Obrzęk limfatyczny

Streszczenie

  • Definicja: Nagromadzenie płynu limfatycznego poza naczyniami chłonnymi. Może być pierwotny (wrodzony) lub wtórny na podłożu innej choroby lub jako powikłanie leczenia.
  • Epidemiologia: Pierwotny obrzęk limfatyczny występuje rzadko, wtórny występuje najczęściej po leczeniu raka piersi.
  • Objawy: Pierwotny obrzęk limfatyczny jest często wyraźny i obustronny. Wtórny zazwyczaj zajmuje tylko jedną kończynę.
  • Obraz kliniczny: Obrzęk ma zwykle ciastowatą konsystencję, a u pacjenta nie występują inne przyczyny obrzęku.
  • Diagnostyka: Diagnostyka w kierunku wykluczenia choroby nowotworowej, jeśli przyczyna obrzęku limfatycznego jest nieznana. Rzadko przeprowadza się specjalną diagnostykę limfologiczną w celu poszerzenia diagnostyki różnicowej i zaplanowania terapii.
  • Leczenie: Kompleksowa terapia udrażniająca (complex/complete decongestive therapy – CDT) obejmująca manualny drenaż, leczenie uciskowe, kinezyterapię i zapobieganie zakażeniom poprzez prawidłową pielęgnację skóry.

Informacje ogólne

Definicja

  • Obrzęk limfatyczny to śródmiąższowe nagromadzenie płynu tkankowego (płynu bogatego w białko) i jest klinicznie uważany za szczególną formę obrzęku
  • Przypisuje się go zmniejszonej zdolności transportowej w układzie limfatycznym
  • Pierwotny obrzęk limfatyczny
    • brak innej choroby podstawowej: może być dziedziczny, ale może także występować samoistnie we wszystkich grupach wiekowych
  • Wtórny obrzęk limfatyczny
    • powstaje w wyniku mechanicznego lub zapalnego uszkodzenia układu limfatycznego
    • najczęściej dochodzi do rozwoju obrzęku limfatycznego po mastektomii – jest to obrzęk ramienia u kobiet, które przeszły operację i/lub radioterapię z powodu raka piersi (około 20% wszystkich operowanych)

Epidemiologia

  • Pierwotny obrzęk limfatyczny
    • szacowana chorobowość 1:6000 do 1:10 000 wśród żywych urodzeń1
  • Wtórny obrzęk limfatyczny
    • znacznie częstszy niż pierwotny obrzęk limfatyczny
    • zapadalność w krajach uprzemysłowionych 0,1–2%
    • filarioza jest główną przyczyną obrzęku limfatycznego na całym świecie – zwłaszcza w krajach tropikalnych
      • około 120 milionów osób z obrzękiem limfatycznym powstałym w wyniku filariozy.2
    • w krajach zachodnich wtórny obrzęk limfatyczny występuje najczęściej po leczeniu raka, jednak brakuje pełnych danych epidemiologicznych

