Streszczenie
- Definicja: Zakażenie wirusem GB-C. Do zakażenia dochodzi poprzez płyny ustrojowe, głównie krew i produkty krwiopochodne. Nie powoduje istotnej choroby watroby, nie wymaga leczenia ani monitorowania.
- Częstość występowania: Występuje u ok. 1–2% populacji.
- Objawy: Brak objawów klinicznych.
- Badanie fizykalne: Brak odchyleń w badaniu przedmiotowym.
- Diagnostyka: Wykrywanie przeciwciał, wirusowego RNA.
- Leczenie: Brak leczenia.
Informacje ogólne
Definicja
- Zakażenie zostało nazwane wirusowym zapaleniem wątroby typu G, gdy zostało odkryte, ponieważ patogeny te napotkano podczas poszukiwania nowych wirusów zapalenia wątroby. Okazało się jednak, że wirus GB-C nie był jednym z wirusów zapalenia wątroby — stara nazwa „zapalenie wątroby typu G” jest zatem nieprawidłowa. Nazwa GB pochodzi od inicjałów pierwszego pacjenta, u którego wyizolowano wirusa1,2.
- Patogenem jest wirus RNA z rodzaju flawiwirusów.
- Patogen nie ma działania chorobotwórczego.
Częstość występowania
- U 1–2% osób odnotowuje się aktywne zakażenie. Około 15–25% populacji doświadczyło zakażenia wirusem GB-C. Aż do 40% osób uzależnionych od dożylnych narkotyków jest zakażonych.
- Pacjenci z wirusowym zapaleniem wątroby typu B i C, nosiciele wirusa HIV i pacjenci dializowani coraz częściej mają współistniejące zakażenie wirusem GB-C. Wynika to z tej samej drogi zakażenia (krew, zakaźne płyny ustrojowe).
Etiologia i patogeneza
- Wirus GB jest flawiwirusem przenoszonym przez krew, drogą transfuzji i kontaktów seksualnych.
- Wirus powoduje przewlekłą wiremię, która utrzymuje się przez co najmniej dziesięć lat.
- Brak hepatotropizmu wirusa GB-C
- Namnażanie w układzie krwiotwórczym,3
- Wirus często występuje w obecności istniejącego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV).
- Przenoszenie wirusa
Czynniki predysponujące
- Dożylne przyjmowanie środków odurzających
- Transfuzje krwi
- Hemodializa
- Stosunek płciowy bez zabezpieczenia
Diagnostyka
Kryteria diagnostyczne
- Obecność przeciwciał przeciwko wirusowi lub RNA wirusa GB-C
- Ze względu na brak znaczenia klinicznego, dowody są dostarczane jedynie w ramach badań.
Wywiad lekarski
- Brak objawów klinicznych
Badania uzupełniające w praktyce lekarza rodzinnego
- Badania w ogólnej praktyce medycznej nie są ani konieczne, ani przydatne.
Leczenie
Ogólne informacje o leczeniu
- Leczenie nie jest konieczne.
Przebieg, powikłania i rokowanie
Rokowanie
- Jak dotąd nie są znane żadne kliniczne konsekwencje zakażenia wirusem GB-C.
- Badania pokazują, że u pacjentów z HIV współzakażenie wirusem GB-C indukuje zwiększoną produkcję komórek CD46,.
Informacje dla pacjentów
O czym należy poinformować pacjentów?
- Zgodnie z obecnym stanem wiedzy, wirus nie wywołuje choroby objawowej.
Źródła
Piśmiennictwo
- Karayiannis P et al. Natural history and molecular biology of hepatitis G virus/GB virus C. Clin Diagn Virol 1998; Jul 15;10(2-3): 103-11. Review.
- Leary TP et al. Sequence and genomic organization of GBV-C: a novel member of the flaviviridae associated with human non-A-E hepatitis. J Med Virol 1996; Jan;48(1): 60-7.
- Tucker TJ, Smuts HE, Eedes C, Knobel GD, Eickhaus P, Robson SC, Kirsch RE. Evidence that the GBV-C/hepatitis G virus is primarily a lymphotropic virus. J Med Virol 2000; 61: 52-58. PubMed
- Alter HJ. The cloning and clinical implications of HGV and HGBV-C. N Engl J Med 1996; 334: 1536. New England Journal of Medicine
- Frey SE, Homan SM, Sokol-Anderson M, et al. Evidence for probable sexual transmission of the hepatitis g virus. Clin Infect Dis 2002; 34: 1033. PubMed
- Berzsenyi MD, Bowden DS, Kelly HA, et al. Reduction in hepatitis C-related liver disease associated with GB virus C in human immunodeficiency virus coinfection. Gastroenterology 2007; 133: 1821. Gastroenterology
Opracowanie
- Prof. Sławomir Chlabicz, (redaktor/recenzent)
- Dr. med. Dirk Nonhoff
