Streszczenie
- Definicja: Bakteryjne zapalenie żołądka i jelit, zwykle wywołane przez zjedzenie surowej wieprzowiny.
- Częstość występowania: W 2018 roku w Niemczech zarejestrowano 2384 przypadki, w Polsce rocznie ok. 20–30 przypadków.
- Objawy: Gorączka, biegunka i ból brzucha.
- Obraz kliniczny: Rzekome zapalenie wyrostka robaczkowego, ewentualnie reakcje immunologiczne w postaci rumienia guzowatego lub reaktywnego zapalenia stawów.
- Diagnostyka: Dodatni wynik posiewu, np. posiewu kału.
- Leczenie: Leczenie objawowe, antybiotyki tylko w bardzo ciężkich lub septycznych przypadkach. Podlega obowiązkowi zgłoszenia do Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Informacje ogólne
Definicja
- Ostre zapalenie jelit wywołane przez bakterie Yersinia
- Zoonoza, w przypadku której najważniejszym rezerwuarem są świnie.
- Główną drogą zakażenia jest spożycie surowej wieprzowiny.
- Obraz kliniczny
- ostre zapalenie jelit z bólem w jamie brzusznej, gorączką i biegunką
- u dzieci w wieku szkolnym/młodzieży możliwe zapalenie węzłów chłonnych krezki i zapalenie końcowego odcinka jelita krętego (rzekome zapalenie wyrostka robaczkowego)
- zapalenie gardła i objawy grypopodobne częściej u dorosłych
- możliwe choroby wtórne:
- Jersinioza jest — po zakażeniach Campylobacter i Salmonellą — jedną z najczęstszych bakteryjnych chorób przewodu pokarmowego w Niemczech
- W Polsce uznawana za dość rzadką.
Częstość występowania
- Yersinia występuje na całym świecie.
- W Europie Środkowej rocznie odnotowuje się ok. 2–3 przypadki choroby na 100 000 mieszkańców.
- w tym około 30% leczonych na oddziałach szpitalnych
- W Polsce ok. 20-30 przypadków rocznie, uznawana za rzadką, może być niedodiagnozowana.
- Zanieczyszczone mięso
- W 2017 r. bakterię Yersinia wykryto w 8,3% próbek wieprzowiny w UE1.
- Patogeny.
- >90% przypadków Y. enterocolitica ze szczepu bioserotypu 4/O:3
- Wiek
- mediana wieku: 16 lat.
- Płeć
- Nieco częściej dotyka mężczyzn.
- Regiony
- częstsze występowanie w regionach wiejskich.
Etiologia i patogeneza
- Yersinia jest Gram-ujemną bakterią w kształcie pręcika z rodziny Enterobacteriaceae i obejmuje głównie trzy gatunki chorobotwórcze dla ludzi2:
- Y. enterocolitica i Y. pseudotuberculosis jako drobnoustroje jelitowe
- Y. pestis jako czynnik wywołujący dżumę
- Rezerwuar patogenów
- świnia jest najważniejszym rezerwuarem zwierzęcych, patogennych dla człowieka wariantów Yersinia
- Yersinia enterocolitica występuje także u bydła i niektórych gryzoni
- w przypadku Yersinia pseudotuberculosis prawdopodobnie najważniejszym rezerwuarem są dzikie zwierzęta.
- Drogi przenoszenia
- zakażenia zwykle przenoszone jest przez żywność
- główny czynnik ryzyka to spożycie (surowej) wieprzowiny
- zanieczyszczona woda pitna lub myta nią żywność również mogą być źródłem zakażeń
- Bezpośrednie przenoszenie patogenów ze zwierzęcia na człowieka lub z człowieka na człowieka odgrywa niewielką rolę.
- zakażenia zwykle przenoszone jest przez żywność
- Yersinia może nadal namnażać się w temperaturze 4°C.
- Przechowywanie w lodówce może zwiększyć liczbę drobnoustrojów w skażonej żywności, a tym samym ryzyko zakażenia.
Patogeneza3
- Doustne spożycie patogenu, zwykle poprzez skażone mięso wieprzowe
- Przenikanie patogenów przez nabłonek jelita cienkiego do tkanki limfatycznej
- Namnażanie w krezkowych węzłach chłonnych
- W początkowej fazie fagocytowane bakterie Yersinia przeżywają w makrofagach i mogą się tam dalej replikować
- Rozwój reakcji zapalnych w tkance limfatycznej z uszkodzeniami błony śluzowej jelit
- Możliwa wtórna infestacja narządów wewnętrznych przy bakteriemii.
Czynniki ryzyka
- Zdecydowanie największy czynnik ryzyka: spożywanie surowej wieprzowiny (tatar, mięso mielone)
- Wyjątkowo silny związek między spożywaniem surowej wieprzowiny a chorobami u dzieci w wieku poniżej 2 lat
- szczególna podatność prawdopodobnie z powodu jeszcze niedostatecznie ukształtowanego układu immunologicznego
- Inne czynniki ryzyka w przypadku dzieci, jednak tylko ze słabą korelacją
- kontakt z ptakami
- zabawa w piaskownicy
- kwestia źródła zakażenia jest niejasna: kontakt z odchodami zwierzęcymi lub z innymi zakażonymi dziećmi?
- Reaktywne zapalenie wielostawowe jest szczególnie częste u osób z dodatnim HLA-B274.