Fizjologia układu limfatycznego

  • W naczyniach włosowatych
    • w prawidłowym krążeniu włośniczkowym płyn przedostaje się przez ściany naczyń włosowatych do tkanki śródmiąższowej
    • oprócz płynu przez ściany naczyń przechodzą również niektóre białka surowicy
  • Resorpcja płynów
    • większość płynu, który został przefiltrowany przez naczynia włosowate, jest wchłaniane przez żylne naczynia włosowate
    • przefiltrowany, bogaty w białko płyn, który nie powraca do naczyń włosowatych, jest transportowany z powrotem do krążenia centralnego przez układ limfatyczny
  • Układ limfatyczny
    • układ limfatyczny jest układem niskociśnieniowym
    • wchłanianie płynu śródmiąższowego rozpoczyna się w naczyniach limfatycznych (limfatycznych naczyniach włosowatych) otaczających tkankę śródmiąższową (limfatycznych naczyniach włosowatych/włośniczkach limfatycznych)
    • po pewnym czasie drobne naczynia limfatyczne łączą się, tworząc większe, których ściany zbudowane są z mięśni gładkich, wykonujących ruchy perystaltyczne i wspomagających przepływ limfy
    • transport jest również wspomagany przez pulsowanie ścian tętnic wywołane falą przepływającej krwi, skurcze mięśni układu ruchu i zastawki limfatyczne, które zapobiegają cofaniu się płynu
  • Istnieją 2 warstwy układu limfatycznego w kończynach:
    • I. powierzchowny układ limfatyczny do drenażu skóry i tkanki podskórnej oraz
    • II. głębiej położony układ do drenażu struktur podpowięziowych, takich jak mięśnie i kości.
      • oba układy zbiegają się pod pachami (górna połowa ciała) i w pachwinach (dolna połowa ciała).
  • Połączenie z krwiobiegiem
    • duże naczynia limfatyczne ostatecznie wpływają do centralnego krążenia żylnego
    • drenaż limfatyczny obu kończyn dolnych, przewodu pokarmowego i lewej strony górnej części ciała przepływa do krążenia żylnego przez przewód piersiowy (Ductus thoracicus) między żyłą podobojczykową lewą (Vena subclavia sin.) a żyłą szyjną lewą (Vena jugularis sin.)
    • drenaż limfatyczny prawej strony górnej części ciała odbywa się przez analogiczne żyły po prawej stronie

Etiologia i patogeneza

  • Gdy nagromadzenie płynu w tkance śródmiąższowej przekracza zdolność transportową, obrzęk staje się widoczny i wyczuwalny1
    • jeśli obrzęk jest wynikiem niewydolności serca, marskości wątroby, zespołu nerczycowego lub niewydolności nerek, głównym problemem jest zwiększony przepływ płynu z naczyń włosowatych spowodowany zwiększonym ciśnieniem żylnym, hipoalbuminemią lub rzadziej zwiększoną przepuszczalnością naczyń włosowatych
    • w obrzęku limfatycznym najważniejszym defektem jest zaburzony transport limfy w wyniku utrudnionego jej przepływu3
  • Pierwotny obrzęk limfatyczny
    • wrodzone uszkodzenie układu limfatycznego, które zmniejsza jego zdolność transportową
    • wyróżnia się 3 rodzaje:
      • wrodzony obrzęk limfatyczny (powstaje przed ukończeniem pierwszego roku życia)
      • obrzęk limfatyczny wczesny (od 1 roku do 35 lat; zwykle w okresie dojrzewania)
      • obrzęk limfatyczny późny (>35 lat)
  • Wtórny obrzęk limfatyczny
    • na tle pierwotnej choroby, w której drenaż limfatyczny jest zablokowany z powodu zmian mechanicznych lub zapalnych
    • najczęstszą przyczyną w krajach zachodnich jest rak piersi1

Patofizjologia

  • Limfostaza, zwykle w kończynach (w rzadkich przypadkach może być uogólniona), prowadzi do gromadzenia się płynu śródmiąższowego i białek
  • Bogaty w białko płyn wyzwala w tkance śródmiąższowej proces zapalny za pośrednictwem makrofagów, cytokin itp., co prowadzi do zwłóknienia, proliferacji tkanki tłuszczowej i ponownych uszkodzeń jeszcze funkcjonujących naczyń limfatycznych
  • Poszerzenie naczyń limfatycznych prowadzi również do upośledzonego działania układu zastawkowego

Czynniki predysponujące

Pierwotny obrzęk limfatyczny

  • Obciążenie rodzinne, choroby dziedziczne
    • niektóre molekularne mechanizmy choroby zostały już poznane, jak w chorobie Nonne–Milroy'a (choroba dziedziczona autosomalnie dominująco)

Wtórny obrzęk limfatyczny

  • Naciekanie nowotworów złośliwych z wtórną niedrożnością naczyń limfatycznych
  • Pooperacyjnie po preparowaniu węzłów chłonnych4
  • Po radioterapii4
  • Po urazie
  • Choroby tarczycy z obrzękiem śluzowatym - może przekształcić się w obrzęk limfatyczny
    • obrzęk śluzowaty i obrzęk limfatyczny są zwykle zlokalizowane w obszarze skóry uszkodzonym urazem
  • Po zakażeniach takich jak róża i zapaleniu węzłów chłonnych (filarioza)
  • Ryzyko wtórnego obrzęku limfatycznego jest zwiększone przez otyłość, prawdopodobnie ze względu na mechaniczne utrudnienie drenażu limfatycznego5

