Streszczenie
- Definicja: Nagromadzenie płynu limfatycznego poza naczyniami chłonnymi. Może być pierwotny (wrodzony) lub wtórny na podłożu innej choroby lub jako powikłanie leczenia.
- Epidemiologia: Pierwotny obrzęk limfatyczny występuje rzadko, wtórny występuje najczęściej po leczeniu raka piersi.
- Objawy: Pierwotny obrzęk limfatyczny jest często wyraźny i obustronny. Wtórny zazwyczaj zajmuje tylko jedną kończynę.
- Obraz kliniczny: Obrzęk ma zwykle ciastowatą konsystencję, a u pacjenta nie występują inne przyczyny obrzęku.
- Diagnostyka: Diagnostyka w kierunku wykluczenia choroby nowotworowej, jeśli przyczyna obrzęku limfatycznego jest nieznana. Rzadko przeprowadza się specjalną diagnostykę limfologiczną w celu poszerzenia diagnostyki różnicowej i zaplanowania terapii.
- Leczenie: Kompleksowa terapia udrażniająca (complex/complete decongestive therapy – CDT) obejmująca manualny drenaż, leczenie uciskowe, kinezyterapię i zapobieganie zakażeniom poprzez prawidłową pielęgnację skóry.
Informacje ogólne
Definicja
- Obrzęk limfatyczny to śródmiąższowe nagromadzenie płynu tkankowego (płynu bogatego w białko) i jest klinicznie uważany za szczególną formę obrzęku
- Przypisuje się go zmniejszonej zdolności transportowej w układzie limfatycznym
- Pierwotny obrzęk limfatyczny
- brak innej choroby podstawowej: może być dziedziczny, ale może także występować samoistnie we wszystkich grupach wiekowych
- Wtórny obrzęk limfatyczny
- powstaje w wyniku mechanicznego lub zapalnego uszkodzenia układu limfatycznego
- najczęściej dochodzi do rozwoju obrzęku limfatycznego po mastektomii – jest to obrzęk ramienia u kobiet, które przeszły operację i/lub radioterapię z powodu raka piersi (około 20% wszystkich operowanych)
Epidemiologia
- Pierwotny obrzęk limfatyczny
- szacowana chorobowość 1:6000 do 1:10 000 wśród żywych urodzeń1
- Wtórny obrzęk limfatyczny
- znacznie częstszy niż pierwotny obrzęk limfatyczny
- zapadalność w krajach uprzemysłowionych 0,1–2%
- filarioza jest główną przyczyną obrzęku limfatycznego na całym świecie – zwłaszcza w krajach tropikalnych
- około 120 milionów osób z obrzękiem limfatycznym powstałym w wyniku filariozy.2
- w krajach zachodnich wtórny obrzęk limfatyczny występuje najczęściej po leczeniu raka, jednak brakuje pełnych danych epidemiologicznych
Fizjologia układu limfatycznego
- W naczyniach włosowatych
- w prawidłowym krążeniu włośniczkowym płyn przedostaje się przez ściany naczyń włosowatych do tkanki śródmiąższowej
- oprócz płynu przez ściany naczyń przechodzą również niektóre białka surowicy
- Resorpcja płynów
- większość płynu, który został przefiltrowany przez naczynia włosowate, jest wchłaniane przez żylne naczynia włosowate
- przefiltrowany, bogaty w białko płyn, który nie powraca do naczyń włosowatych, jest transportowany z powrotem do krążenia centralnego przez układ limfatyczny
- Układ limfatyczny
- układ limfatyczny jest układem niskociśnieniowym
- wchłanianie płynu śródmiąższowego rozpoczyna się w naczyniach limfatycznych (limfatycznych naczyniach włosowatych) otaczających tkankę śródmiąższową (limfatycznych naczyniach włosowatych/włośniczkach limfatycznych)
- po pewnym czasie drobne naczynia limfatyczne łączą się, tworząc większe, których ściany zbudowane są z mięśni gładkich, wykonujących ruchy perystaltyczne i wspomagających przepływ limfy
- transport jest również wspomagany przez pulsowanie ścian tętnic wywołane falą przepływającej krwi, skurcze mięśni układu ruchu i zastawki limfatyczne, które zapobiegają cofaniu się płynu
- Istnieją 2 warstwy układu limfatycznego w kończynach:
- I. powierzchowny układ limfatyczny do drenażu skóry i tkanki podskórnej oraz
- II. głębiej położony układ do drenażu struktur podpowięziowych, takich jak mięśnie i kości.
