Informacje ogólne
Definicja
- Amputacja kończyny – zabieg chirurgiczny polegający na odjęciu części lub całości kończyny
- natychmiastowa - amputacja dokonana bezpośrednio przez uraz (uraz odcinający, zmiażdżeniowy) z wtórnym opracowaniem chirurgicznym rany po amputacji
- wtórna - wykonywana planowo z przygotowaniem pacjenta, np. w przypadku krytycznego niedokrwienia kończyny, rozległego oparzenia lub odmrożenia, martwica rozpływna w przypadku zakażenia
- Klasyfikacja i definicje
- podział ze względu na zakres amputacji
- amputacja duża - w przypadku kończyny górnej wykonywana na poziomie przedramienia i wyższym, w przypadku kończyny dolnej wykonywana na poziomie goleni i wyższym
- podział ze względu na technikę
- amputacja zamknięta - z natychmiastowym zszyciem rany pooperacyjnej, wykonywana w przypadku czystego pola operacyjnego i zadowalającego poziomu ukrwienia na poziomie amputacji
- amputacja otwarta (okrężna) - z pozostawieniem niezamkniętej rany pooperacyjnej (odroczone zamknięcie), wykonywana w przypadku amputacji urazowej, zmiażdżeniowej, infekcji bakteriami beztlenowymi
- amputacja mioplastyczna - polegająca na zszyciu antagonistycznych grup mięśniowych nad szczytem przeciętej kości, dzięki czemu uzyskuje się kikut odporny na ucisk i urazy
- wyłuszczenie w stawie (dezartykulacja) - amputacja kończyny na poziomie stawu, bez przecinania kości
- podział ze względu na zakres amputacji
Poziomy amputacji
Kończyny dolne
- Amputacje w zakresie kończyn dolnych są najczęściej wykonywane w następstwie chorób naczyń tętniczych
- krytyczne niedokrwienie kończyn - amputacje wykonywane w trybie naglym, głównie pacjenci w wieku podeszłym z miażdżycą tętnic kończyn dolnych, zwykle w wywiadzie wieloletnie leczenie zachowawcze lub wewnątrznaczyniowe
- ostre niedokrwienie kończyn - amputacje wykonywane w trybie pilnym, po nieudanych próbach odtworzenia krążenia
- angiopatia cukrzycowa współistniejąca z miażdżycą tętnic kończyn dolnych - zwykle amputacje na poziomie stopy lub goleni
- Poziomy amputacji:
- hemipelwektomia
- wyłuszczenie w stawie biodrowym
- wykonywane rzadko z powodu ryzyka zmian martwiczych lub niedokrwiennych kikuta po amputacji uda
- możliwe zaopatrzenie w protezę zawierającą staw kolanowy i biodrowy, tzw. kanadyjska
- amputacja na poziomie uda
- zaleca się amputację na poziomie około 10 cm nad stawem kolanowym, w tej lokalizacji powstały kikut jest odpowiednio długi aby zastosować nowoczesny staw kolanowy w protezie
- wyłuszczenie w stawie kolanowym
- amputacja na poziomie podudzia
- zwykle na poziomie połowy długości do bliższej 1/3
- amputacja według Syme'a: wyłuszczenie w stawie skokowym
- amputacje stopy: przez śródstopie, całe śródstopie, obręb stępu (przez staw sześcienno-śródstopny lub staw Choparta)
- na poziomie przodostopia aż do poziomu podstawy kości śródstopia pozwala na pełne opieranie na kikucie i nie wymaga protezowania, jedynie odpowiedniego obuwia ortopedycznego
Kończyny górne
- Amputacje w zakresie kończyn górnych są najczęściej wykonywane w następstwie urazów palców i ręki
- Poziomy amputacji:
- amputacja łopatki bez możliwości zachowania kończyny
- wyłuszczenie w stawie barkowym