ICD–10

  • B74.0 Filarioza
    • B74.0 Filarioza wywołana przez Wuchereria bancrofti
  • I89 Inne niezakaźne zaburzenia funkcji naczyń i węzłów chłonnych
    • I89.0 Obrzęk chłonny niesklasyfikowany gdzie indziej
  • I97 Pozabiegowe zaburzenia układu krążenia
    • I97.2 Zespół obrzęku chłonnego po usunięciu piersi
    • I97.8 Inne pozabiegowe zaburzenia funkcji układu krążenia, niesklasyfikowane gdzie indziej
  • Q82.0 Obrzęk chłonny dziedziczny

Diagnostyka

Kryteria diagnostyczne

  • Rozpoznanie jest zwykle stawiane na podstawie wywiadu lekarskiego (przebieg, dodatkowe objawy, ewentualnie dziedziczność lub znane choroby pierwotne) oraz typowego obrazu klinicznego
  • Gdy pojawia się nowy obrzęk limfatyczny, początkowo zawsze należy podejrzewać obecność nowotworu złośliwego
  • Rzadko potrzebna jest specjalna diagnostyka limfologiczna

Diagnostyka różnicowa

Wywiad lekarski

  • Czas trwania dolegliwości 
    • szybka progresja połączona z bólem może wskazywać na nowotwór złośliwy
    • początek w części proksymalnej jest typowy dla choroby nowotworowej
  • Ból spowodowany obrzękiem limfatycznym występuje rzadko, ale może pojawić się uczucie ucisku i ograniczona ruchomość

Pierwotny obrzęk limfatyczny

  • Zazwyczaj się rozprzestrzenia – często obustronnie
  • Może mieć większą objętość niż w postaci wtórnej
  • Lokalizacja pierwotnego obrzęku limfatycznego różni się w zależności od przyczyny3
    • wrodzony obrzęk limfatyczny często dotyka jednej lub obu kończyn dolnych, ale może również obejmować ramiona, a nawet twarz
    • wczesny obrzęk limfatyczny jest zwykle ograniczony do kończyn dolnych (zwłaszcza stóp i łydek)
  • Wywiad rodzinny - często dodatni

Wtórny obrzęk limfatyczny

  • Zazwyczaj dotyczy kończyny, jednostronnie
  • Choroba rozwija się powoli – początkowo obrzęk jest miękki i podatny na ucisk, później skóra staje się sucha i twarda
  • W badaniu palpacyjnym jest ona zwłókniała i prawie nie pojawiają się wgłębienia po uciśnięciu
  • Początek często po usunięciu węzłów chłonnych pachy lub pachwiny4,6
    • obrzęk może być początkowo widoczny tylko w proksymalnej części kończyny lub może dotyczyć tylko dystalnej części kończyny, w tym palców dłoni lub stóp
    • w przypadku nawracających lub opornych na leczenie objawów należy rozważyć, czy doszło do nawrotu nowotworu
  • Może być także pourazowy, po zabiegach chirurgicznych, radioterapii, nawracających zakażeniach tkanki podskórnej (róża), jako powikłanie choroby tarczycy z obrzękiem śluzowatym
  • Obustronny przy filariozie
    • podróże w wywiadzie (filarioza)

Badanie fizykalne

  • Miejscowy obrzęk
    • jednostronny, symetryczny?
  • Cechy charakterystyczne obrzęku
    • początkowo obrzęk z wgłębieniem pozostającym po ucisku (ciastowaty)
    • w zaawansowanych stadiach i ze zwłóknieniem, niedający się ucisnąć
  • Należy wykluczyć nowotwór złośliwy jako przyczynę obrzęku
    • stan węzłów chłonnych, badanie palpacyjne piersi, w razie potrzeby dalsza diagnostyka, w tym obrazowa
  • Obecny dodatni objaw Stemmera
    • test polegający na chwyceniu fragmentu skóry stopy w okolicy paliczka bliższego 2. palca - jeżeli fałd jest gruby lub gdy złapanie fałdu jest niemożliwe, test uznaje się za dodatni.
  • Pomiar różnicy obwodów kończyn