- oba układy zbiegają się pod pachami (górna połowa ciała) i w pachwinach (dolna połowa ciała).
- Połączenie z krwiobiegiem
- duże naczynia limfatyczne ostatecznie wpływają do centralnego krążenia żylnego
- drenaż limfatyczny obu kończyn dolnych, przewodu pokarmowego i lewej strony górnej części ciała przepływa do krążenia żylnego przez przewód piersiowy (Ductus thoracicus) między żyłą podobojczykową lewą (Vena subclavia sin.) a żyłą szyjną lewą (Vena jugularis sin.)
- drenaż limfatyczny prawej strony górnej części ciała odbywa się przez analogiczne żyły po prawej stronie
Etiologia i patogeneza
- Gdy nagromadzenie płynu w tkance śródmiąższowej przekracza zdolność transportową, obrzęk staje się widoczny i wyczuwalny1
- jeśli obrzęk jest wynikiem niewydolności serca, marskości wątroby, zespołu nerczycowego lub niewydolności nerek, głównym problemem jest zwiększony przepływ płynu z naczyń włosowatych spowodowany zwiększonym ciśnieniem żylnym, hipoalbuminemią lub rzadziej zwiększoną przepuszczalnością naczyń włosowatych
- w obrzęku limfatycznym najważniejszym defektem jest zaburzony transport limfy w wyniku utrudnionego jej przepływu3
- Pierwotny obrzęk limfatyczny
- wrodzone uszkodzenie układu limfatycznego, które zmniejsza jego zdolność transportową
- wyróżnia się 3 rodzaje:
- wrodzony obrzęk limfatyczny (powstaje przed ukończeniem pierwszego roku życia)
- obrzęk limfatyczny wczesny (od 1 roku do 35 lat; zwykle w okresie dojrzewania)
- obrzęk limfatyczny późny (>35 lat)
- Wtórny obrzęk limfatyczny
- na tle pierwotnej choroby, w której drenaż limfatyczny jest zablokowany z powodu zmian mechanicznych lub zapalnych
- najczęstszą przyczyną w krajach zachodnich jest rak piersi1
Patofizjologia
- Limfostaza, zwykle w kończynach (w rzadkich przypadkach może być uogólniona), prowadzi do gromadzenia się płynu śródmiąższowego i białek
- Bogaty w białko płyn wyzwala w tkance śródmiąższowej proces zapalny za pośrednictwem makrofagów, cytokin itp., co prowadzi do zwłóknienia, proliferacji tkanki tłuszczowej i ponownych uszkodzeń jeszcze funkcjonujących naczyń limfatycznych
- Poszerzenie naczyń limfatycznych prowadzi również do upośledzonego działania układu zastawkowego
Czynniki predysponujące
Pierwotny obrzęk limfatyczny
- Obciążenie rodzinne, choroby dziedziczne
- niektóre molekularne mechanizmy choroby zostały już poznane, jak w chorobie Nonne–Milroy'a (choroba dziedziczona autosomalnie dominująco)
Wtórny obrzęk limfatyczny
- Naciekanie nowotworów złośliwych z wtórną niedrożnością naczyń limfatycznych
- Pooperacyjnie po preparowaniu węzłów chłonnych4
- Po radioterapii4
- Po urazie
- Choroby tarczycy z obrzękiem śluzowatym - może przekształcić się w obrzęk limfatyczny
- obrzęk śluzowaty i obrzęk limfatyczny są zwykle zlokalizowane w obszarze skóry uszkodzonym urazem
- Po zakażeniach takich jak róża i zapaleniu węzłów chłonnych (filarioza)
- Ryzyko wtórnego obrzęku limfatycznego jest zwiększone przez otyłość, prawdopodobnie ze względu na mechaniczne utrudnienie drenażu limfatycznego5
ICD–10
- B74.0 Filarioza
- B74.0 Filarioza wywołana przez Wuchereria bancrofti
- I89 Inne niezakaźne zaburzenia funkcji naczyń i węzłów chłonnych