- amputacja ramienia
- należy dążyć do jak najoszcędniejszego zakresu amputacji z wyjątkiem 4-5 cm obwodowych ramienia
- pozostawienie głowy kości ramiennej stwarza lepszą możliwość protezowania oraz pozwala zachować prawidłowy obrys barku
- wyłuszczenie w stawie łokciowym
- amputacja przedramienia
- zakres ruchów obrotowych kończyny po amputacji zależy od długości kikuta przedramienia
- amputacja całej dłoni lub jej części
- w przypadku amputacji palców należy dążyć do jak najmniejszego zakresu amputacji, kluczowe jest oszczędzanie przede wszystkim tkanek kciuka w celu zachowania chwytnej funkcji dłoni
ICD-10
- S48 Amputacja urazowa barku i ramienia
- S58 Amputacja urazowa przedramienia
- S68 Amputacja urazowa nadgarstka i ręki
- S78 Amputacja urazowa biodra i uda
- S88 Amputacja urazowa podudzia
- S98 Amputacja urazowa stawu skokowego i stopy
- I70.2 Miażdżyca tętnic kończyn
- Z44.0 Założenie i dopasowanie sztucznej kończyny górnej (całkowitej) (częściowej)
- Z44.1 Założenie i dopasowanie sztucznej kończyny dolnej (całkowitej) (częściowej)
- G56.4 Kauzalgia
- T13.6 Amputacja urazowa kończyny dolnej, poziom nieokreślony
- T87 Powikłania związane z ponownym przyszyciem i amputacją
- T87.3 Nerwiak kikuta po amputacji T87.4 Zakażenie kikuta po amputacji T87.5 Martwica kikuta po amputacji T87.6 Inne i nieokreślone powikłania kikuta po amputacji
- T93.6 Następstwa urazu zmiażdżeniowego i amputacji urazowej kończyny dolnej
Czynniki ryzyka amputacji
- Urazy
- mogą prowadzić do bezpośredniej amputacji kończyn
- Zakażenia
- Guzy kości i tkanek miękkich
- Wrodzony brak kończyny
- Cukrzyca
- szczególnie w przypadku zespołu stopy cukrzycowej
- dystalne zakażenie wstępujące
- zmniejszony przepływ krwi, prowadzący do zniszczenia tkanki mięśniowej i wynikającego z tego zagrożenia dla czynności innych narządów
- oporny na leczenie ból, którego pacjenci nie są w stanie dłużej tolerować
- szczególnie w przypadku zespołu stopy cukrzycowej
- Miażdżyca zarostowa tętnic obwodowych
Wskazania do amputacji
- Wskazania bezwględne - w przypadkach, których amputacja ma na celu ratowanie życia pacjenta
- Wskazania względne - w przypadkach, kiedy amputacja może spowodować wyraźną oprawę funcji narządu ruchu i zniwelować stałe dolegliwości pacjenta (np. bólowe)
- decyzja ze wskazań względnych jest trudna do podjęcia dla chorego oraz operatora, powinna być poprzedzona konsultacją psychologiczną pacjenta oraz wykonywana w ostateczności po wykorzystaniu wzystkich innych dostępnych metod leczenia
Leczenie
Cele terapii
- Cel leczenia zależy od wieku pacjenta, ogólnego stanu fizycznego i rodzaju amputacji
- Prognostycznie osiągalny cel mobilności pacjenta jest również niezbędny przy wyborze dopasowania protezy: spektrum waha się od zapewnienia poruszania po domu (lepsza mobilność w domu przy zapewnionej opiece) do nieograniczonego chodzenia na zewnątrz i uprawiania sportów
- Minimalne cele leczenia
- samodzielne zakładanie i zdejmowanie protezy
- dopasowane, bezbolesne gniazdo protezy
- opanowanie sposobów zmiany pozycji
- bezpieczna mobilizacja pacjentów przy użyciu odpowiednich środków pomocniczych (np. balkonik, chodzik, kule itp.)