Klasyfikacja 

  • Stopień 0: uszkodzenie naczyń limfatycznych, ale brak widocznego obrzęku
  • Stopień 1: obrzęk, który ustępuje samoistnie po uniesieniu kończyny lub odpoczynku nocnym
  • Stopień 2: obrzęk obecny przez cały czas, nie znika po uniesieniu kończyny ani odpoczynku nocnym, stwardnienie skóry
  • Stopień 3: stały obrzęk, stwardnienie skóry, zmiany skórne, słoniowacizna

Diagnostyka specjalistyczna

  • Należy wykluczyć nowotwór złośliwy w przypadku wystąpienia nowego jednostronnego obrzęku
    • w zależności od lokalizacji - badanie ultrasonograficzne, RM lub TK, badanie ginekologiczne, USG piersi, mammografia
  • Podejrzenie filariozy
    • mikrofilarie (najczęściej Wuchereria bancrofti) można wykryć w rozmazie krwi – pobranie krwi najlepiej wykonać w nocy ze względu na rytm dobowy pasożyta

Specjalistyczna diagnostyka limfologiczna

  • Funkcjonalna scyntygrafia węzłów chłonnych
    • zasada działania: ilościowa ocena wychwytu radioznacznika podanego podskórnie na obwodzie i odprowadzanego przez układ limfatyczny
    • umożliwia ocenę funkcji obwodowego układu limfatycznego i obiektywną klasyfikację wczesnego stadium obrzęku limfatycznego
      • zastosowanie również przy planowaniu operacji i kontroli terapii
  • Limfografia barwnikowa z zielenią indocyjaninową
    • zasada działania: śródskórne wstrzyknięcie zieleni indocyjaninowej, wizualizacja drenażu limfatycznego za pomocą kamery na podczerwień
  • Badanie USG
    • wizualizacja płynu śródmiąższowego i wtórnych zmian w tkankach
    • diagnostyka węzłów chłonnych w celu wyjaśnienia przyczyn wtórnego obrzęku limfatycznego
    • brak możliwości odróżnienia od innych form obrzęku
  • Limfografia pośrednia (klasyczna)
    • zasada działania: wstrzyknięcie rentgenowskiego środka kontrastowego pod naskórek; radiologiczne przedstawienie drenażu
    • dostarcza informacji na temat morfologii powierzchownych naczyń limfatycznych w wybranych lokalizacjach
  • Limfografia bezpośrednia
    • zasada działania: chirurgiczne odsłonięcie naczynia limfatycznego; bezpośrednie wstrzyknięcie do światła naczynia oleistego środka kontrastowego
    • ze względu na duże koszty i liczne powikłania (zator ropny, zapalenie płuc, anafilaksja) nie jest już stosowana w diagnostyce
      • rzadko stosowana w leczeniu przetok limfatycznych, gdzie wyciek środka kontrastowego może prowadzić do zamknięcia przetoki
  • Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (RM)
    • wizualizacja zbiorników płynu śródmiąższowego, rozszerzonych naczyń limfatycznych i węzłów chłonnych
      • dostarcza wskazówek na temat etiologii powiększenia węzłów chłonnych (łagodne/złośliwe)
    • złoty standard w diagnostyce malformacji limfatycznych
    • dalszy rozwój ośrodków limfografii pod kontrolą rezonansu magnetycznego ze śródskórnym wstrzyknięciem środka kontrastowego
  • Mikrolimfografia fluorescencyjna
    • zasada działania: śródskórne wstrzyknięcie makrocząsteczki dekstranu izotiocyjanianu fluoresceiny, która jest odprowadzana wyłącznie przez układ limfatyczny
      • wizualizacja rozprzestrzeniania się podskórnego przy użyciu specjalnego sprzętu
    • używana do diagnostyki w przypadkach niejasnej etiologii obrzęku