- I89.0 Obrzęk chłonny niesklasyfikowany gdzie indziej
- I97 Pozabiegowe zaburzenia układu krążenia
- I97.2 Zespół obrzęku chłonnego po usunięciu piersi
- I97.8 Inne pozabiegowe zaburzenia funkcji układu krążenia, niesklasyfikowane gdzie indziej
- Q82.0 Obrzęk chłonny dziedziczny
Diagnostyka
Kryteria diagnostyczne
- Rozpoznanie jest zwykle stawiane na podstawie wywiadu lekarskiego (przebieg, dodatkowe objawy, ewentualnie dziedziczność lub znane choroby pierwotne) oraz typowego obrazu klinicznego
- Gdy pojawia się nowy obrzęk limfatyczny, początkowo zawsze należy podejrzewać obecność nowotworu złośliwego
- Rzadko potrzebna jest specjalna diagnostyka limfologiczna
Diagnostyka różnicowa
- Obrzęk z innych przyczyn
- w przypadku zaburzeń nerek, chorób serca, zaburzeń wątroby, zaburzeń endokrynologicznych, działania niepożądane leków
- Zakrzepica żył głębokich i zespół pozakrzepowy
- Obrzęk tłuszczowy
Wywiad lekarski
- Czas trwania dolegliwości
- szybka progresja połączona z bólem może wskazywać na nowotwór złośliwy
- początek w części proksymalnej jest typowy dla choroby nowotworowej
- Ból spowodowany obrzękiem limfatycznym występuje rzadko, ale może pojawić się uczucie ucisku i ograniczona ruchomość
Pierwotny obrzęk limfatyczny
- Zazwyczaj się rozprzestrzenia – często obustronnie
- Może mieć większą objętość niż w postaci wtórnej
- Lokalizacja pierwotnego obrzęku limfatycznego różni się w zależności od przyczyny3
- wrodzony obrzęk limfatyczny często dotyka jednej lub obu kończyn dolnych, ale może również obejmować ramiona, a nawet twarz
- wczesny obrzęk limfatyczny jest zwykle ograniczony do kończyn dolnych (zwłaszcza stóp i łydek)
- Wywiad rodzinny - często dodatni
Wtórny obrzęk limfatyczny
- Zazwyczaj dotyczy kończyny, jednostronnie
- Choroba rozwija się powoli – początkowo obrzęk jest miękki i podatny na ucisk, później skóra staje się sucha i twarda
- W badaniu palpacyjnym jest ona zwłókniała i prawie nie pojawiają się wgłębienia po uciśnięciu
- Początek często po usunięciu węzłów chłonnych pachy lub pachwiny4,6
- obrzęk może być początkowo widoczny tylko w proksymalnej części kończyny lub może dotyczyć tylko dystalnej części kończyny, w tym palców dłoni lub stóp
- w przypadku nawracających lub opornych na leczenie objawów należy rozważyć, czy doszło do nawrotu nowotworu
- Może być także pourazowy, po zabiegach chirurgicznych, radioterapii, nawracających zakażeniach tkanki podskórnej (róża), jako powikłanie choroby tarczycy z obrzękiem śluzowatym
- Obustronny przy filariozie
- podróże w wywiadzie (filarioza)
Badanie fizykalne
- Miejscowy obrzęk
- jednostronny, symetryczny?
- Cechy charakterystyczne obrzęku
- początkowo obrzęk z wgłębieniem pozostającym po ucisku (ciastowaty)
- w zaawansowanych stadiach i ze zwłóknieniem, niedający się ucisnąć
- Należy wykluczyć nowotwór złośliwy jako przyczynę obrzęku
- stan węzłów chłonnych, badanie palpacyjne piersi, w razie potrzeby dalsza diagnostyka, w tym obrazowa
- Obecny dodatni objaw Stemmera
- test polegający na chwyceniu fragmentu skóry stopy w okolicy paliczka bliższego 2. palca - jeżeli fałd jest gruby lub gdy złapanie fałdu jest niemożliwe, test uznaje się za dodatni.
