej
- Terapia glikokortykosteroidami nie jest zalecana w przypadku wirusowego zapalenia osierdzia
Bakteryjne zapalenie osierdzia1
- W przypadku podejrzenia ropnego zapalenia osierdzia zalecana jest pilna perikardiocenteza (nakłucie worka osierdziowego) z drenażem, badanie płynu osierdziowego i posiewy krwi
- Dożylna antybiotykoterapia w zależności od etiologii
- Należy rozważyć doosierdziowe podanie leków fibrynolitycznych
Zapalenie osierdzia w przebiegu chorób autoimmunologicznych1
- Stanowi 5–15% przypadków ostrego/nawracającego zapalenia osierdzia
- Rzadko jako pierwsza manifestacja choroby układowej
- Wymaga adekwatnego leczenia choroby podstawowej
Zapalenie osierdzia nowotworowe1
- Perikardiocenteza zalecana celem diagnostyki histopatologicznej
- Drenaż osierdzia w celu odbarczenia wysięku i ewentualnie terapia doosierdziowa
- Można rozważyć podanie doosierdziowe12 leków cytostatycznych/sklerotyzujących w celu zapobiegania nawrotom wysięków
Zapalenie osierdzia w następstwie urazu serca1
- Do urazowych zapaleń osierdzia należą:
- pozawałowe zapalenie osierdzia
- zespół poperikardiotomijny
- pourazowe zapalenie osierdzia (jatrogenne po interwencjach lub niejatrogenne)
- Zalecana jest terapia przeciwzapalna
- Kolchicyna
- należy rozważyć jako uzupełnienie ASA lub NLPZ (jak w ostrym zapaleniu osierdzia)
- rozważyć w profilaktyce (czas leczenia: 1 miesiąc) po zabiegach kardiochirurgicznych
Zapalenie osierdzia przy niewydolności nerek1
- W przypadku zapalenia osierdzia u osób dializowanych należy rozważyć intensyfikację dializoterapii
- Można rozważyć podanie NLPZ i steroidów (ogólnoustrojowo lub doosierdziowo)
- Kolchicyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek
Postępowanie w przypadku obecności płynu w worku osierdziowym
- Objawy kliniczne w zależności od szybkości powstawania:
- szybko: skutki hemodynamiczne już przy kilkuset mililitrach płynu
- powoli: objawy czasami dopiero po tygodniach i miesiącach przy dużej objętości wysięku
- Objawy i badanie fizykalne:
- duszność
- dyskomfort w klatce piersiowej
- poszerzenie żył szyjnych
- częstoskurcz
- tętno paradoksalne (pulsus paradoxus)
- Diagnostyka:1
- echokardiografia przezklatkowa (TTE) – zalecana u wszystkich pacjentów z podejrzeniem wysięku osierdziowego
- RTG klatki piersiowej przy podejrzeniu wysięku osierdziowego lub choroby opłucnej
- Klasyfikacja:
- początek (ostry, podostry, przewlekły)
- objętość płynu (mała: 20 mm, umiarkowana: 10–20 mm, duża: >20 mm)
- dystrybucja płynu (otaczający, zlokalizowany)
- skład płynu (przesięk, wysięk)
- Triaż (segregacja) i leczenie1
- skierowanie do szpitala w przypadku podejrzenia istotnego hemodynamicznie wysięku osierdziowego
- wyjaśnienie etiologii
- leczenie zalecane w zależności od etiologii (zobacz wyżej)
- perikardiocenteza (lub operacja) zalecana w przypadku:
- tamponady serca
- wysięku istotnego hemodynamicznie niereagującego na farmakoterapię
- podejrzenia przyczyny bakteryjnej lub nowotworowej/tamponady
Przebieg, powikłania i rokowanie
Powikłania
- Nawracające zapalenie osierdzia
- nawrót po pierwotnym zapaleniu osierdzia w nawet 30% przypadków
- Rozwój zaciskającego zapalenia osierdzia
- ryzyko w zależności od etiologii:1
- niskie (1%)
- wirusowe zapalenie osierdzia
- idiopatyczne zapalenie osierdzia
- średnie (2–5%)
- zapalenie osierdzia na tle immunologicznym
- nowotworowe zapalenie osierdzia
- wysokie (20–30%)
- bakteryjne zapalenie osierdzia
- niskie (1%)
- ryzyko w zależności od etiologii:1
- Wysięk osierdziowy/tamponada serca
Przebieg i rokowanie
Ostre zapalenie osierdzia
- Większość przypadków ostrego zapalenia osierdzia ma charakter wirusowy, z krótkim przebiegiem choroby i samoistnym wyzdrowieniem
- Przejście w nawracające zapalenie osierdzia w 30% przypadków13
- niedostateczna odpowiedź na leczenie NLPZ i utrzymujące się podwyższenie CRP wiążą się ze zwiększonym odsetkiem nawrotów
- praktycznie nigdy nie dochodzi do przejścia nawracającego zapalenia osierdzia w zaciskające1
- ryzyko mniejsze niż w przypadku jednorazowego ostrego zapalenia osierdzia
- nową opcją terapeutyczną zmniejszającą ryzyko nawrotu może być inhibitor IL–1 – rilonacept14
- Rokowanie w przypadku wysięku osierdziowego zależy od:1
- etiologii
- wysięki osierdziowe w idiopatycznym zapaleniu osierdzia rokuja dobrze
- źle rokują wysięki o przyczynie bakteryjnej, a zwłaszcza nowotworowe
- objętości płynu
- duże, przewlekłe wysięki wiążą się z 30–35% ryzykiem rozwoju tamponady
- etiologii
Zaciskające zapalenie osierdzia
- Około 1% przypadków ostrego zapalenia osierdzia przechodzi w zaciskające zapalenie osierdzia9
- Przyczyny zaciskającego zapalenia osierdzia:1
- wirusowe (42–49%)
- po operacji serca (11–37%)
- po radioterapii (9–31%)
- choroby autoimmunologiczne (3–7%)
- bakteryjne (3–6%)
- inne (<10%)
- Perikardiektomia wiąże się ze stosunkowo wysoką śmiertelnością (6–12%).1
- zalecane wykonywanie w ośrodkach z odpowiednim doświadczeniem
Informacje dla pacjentów
Materiały edukacyjne dla pacjentów
Szmery nad sercem
- Tarcie osierdziowe:
- Migotanie przedsionków:
Ilustracje
Źródła
Wytyczne
- European Society of Cardiology. Guidelines for the diagnosis and management of pericardial diseases, stan z 2015 r., www.escardio.org.