Wskazania do skierowania do specjalisty

  • W przypadku nowego obrzęku limfatycznego o niejasnej etiologii, wskazane poszukiwanie guza na drodze spływu chłonki
  • W określonych przypadkach
  • W celu przeprowadzenia diagnostyki limfologicznej
    • podejrzenie subklinicznego obrzęku limfatycznego stopnia 0 (stadium utajenia) / obrzęku limfatycznego stopnia 1. (pierwotnego i wtórnego)
    • diagnostyka różnicowa obrzęku wieloczynnikowego lub obrzęku z brakiem typowych dla obrzęku limfatycznego objawów/obrazu klinicznego
    • planowanie zabiegów chirurgicznych
    • kontrola terapii / przebiegu choroby
    • podejrzenie zmiany w klatce piersiowej lub jamie brzusznej

Leczenie

Cele leczenia

  • Złagodzenie objawów i poprawa jakości życia
  • Zatrzymanie postępu schorzenia
  • Uniknięcie powikłań

Ogólne informacje o leczeniu

  • Obrzęk limfatyczny jest stanem przewlekłym, który wymaga leczenia, wyjściowej przyczyny czasami nie da się wyeliminować
  • Skuteczność postępowania jest większa, jeśli choroba zostanie wcześnie rozpoznana i zostanie podjęte leczenie
  • Najlepiej, gdy leczenie prowadzi interdyscyplinarny zespół specjalistów
  • Wybór terapii
    • podstawową metodą leczenia obrzęku limfatycznego jest fizjoterapia
      • składa się ona z wielomodułowego schematu (kompleksowa terapia udrażniająca) z manualnym drenażem limfatycznym, pielęgnacją skóry, bandażowaniem lub stosowaniem pończoch uciskowych (leczeniem uciskowym) i ćwiczeniami ruchowymi
    • w pierwszej fazie należy zmobilizować obrzęk; stan ten należy następnie utrzymać
      • pierwsza faza (faza leczenia) obejmuje dokładną pielęgnację skóry i paznokci, ćwiczenia terapeutyczne, manualny drenaż limfatyczny i powtarzalne uciskanie kończyn - trwa od 2 do 4 tygodni
      • druga faza (faza podtrzymująca) ma na celu zachowanie i optymalizację efektów leczenia z pierwszej fazy
        • obejmuje noszenie pończoch uciskowych w ciągu dnia, ewentualnie bandaży uciskowych w nocy, pielęgnację skóry i ćwiczenia oraz, w razie potrzeby, manualny drenaż limfatyczny wykonywany przez pacjentów.
    • leczenie chirurgiczne jest rozważane tylko w wyjątkowych przypadkach

Leczenie zachowawcze

  • Standardową terapią obrzęku limfatycznego jest kompleksowa terapia udrażniająca (CDT), składa się ona z następujących elementów:
    • pielęgnacja skóry
    • manualny drenaż limfatyczny, w razie potrzeby uzupełniony dodatkowymi technikami manualnymi
    • terapia uciskowa z zastosowaniem specjalnych wielowarstwowych, uciskowych opatrunków i/lub limfologicznych pończoch uciskowych
    • przeciwobrzękowa terapia wspomagająca
    • edukacja i szkolenie w zakresie indywidualnej autoterapii
  • Mechanizmy działania
    • mobilizacja i redukcja patologicznie zwiększonej ilości płynu śródmiąższowego, w tym usuwanie substancji wymagających drenażu limfatycznego
    • poprawa zaburzonej homeostazy w tkance śródmiąższowej, zmniejszenie procesów zapalnych spowodowanych przekrwieniem
  • Przeciwwskazania
    • bezwzględne: zdekompensowana niewydolność serca, ostra zakrzepica żył głębokich, dermatozy erozyjne, ostra ciężka różaPAD stopnia III/IV
    • względne: złośliwy obrzęk limfatyczny, zakażenia skóry, choroby skóry (np. dermatozy pęcherzowe), PAD stopnia I/II
      • w razie potrzeby leczenie należy rozpocząć w warunkach szpitalnych