- Pomiar różnicy obwodów kończyn
Klasyfikacja
- Stopień 0: uszkodzenie naczyń limfatycznych, ale brak widocznego obrzęku
- Stopień 1: obrzęk, który ustępuje samoistnie po uniesieniu kończyny lub odpoczynku nocnym
- Stopień 2: obrzęk obecny przez cały czas, nie znika po uniesieniu kończyny ani odpoczynku nocnym, stwardnienie skóry
- Stopień 3: stały obrzęk, stwardnienie skóry, zmiany skórne, słoniowacizna
Diagnostyka specjalistyczna
- Należy wykluczyć nowotwór złośliwy w przypadku wystąpienia nowego jednostronnego obrzęku
- w zależności od lokalizacji - badanie ultrasonograficzne, RM lub TK, badanie ginekologiczne, USG piersi, mammografia
- Podejrzenie filariozy
- mikrofilarie (najczęściej Wuchereria bancrofti) można wykryć w rozmazie krwi – pobranie krwi najlepiej wykonać w nocy ze względu na rytm dobowy pasożyta
Specjalistyczna diagnostyka limfologiczna
- Funkcjonalna scyntygrafia węzłów chłonnych
- zasada działania: ilościowa ocena wychwytu radioznacznika podanego podskórnie na obwodzie i odprowadzanego przez układ limfatyczny
- umożliwia ocenę funkcji obwodowego układu limfatycznego i obiektywną klasyfikację wczesnego stadium obrzęku limfatycznego
- zastosowanie również przy planowaniu operacji i kontroli terapii
- Limfografia barwnikowa z zielenią indocyjaninową
- zasada działania: śródskórne wstrzyknięcie zieleni indocyjaninowej, wizualizacja drenażu limfatycznego za pomocą kamery na podczerwień
- Badanie USG
- wizualizacja płynu śródmiąższowego i wtórnych zmian w tkankach
- diagnostyka węzłów chłonnych w celu wyjaśnienia przyczyn wtórnego obrzęku limfatycznego
- brak możliwości odróżnienia od innych form obrzęku
- Limfografia pośrednia (klasyczna)
- zasada działania: wstrzyknięcie rentgenowskiego środka kontrastowego pod naskórek; radiologiczne przedstawienie drenażu
- dostarcza informacji na temat morfologii powierzchownych naczyń limfatycznych w wybranych lokalizacjach
- Limfografia bezpośrednia
- zasada działania: chirurgiczne odsłonięcie naczynia limfatycznego; bezpośrednie wstrzyknięcie do światła naczynia oleistego środka kontrastowego
- ze względu na duże koszty i liczne powikłania (zator ropny, zapalenie płuc, anafilaksja) nie jest już stosowana w diagnostyce
- rzadko stosowana w leczeniu przetok limfatycznych, gdzie wyciek środka kontrastowego może prowadzić do zamknięcia przetoki
- Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (RM)
- wizualizacja zbiorników płynu śródmiąższowego, rozszerzonych naczyń limfatycznych i węzłów chłonnych
- dostarcza wskazówek na temat etiologii powiększenia węzłów chłonnych (łagodne/złośliwe)
- złoty standard w diagnostyce malformacji limfatycznych
- dalszy rozwój ośrodków limfografii pod kontrolą rezonansu magnetycznego ze śródskórnym wstrzyknięciem środka kontrastowego
- wizualizacja zbiorników płynu śródmiąższowego, rozszerzonych naczyń limfatycznych i węzłów chłonnych