Piśmiennictwo
- Adler Y., Charron P., Imazio M., et al. 2015 ESC Guidelines for the diagnosis and management of pericardial diseases. Eur Heart J 2015, 36: 2921-64, doi:http://dx.doi.org/10.1093/eurheartj/ehv318, eurheartj.oxfordjournals.org
- Snyder M.J., Bepko J., White M. Acute pericarditis: diagnosis and management. Am Fam Physician, 01.04.2014, 89(7): 553-60, PubMed
- Lotrionte M., Biondi–Zoccai G., Imazio M., et al. International collaborative systematic review of controlled clinical trials on pharmacologic treatments for acute pericarditis and its recurrences,. Am Heart J 2010, 160: 662-70, doi:10.1016/j.ahj.2010.06.015, DOI
- Ariyarajah V., Spodick D.H. Acute pericarditis: diagnostic cues and common electrocardiographic manifestations, Cardiol Rev. 2007, 15(1): 24-30, pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Maisch B., Ristic A.D. The classification of pericardial disease in the age of modern medicine. Curr Cardiol Rep 2002, 4: 13-21, PubMed
- Lange R.A., Hillis L.D. Clinical practice. Acute pericarditis, N Engl J Med. 2004, 351(21): 2195-202, pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Troughton R.W., Asher C.R., Klein A.L. Pericarditis, Lancet 2004, 363: 717-27, PubMed
- Bischof J.E., Worrall C., Thompson P., et al. ST depression in lead aVL differentiates inferior ST–elevation myocardial infarction from pericarditis, Am J Emerg Med luty 2016, 34(2): 149-54, pmid:26542793, PubMed
- Imazio M. Clinical presentation and diagnostic evaluation of acute pericarditis. UpToDate, ostatnia akutalizacja: 31.10.2014, UpToDate
- Alabed S., Cabello J.B., Irving G.J., et al. Colchicine for pericarditis. Cochrane Database Syst Rev. 2014, 8:CD010652. doi: 10.1002/14651858.CD010652.pub2, DOI
- Brucato A., Imazio M., Gattorno M., et al. Effect of anakinra on recurrent pericarditis among patients with colchicine resistance and corticosteroid dependence: The AIRTRIP randomized clinical trial, JAMA 08.10.2016, 316(18): 1906-12, pmid:27825009, PubMed
- Virk S.A., Chandrakumar D., Villanueva C., et al. Systematic review of percutaneous interventions for malignant perocardial effusion, Heart 2015, doi:10.1136/heartjnl-2015-307907, DOI
- Lotrionte M., et al. International collaborative systematic review of controlled clinical trials on pharmacologic treatments for acute pericarditis and its recurrences., Am Heart J. 2010, 160(4): 662-70, pubmed.ncbi.nlm.nih.gov.
- Klein A., Imazio M., Cremer P., et al. Phase 3 Trial of Interleukin–1 Trap Rilonacept in Recurrent Pericarditis, N Engl J Med 2021, 384: 31-41, doi:10.1056/NEJMoa2027892, DOI.
- Imazio M., Brucato A., Cemin R., et al. Colchicine for recurrent pericarditis (CORP). A randomized trial. Ann Intern Med 2011, 155: 409-14, pubmed.ncbi.nlm.nih.gov.
- Imazio M., Belli R., Brucato A., et al. Efficacy and safety of colchicine for treatment of multiple recurrences of pericarditis (CORP-2): a multicenter, double-blind, placebo–controlled, randomised trial, Lancet 2014, doi:10.1016/S0140-6736(13)62709-9, DOI.
Opracowanie
- Natalia Jagiełła, (redaktor)
- Tomasz Tomasik (recenzent)
- Mateusz Szmidt (recenzent)
- Sławomir Chlabicz (redaktor)
- Michael Handke (recenzent/redaktor)