Zalecenia dla pacjentów

  • Należy unikać: długotrwałego stania, siedzenia lub zakładania nogi na nogę
  • Należy unikać obcisłych ubrań, aby nie utrudniać drenażu limfatycznego
  • Należy unikać urazów zajętej kończyny
  • Nadwaga może nasilić obrzęk limfatyczny, wskazana jest normalizacja masy ciała
  • Podróż samolotem
    • trwają dyskusje na temat latania jako czynnika ryzyka, jednak liczne badania pokazują, że ryzyko to jest niezwykle niskie7

Poprawa drenażu limfatycznego

  • Elewacja kończyn z przerwami, szczególnie podczas snu
  • Regularne noszenie pończoch uciskowych
  • Masaż limfatyczny
  • Trening po leczeniu operacyjnym raka piersi8
    • zalecane są ćwiczenia ruchowe9
    • ćwiczenia siłowe z ciężarkami w celu zmniejszenia częstości występowania obrzęku limfatycznego, zmniejszenia objawów i zwiększenia siły kończyn górnych u pacjentek z wtórnym obrzękiem limfatycznym10

Zapobieganie zakażeniom

  • Odpowiednia higiena, nawilżeni skóry, unikanie uszkodzeń skóry i nadmiernego opalania.
  • Prawidłowe leczenie zakażeń grzybiczych palców stóp
  • Odpowiednie obuwie
  • Odkażanie drobnych skaleczeń lub uszkodzeń skóry przy użyciu środków do dezynfekcji skóry (np. roztwór wodny powidonu jodu, alternatywnie oktenidyna lub poliheksanid)

Leczenie farmakologiczne

  • W przypadku obrzęku limfatycznego farmakoterapia o udokumentowanej skuteczności nie jest dostępna
  • Diuretyki
    • nie należy ich stosować w przypadku izolowanego obrzęku limfatycznego!
  • Wtórna ropowica lub róża
    • empiryczna antybiotykoterapia
  • Filarioza
    • dietylokarbamazyna (niedostępna w Polsce) jest lekiem z wyboru w terapii przeciwpasożytniczej, alternatywami są doksycyklina i iwermektyna

Leczenie chirurgiczne

  • Niezwykle rzadko wymagane
  • Dorosłym pacjentom z obrzękiem limfatycznym należy zaproponować leczenie chirurgiczne dopiero po przeprowadzeniu zgodnej z wytycznymi ambulatoryjnej i/lub szpitalnej kompleksowej terapii udrażniającej (CDT) fazy I i II trwającej co najmniej 6 miesięcy
  • Leczenie chirurgiczne należy rozważyć, jeśli u pacjenta wystąpi wysoki dyskomfort lub nasilenie wtórnych zmian w tkankach pomimo zgodnego z wytycznymi leczenia zachowawczego i przestrzegania terapii
  • Metodą z wyboru jest rekonstrukcja przerwanego układu limfatycznego lub zabiegi zespalające
  • Przeciwwskazania:
    • obecność złośliwego obrzęku limfatycznego
    • przeciwwskazania internistyczne lub anestezjologiczne

Zapobieganie

  • Istnieją ograniczone środki zapobiegawcze
  • Profilaktyka wtórna
    • w przypadku chirurgii onkologicznej, biopsja węzła wartowniczego w celu identyfikacji pacjentów, którzy wymagają preparowania pachowych węzłów chłonnych
    • profilaktyczny pooperacyjny drenaż limfatyczny w pierwszych dniach po konkretnych operacjach
    • wczesne wykrycie obrzęku limfatycznego i szybkie rozpoczęcie właściwego leczenia
    • poza tym nie zaleca się żadnych innych środków zapobiegania wtórnemu obrzękowi limfatycznemu
      • kompleksowa terapia udrażniająca (CDT) i terapia uciskowa są zalecane tylko w przypadku wyraźnego obrzęku limfatycznego