- Mikrolimfografia fluorescencyjna
- zasada działania: śródskórne wstrzyknięcie makrocząsteczki dekstranu izotiocyjanianu fluoresceiny, która jest odprowadzana wyłącznie przez układ limfatyczny
- wizualizacja rozprzestrzeniania się podskórnego przy użyciu specjalnego sprzętu
- używana do diagnostyki w przypadkach niejasnej etiologii obrzęku
- zasada działania: śródskórne wstrzyknięcie makrocząsteczki dekstranu izotiocyjanianu fluoresceiny, która jest odprowadzana wyłącznie przez układ limfatyczny
Wskazania do skierowania do specjalisty
- W przypadku nowego obrzęku limfatycznego o niejasnej etiologii, wskazane poszukiwanie guza na drodze spływu chłonki
- W określonych przypadkach
- w przypadku podejrzenia choroby układu krążenia (niewydolności serca), przed rozpoczęciem terapii obrzęku należy przeprowadzić diagnostykę internistyczną/kardiologiczną
- w celu przeprowadzenia diagnostyki różnicowej: zakrzepicy, zespołu pozakrzepowego, przewlekłej niewydolności żylnej
- W celu przeprowadzenia diagnostyki limfologicznej
- podejrzenie subklinicznego obrzęku limfatycznego stopnia 0 (stadium utajenia) / obrzęku limfatycznego stopnia 1. (pierwotnego i wtórnego)
- diagnostyka różnicowa obrzęku wieloczynnikowego lub obrzęku z brakiem typowych dla obrzęku limfatycznego objawów/obrazu klinicznego
- planowanie zabiegów chirurgicznych
- kontrola terapii / przebiegu choroby
- podejrzenie zmiany w klatce piersiowej lub jamie brzusznej
Leczenie
Cele leczenia
- Złagodzenie objawów i poprawa jakości życia
- Zatrzymanie postępu schorzenia
- Uniknięcie powikłań
Ogólne informacje o leczeniu
- Obrzęk limfatyczny jest stanem przewlekłym, który wymaga leczenia, wyjściowej przyczyny czasami nie da się wyeliminować
- Skuteczność postępowania jest większa, jeśli choroba zostanie wcześnie rozpoznana i zostanie podjęte leczenie
- Najlepiej, gdy leczenie prowadzi interdyscyplinarny zespół specjalistów
- Wybór terapii
- podstawową metodą leczenia obrzęku limfatycznego jest fizjoterapia
- składa się ona z wielomodułowego schematu (kompleksowa terapia udrażniająca) z manualnym drenażem limfatycznym, pielęgnacją skóry, bandażowaniem lub stosowaniem pończoch uciskowych (leczeniem uciskowym) i ćwiczeniami ruchowymi
- w pierwszej fazie należy zmobilizować obrzęk; stan ten należy następnie utrzymać
- pierwsza faza (faza leczenia) obejmuje dokładną pielęgnację skóry i paznokci, ćwiczenia terapeutyczne, manualny drenaż limfatyczny i powtarzalne uciskanie kończyn - trwa od 2 do 4 tygodni
- druga faza (faza podtrzymująca) ma na celu zachowanie i optymalizację efektów leczenia z pierwszej fazy
- obejmuje noszenie pończoch uciskowych w ciągu dnia, ewentualnie bandaży uciskowych w nocy, pielęgnację skóry i ćwiczenia oraz, w razie potrzeby, manualny drenaż limfatyczny wykonywany przez pacjentów.