- Cele indywidualne
- łagodzenie bólu
- obciążenie kończyny podczas ruchu
- niezależność w domu
- chodzenie
- wznowienie pracy/hobby/sportu
Rehabilitacja
- Zespół zajmujący się opieką nad pacjentem po amputacji powinien być interdyscyplinarny, a zakres opieki powinien być dostosowany indywidualnie do potrzeb pacjenta
- w skład zespołu interdyscyplinarnego mogą wchodzić ortopedzi, fizjoterapeuci, ergoterapeuci, specjaliści zajmujący się dopasowywaniem protez, dietetycy, psycholodzy i psychoterpeuci, psychiatrzy
- Rehabilitacja powinna rozpoczynać się jeszcze przed operacją w przypadku planowanych z odpowiednim wyprzedzeniem amputacji
- trening siłowy kończyn
- edukacja i wyjaśnienie oraz wsparcie psychologiczne dla pacjentów
Wczesne postępowanie
- Odpowiednia pielęgnacja rany pooperacyjnej
- Kompresja kikuta: pończochy uciskowe, nakładka silikonowa, okłady
- Nauka pielęgnacji kikuta po amputacji: kompresja, hartowanie, higiena, obserwacja
- Profilaktyka przykurczów
- Profilaktyka obrzęków
- Rehabilitacja
- trening równowagi, trening pozycji stojącej, trening siłowy i koordynacja
- ogólny trening fizyczny przygotowujący do korzystania z protezy
- W razie konieczności optymalne leczenie bólu
- Zapewnienie optymalnego poziomu odżywienia, konsultacja dietetyczna
- Trening z protezą tymczasową
Protezy
- Konieczny indywidualny dobór i odpowiednie dopasowanie w specjalistycznym ośrodku
- Dobór i produkcja ostatecznej protezy możliwa jest dopiero po całkowitym zakończeniu procesu leczenia rany pooperacyjnej
Leczenie bólu
Ból fantomowy
- Współczynnik chorobowości
- nawet 80% pacjentów po amputacji cierpi z powodu bólu fantomowego, tj. dolegliwości bólowych w usuniętej części kończyny
- dolegliwości mogą być określane jako kłucia, pieczenia, parestezje
- nasilają się przy zmianie pogody, zmęczeniu
- mogą wpływać na fukncjonowanie pacjenta, zaburzać sen
- często bóle mylone są z wrażeniami fantomowymi
- to poczucie, że utracona część ciała nadal tam jest, charakteryzujące się cechami sensorycznymi innymi niż bólowe
- nawet 80% pacjentów po amputacji cierpi z powodu bólu fantomowego, tj. dolegliwości bólowych w usuniętej części kończyny
- Przyczyny
- nagłe zakończenie wzorca aferentnego w rdzeniu kręgowym i wyższych struktur, wzorzec jest zastępowany innym po amputacji
- następnie zachodzi wiele zmian morfologicznych, fizjologicznych i biochemicznych, szczególnie w obszarach korowych mózgu (plastyczność neuronalna – „pamięć bólu“), odczuwanie bólu wzrasta wraz ze stopniem reorganizacji korowej
- Farmakoterapia
- zalecenia jak w przypadku leczenia bólu neuropatycznego
- najczęściej stosuje się gabapentynę, amitryptylinę lub karbamazepinę (w każdym przypadku leczenie rozpoczyna się stopniowo)
- niekiedy w przypadku niedostatecznej kontroli bólu, konieczne jesr wdrożenie leczenia opioidami
- możliwe inne opcje farmakologiczne: NLPZ, kapsaicyna, beta-blokery, klonazepam - istnieje tylko kilka znaczących badań dotyczących wpływu tych leków1
- NLPZ nie są odpowiednie w długotrwałej terapii ze względu na możliwe działania niepożądane
- Leczenie niefarmakologiczne
- pacjenci powinni zostać wyposażeni w protezę i zmobilizowani tak szybko, jak to możliwe, ponieważ poziom bólu fantomowego jest znacznie niższy przy aktywnym korzystaniu z protezy
- stymulacja sensoryczna
- terapia lustrzana: lustro daje pacjentowi wrażenie posiadania dwóch nieuszkodzonych kończyn, można to wykorzystać terapeutycznie, aby wpłynąć na centralne zmiany w reprezentacji ciała i zmniejszyć ból fantomowy2
- W przypadku uporczywego bólu można rozważyć elektryczną stymulację rdzenia kręgowego
Bóle kikuta
- Ból zlokalizowany w pozostałym po amputacji kikucie
- Powody dolegliwości mogą być następujące:
- ból rany pooperacyjnej
- tarcie protezy
- egzostozy
- kostnienie heterotopowe
- tkanka bliznowata
- nerwiak
- ból sąsiednich stawów
- kompleksowy zespół bólu regionalnego (dystrofia odruchowa)
- ból niedokrwienny
- ból wynikający z ucisku
- Leczenie
- leczenie przyczynowe, jeśli to możliwe (eliminacja wad chirurgicznych lub protetycznych)
- Farmakologiczne leczenie bólu według zasad WHO krok po kroku
Profilaktyka
- Odpowiednia profilaktyka i kontrola schorzeń będących czynnikami ryzyka amputacji
- profilaktyka miażdżycy poprzez zaprzestanie palenia, poradnictwo żywieniowe, ruch itp.