Przebieg, powikłania i rokowanie

Przebieg

  • Przebieg przewlekły wymagający intensywnego leczenia w celu zatrzymania progresji
  • Fizykoterapia przynosi dobre efekty
  • Bez leczenia często postępujący przebieg z rosnącą niepełnosprawnością w wykonywaniu codziennych czynności

Powikłania

  • Nawracające zakażenia - zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie naczyń chłonnych, ropowica i róża3
    • infekcje mogą powodować dalsze uszkodzenie naczyń limfatycznych i poglębiać obrzęki
  • Owrzodzenia, żylaki lub wyprysk i zmiany troficzne w przebiegu przewlekłej niewydolności żylnej (przebarwienia) prawie nie występują, ale pojawiają się rogowacenie i brodawczakowatość przy stopniu 3
  • Jeśli to możliwe, należy unikać interwencji medycznych (pobieranie krwi, cewnikowanie żył obwodowych) na chorej kończynie
  • Naczyniakomięsak limfatyczny (na podłożu obrzęku po leczeniu raka piersi - zespół Stewarta–Trevesa)
    • bardzo rzadki agresywny nowotwór, o złym rokowaniu
    • występuje prawie wyłącznie w przypadku przewlekłego obrzęku limfatycznego
  • Jakość życia
    • obrzęk limfatyczny predysponuje do problemów psychologicznych i obniża jakość życia pod względem aspektów emocjonalnych, funkcjonalnych, fizycznych i psychologicznych

Rokowanie

  • Przewlekła choroba
  • Dzięki prawidłowemu leczeniu można zapobiec progresji

Informacje dla pacjentów

Materiały edukacyjne dla pacjentów

Źródła

Piśmiennictwo

  1. Rockson S.G. Diagnosis and management of lymphatic vascular disease, J Am Coll Cardiol 2008, 52: 799, PubMed
  2. Palumbo E. Filariasis: diagnosis, treatment and prevention, Acta Biomed. 2008, 79: 106-9, PubMed
  3. Kerchner K., Fleischer A., Yosipovitch G. Lower extremity lymphedema update: pathophysiology, diagnosis, and treatment guidelines, J Am Acad Dermatol 2008, 59: 324, PubMed
  4. Cormier J.N., Askew R.L., Mungovan K.S., Xing Y., Ross M.I., Armer J.M. Lymphedema beyond breast cancer: a systematic review and meta-analysis of cancer-related secondary lymphedema, Cancer 2010, 116: 5138, PubMed
  5. Cormier J.N., Askew R.L., Mungovan K.S., Xing Y., Ross M.I., Armer J.M. Lymphedema beyond breast cancer: a systematic review and meta-analysis of cancer-related secondary lymphedema, Cancer 2010, 116: 5138, PubMed
  6. Szuba A., Shin W.S., Strauss H.W., Rockson S. The third circulation: radionuclide lymphoscintigraphy in the evaluation of lymphedema, J Nucl Med 2003, 44: 43, PubMed
  7. Kilbreath S.L., Ward L.C., Lane K., et al. Effect of air travel on lymphedema risk in women with history of breast cancer, Breast Cancer Res Treat 2010, 120: 649, PubMed
  8. Chan D.N., Lui L.Y., So W.K. Effectiveness of exercise programmes on shoulder mobility and lymphoedema after axillary lymph node dissection for breast cancer: systematic review, J Adv Nurs 2010, 66: 1902, PubMed
  9. Ahmed R.L., Thomas W., Yee D., Schmitz K.H. Randomized controlled trial of weight training and lymphedema in breast cancer survivors, J Clin Oncol 2006, 24: 2765, PubMed
  10. Schmitz K.H., Ahmed R.L., Troxel A., et al. Weight lifting in women with breast-cancer-related lymphedema, N Engl J Med. 2009, 361: 664-73, PubMed

Opracowanie

  • Natalia Jagiełła, (redaktor)
  • Anna Pachołek (recenzent)
  • Tomasz Tomasik (redaktor)
  • Dietrich August (recenzent/redaktor)

Link lists

Authors

Previous authors

Updates

Gallery

Snomed

Click to edit