- leczenie chirurgiczne jest rozważane tylko w wyjątkowych przypadkach
- podstawową metodą leczenia obrzęku limfatycznego jest fizjoterapia
Leczenie zachowawcze
- Standardową terapią obrzęku limfatycznego jest kompleksowa terapia udrażniająca (CDT), składa się ona z następujących elementów:
- pielęgnacja skóry
- manualny drenaż limfatyczny, w razie potrzeby uzupełniony dodatkowymi technikami manualnymi
- terapia uciskowa z zastosowaniem specjalnych wielowarstwowych, uciskowych opatrunków i/lub limfologicznych pończoch uciskowych
- przeciwobrzękowa terapia wspomagająca
- edukacja i szkolenie w zakresie indywidualnej autoterapii
- Mechanizmy działania
- mobilizacja i redukcja patologicznie zwiększonej ilości płynu śródmiąższowego, w tym usuwanie substancji wymagających drenażu limfatycznego
- poprawa zaburzonej homeostazy w tkance śródmiąższowej, zmniejszenie procesów zapalnych spowodowanych przekrwieniem
- Przeciwwskazania
- bezwzględne: zdekompensowana niewydolność serca, ostra zakrzepica żył głębokich, dermatozy erozyjne, ostra ciężka róża, PAD stopnia III/IV
- względne: złośliwy obrzęk limfatyczny, zakażenia skóry, choroby skóry (np. dermatozy pęcherzowe), PAD stopnia I/II
- w razie potrzeby leczenie należy rozpocząć w warunkach szpitalnych
Zalecenia dla pacjentów
- Należy unikać: długotrwałego stania, siedzenia lub zakładania nogi na nogę
- Należy unikać obcisłych ubrań, aby nie utrudniać drenażu limfatycznego
- Należy unikać urazów zajętej kończyny
- Nadwaga może nasilić obrzęk limfatyczny, wskazana jest normalizacja masy ciała
- Podróż samolotem
- trwają dyskusje na temat latania jako czynnika ryzyka, jednak liczne badania pokazują, że ryzyko to jest niezwykle niskie7
Poprawa drenażu limfatycznego
- Elewacja kończyn z przerwami, szczególnie podczas snu
- Regularne noszenie pończoch uciskowych
- Masaż limfatyczny
- Trening po leczeniu operacyjnym raka piersi8
Zapobieganie zakażeniom
- Odpowiednia higiena, nawilżeni skóry, unikanie uszkodzeń skóry i nadmiernego opalania.
- Prawidłowe leczenie zakażeń grzybiczych palców stóp
- Odpowiednie obuwie
- Odkażanie drobnych skaleczeń lub uszkodzeń skóry przy użyciu środków do dezynfekcji skóry (np. roztwór wodny powidonu jodu, alternatywnie oktenidyna lub poliheksanid)
Leczenie farmakologiczne
- W przypadku obrzęku limfatycznego farmakoterapia o udokumentowanej skuteczności nie jest dostępna
- Diuretyki
- nie należy ich stosować w przypadku izolowanego obrzęku limfatycznego!
- Wtórna ropowica lub róża
- empiryczna antybiotykoterapia
- penicylina fenoksymetylowa 1,0–1,5 miliona j.m. co 8h przez 10-14 dni
- w przypadku alergii na penicylinę: klindamycyna 0,3–0,45g co 6–8 godzin przez 7-10 dni
- Filarioza
- dietylokarbamazyna (niedostępna w Polsce) jest lekiem z wyboru w terapii przeciwpasożytniczej, alternatywami są doksycyklina i iwermektyna
Leczenie chirurgiczne
- Niezwykle rzadko wymagane
- Dorosłym pacjentom z obrzękiem limfatycznym należy zaproponować leczenie chirurgiczne dopiero po przeprowadzeniu zgodnej z wytycznymi ambulatoryjnej i/lub szpitalnej kompleksowej terapii udrażniającej (CDT) fazy I i II trwającej co najmniej 6 miesięcy
- Leczenie chirurgiczne należy rozważyć, jeśli u pacjenta wystąpi wysoki dyskomfort lub nasilenie wtórnych zmian w tkankach pomimo zgodnego z wytycznymi leczenia zachowawczego i przestrzegania terapii
- Metodą z wyboru jest rekonstrukcja przerwanego układu limfatycznego lub zabiegi zespalające
- Przeciwwskazania:
- obecność złośliwego obrzęku limfatycznego
- przeciwwskazania internistyczne lub anestezjologiczne
Zapobieganie
- Istnieją ograniczone środki zapobiegawcze
- Profilaktyka wtórna