- kontrola ukrwienia kończyn na wizytach lekarskich
- badania przesiewowe w kierunku IFG, IGT oraz cukrzycy
- kontrola glikemii u pacjentów z cukrzycą
- Profilaktyka ran u pacjentów predysponowanych: obuwie ortopedyczne, pielęgnacja stóp
- Odpowiednie leczenie owrzodzeń stóp, szczególnie w przypadku cukrzycy
- Przed podjęciem decyzji o amputacji należy wyczerpać wszystkie opcje diagnostyczne i terapeutyczne
Przebieg, powikłania i rokowanie
Powikłania
- Powikłania miejscowe po zabiegu
- zakażenie rany
- zaburzone gojenie się rany
- Obrzęk kikuta
- Powikłania miejscowe związane z używaniem protezy
- odczyny alergiczne na gniazdo protezy
- owrzodzenia, podrażnienia skóry lub ból spowodowany tarciem protezy
- Powikłania zakrzepowo-zatorowe
- Ból fantomowy
- Rozwój przykurczów
- Atrofia mięśni z powodu braku aktywności
- w przypadku amputacji na poziomie kości udowej: niewydolność przywodziciela spowodowana brakiem przyczepu mięśnia przywodziciela wielkiego
- Reakcja psychologiczna związana z utratą kończyn
Rokowania
- Czynniki wpływające niekorzystnie na rokowanie dotyczące poziomu funkcjonowania po amputacji3-4
- zaawansowany wiek
- wyjściowa przyczyna amputacji: w przypadku zabrzeń naczyniowych często powikłania miażdżycowe w innych łożyskach naczyniowych/zaburzenia ukrwienia kikuta
- choroby współistniejące
- niski poziom aktywności przed amputacją
- bóle kikuta
- brak odpowiedniej rehabilitacji
- Tylko 1/4 pacjentów przeżywa 5 lat po wysokiej amputacji z powodu stopy cukrzycowej, w porównaniu do 80% pacjentów z amputacją poniżej poziomu stawu skokowego
Dalsze postępowanie
- Regularne kontrole w celu dostosowania protezy i gniazda protezy oraz ich wymiany w przypadku zużycia itd.
- Rehabilitacja kikuta
- W przypadku amputacji jako powikłania miażdżycy lub cukrzycy - wskazane dążenie do optymalizacji kontroli choroby podstawowej w celu uniknięcia dalszych powikłań, w tym kolejnych amputacji
- Odpowiednia kontrola bólu - okresowe sprawdzanie poziomu analgezji
Informacje dla pacjentów
Informacje dla pacjentów w Medibas
- Opieka po amputacji
Źródła
Literatura
- Alviar MM, Hale T, Dungca M. Pharmacologic interventions for treating phantom limb pain. Cochrane Database of Systematic Reviews 2016, Issue 10. Art. No.: CD006380. www.cochrane.org
- Foell J, Bekrater-Bodmann R, Diers M, Flor H: Mirror therapy for phantom limb pain: Brain changes and the role of body representation. European journal of pain. 2013 www.ncbi.nlm.nih.gov
- Geertzem JHB. Martina JD, Rietman HS. Lower limb amputation part 2: Rehabilitation - a 10 year litterature review, Prosthetics and Orthotics International, 2001, 25, 14-20. journals.sagepub.com
- Hermodsson Y, Ekdal C, Persson BM. Outcome after trans-tibial amputation for vascular disease. Scand J Caring Sci. 1998;12(2):73-80. PubMed
- Kröger K, Berg C, Santosa F, Malyar N, Reinecke H: Lower limb amputation in Germany—an analysis of data from the German Federal Statistical Office between 2005 and 2014. Dtsch Arztebl Int 2017; 114: 130–6. www.aerzteblatt.de
- Johnson MI, Mulvey MR, Bagnall AM. Transcutaneous electrical nerve stimulation (TENS) for phantom pain and stump pain following amputation in adults. Cochrane Database Syst Rev. 2015 Aug 18;8:CD007264. Cochrane (DOI)
- Tucker M. EMA: Amputation Warning With SGLT2 Inhibitors Must Be on Label. Medscape Medical News, Febr 2017 www.medscape.com
Autorzy
- lek. Natalia Jagiełła, (redaktor)
- Monika Lenz, Neustadt am Rübenberge