- w przypadku chirurgii onkologicznej, biopsja węzła wartowniczego w celu identyfikacji pacjentów, którzy wymagają preparowania pachowych węzłów chłonnych
- profilaktyczny pooperacyjny drenaż limfatyczny w pierwszych dniach po konkretnych operacjach
- wczesne wykrycie obrzęku limfatycznego i szybkie rozpoczęcie właściwego leczenia
- poza tym nie zaleca się żadnych innych środków zapobiegania wtórnemu obrzękowi limfatycznemu
- kompleksowa terapia udrażniająca (CDT) i terapia uciskowa są zalecane tylko w przypadku wyraźnego obrzęku limfatycznego
Przebieg, powikłania i rokowanie
Przebieg
- Przebieg przewlekły wymagający intensywnego leczenia w celu zatrzymania progresji
- Fizykoterapia przynosi dobre efekty
- Bez leczenia często postępujący przebieg z rosnącą niepełnosprawnością w wykonywaniu codziennych czynności
Powikłania
- Nawracające zakażenia - zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie naczyń chłonnych, ropowica i róża3
- infekcje mogą powodować dalsze uszkodzenie naczyń limfatycznych i poglębiać obrzęki
- Owrzodzenia, żylaki lub wyprysk i zmiany troficzne w przebiegu przewlekłej niewydolności żylnej (przebarwienia) prawie nie występują, ale pojawiają się rogowacenie i brodawczakowatość przy stopniu 3
- Jeśli to możliwe, należy unikać interwencji medycznych (pobieranie krwi, cewnikowanie żył obwodowych) na chorej kończynie
- Naczyniakomięsak limfatyczny (na podłożu obrzęku po leczeniu raka piersi - zespół Stewarta–Trevesa)
- bardzo rzadki agresywny nowotwór, o złym rokowaniu
- występuje prawie wyłącznie w przypadku przewlekłego obrzęku limfatycznego
- Jakość życia
- obrzęk limfatyczny predysponuje do problemów psychologicznych i obniża jakość życia pod względem aspektów emocjonalnych, funkcjonalnych, fizycznych i psychologicznych
Rokowanie
- Przewlekła choroba
- Dzięki prawidłowemu leczeniu można zapobiec progresji
Informacje dla pacjentów
Materiały edukacyjne dla pacjentów
Źródła
Piśmiennictwo
- Rockson S.G. Diagnosis and management of lymphatic vascular disease, J Am Coll Cardiol 2008, 52: 799, PubMed
- Palumbo E. Filariasis: diagnosis, treatment and prevention, Acta Biomed. 2008, 79: 106-9, PubMed
- Kerchner K., Fleischer A., Yosipovitch G. Lower extremity lymphedema update: pathophysiology, diagnosis, and treatment guidelines, J Am Acad Dermatol 2008, 59: 324, PubMed
- Cormier J.N., Askew R.L., Mungovan K.S., Xing Y., Ross M.I., Armer J.M. Lymphedema beyond breast cancer: a systematic review and meta-analysis of cancer-related secondary lymphedema, Cancer 2010, 116: 5138, PubMed
- Cormier J.N., Askew R.L., Mungovan K.S., Xing Y., Ross M.I., Armer J.M. Lymphedema beyond breast cancer: a systematic review and meta-analysis of cancer-related secondary lymphedema, Cancer 2010, 116: 5138, PubMed
- Szuba A., Shin W.S., Strauss H.W., Rockson S. The third circulation: radionuclide lymphoscintigraphy in the evaluation of lymphedema, J Nucl Med 2003, 44: 43, PubMed
- Kilbreath S.L., Ward L.C., Lane K., et al. Effect of air travel on lymphedema risk in women with history of breast cancer, Breast Cancer Res Treat 2010, 120: 649, PubMed
- Chan D.N., Lui L.Y., So W.K. Effectiveness of exercise programmes on shoulder mobility and lymphoedema after axillary lymph node dissection for breast cancer: systematic review, J Adv Nurs 2010, 66: 1902, PubMed
- Ahmed R.L., Thomas W., Yee D., Schmitz K.H. Randomized controlled trial of weight training and lymphedema in breast cancer survivors, J Clin Oncol 2006, 24: 2765, PubMed
- Schmitz K.H., Ahmed R.L., Troxel A., et al. Weight lifting in women with breast-cancer-related lymphedema, N Engl J Med. 2009, 361: 664-73, PubMed
Opracowanie
- Natalia Jagiełła, (redaktor)
- Anna Pachołek (recenzent)
- Tomasz Tomasik (redaktor)
- Dietrich August (recenzent/redaktor)