ICD-10
- A04 Inne bakteryjne zapalenia jelit
- A04.6 Zapalenie jelit wywołane przez Yersinia enterocolitica
- A28 Inne odzwierzęce choroby bakteryjne, niesklasyfikowane gdzie indziej
- A28.2 Jersinioza pozajelitowa
Diagnostyka
Kryteria diagnostyczne
- Typowy obraz kliniczny w związku z konsumpcją surowej wieprzowiny w wywiadzie lekarskim
- Potwierdzenie rozpoznania poprzez bezpośrednie wykrycie patogenu za pomocą posiewu z materiału pobranego od pacjenta (stolec, materiał z biopsji węzłów chłonnych itp., krew)
Diagnostyka różnicowa
- U młodszych dzieci zakażenie Yersinia jest trudne do odróżnienia od innych zakaźnych zapaleń żołądka i jelit.
- U starszych dzieci i młodszych dorosłych obraz kliniczny z powiększonymi węzłami chłonnymi krezki może przypominać ostre zapalenie wyrostka robaczkowego (rzekome zapalenie wyrostka robaczkowego spowodowane bólem w prawej stronie dolnej części brzucha w przypadku zapalenia końcowego odcinka jelita krętego)5.
- Wystąpienie objawów przewlekłych chorób zapalnych jelit
- Zespół jelita drażliwego
Wywiad lekarski
- Obraz kliniczny jest bardzo zróżnicowany.
- Okres wylęgania zwykle od 3 do 7 dni
- im większa liczba spożytych patogenów, tym krótszy czas do wystąpienia objawów6.
- U dzieci w wieku poniżej 5 lat
- biegunka, ból brzucha i gorączka
- rzadko krwawa biegunka.
- U starszych dzieci
- ciężka biegunka, krwawa u 20–50% pacjentów i bolesne parcie na stolec7
- u nastolatków objawy z bólem w prawej dolnej części brzucha mogą przypominać objawy zapalenia wyrostka robaczkowego („rzekome zapalenie wyrostka robaczkowego“)
- nudności i wymioty występują rzadziej
- do 20% pacjentów doświadcza bólu gardła8.
- U dorosłych
- w tym przypadku objawy żołądkowo-jelitowe są mniej wyraźne
- zwiększona częstość występowania zapalenia gardła i objawów grypopodobnych
- możliwe poinfekcyjne reakcje immunologiczne w postaci reaktywnego zapalenia stawów lub rumienia guzowatego.
- Czas trwania biegunki
- może wynosić od kilku dni do kilku miesięcy8
- Okres zakaźności
- Wydalanie bakterii z kałem może utrzymywać się przez długi czas po uzyskaniu poprawy klinicznej.
- Zakaźność przez stolec zwykle przez 2–3 tygodnie
Badanie przedmiotowe
- Biegunka, gorączka
- Ból jamy brzusznej, szczególnie w prawym dolnym kwadrancie
- Możliwe zaczerwienienie łuków podniebiennych gardła
- Ewentualnie zapalenie stawów lub rumień guzowaty
- rumień guzowaty z guzkami i ostrym zapaleniem tkanki podskórnej po stronie prostowników podudzia, stawów kolanowych i skokowych.
Badania uzupełniające
- Bezpośrednie wykrycie patogenów poprzez posiew z materiału pobranego od chorej osoby
- posiew kału
- coraz większe rozpowszechnienie szybkich testów PCR
- W szpitalu posiewy krwi w przypadku gorączki
- Test serologiczny
- możliwość potwierdzenia rozpoznania, zwłaszcza w przypadku powikłań
- Maksymalne miano osiąga się po 2–3 tygodniach po wystąpieniu choroby.
- wykrywalność przeciwciał Yop (Yersinia outer proteins) w przypadku reaktywnego zapalenia stawów
Wskazania do skierowania do specjalisty
- W przypadku ciężkiego przebiegu skierowanie do szpitala (rzadko)
Zgłoszenie
- Podlega w Polsce obowiązkowi zgłoszenia do Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Leczenie
Ogólne informacje o leczeniu
- Leczenie zachowawcze, zwłaszcza z substytucją płynów i elektrolitów
- Zwykle jest to choroba ustępująca samoistnie
- Leczenie antybiotykami tylko w ciężkich przypadkach i w przebiegach septycznych
- Ból stawów i rumień guzowaty mają podłoże immunologiczne i nie są wskazaniem do leczenia antybiotykami.
Zalecenia dla pacjentów
- Wraz z wystąpieniem biegunki oraz, jeśli choroba przyjęła postać o średnim nasileniu, zaleca się przyjmowanie dużej ilości płynów.
- Zwłaszcza w przypadku dzieci, oprócz uzupełniania płynów, niezbędne są źródła energii i elektrolity
- w tym celu należy stosować odpowiednie preparaty elektrolitowe z cukrem i solami, dpstępne a aptekach (doustny roztwór nawadniający).
Leczenie farmakologiczne
- W przypadku ostrego zakażenia Yersinia zwykle nie należy stosować leczenia przeciwbakteryjnego.
- W przypadku ciężkiej postaci choroby lub braku poprawy klinicznej, leczenie przeciwdrobnoustrojowe powinno być prowadzone przy użyciu następujących substancji, w zależności od obrazu klinicznego (biorąc pod uwagę badanie oporu):
- zapalenie jelit
- ciprofloksacyna (1 g na dobę doustnie lub 800 mg na dobę dożylnie przez 5–7 dni) lub
- kotrimoksazol (1920 mg/dobę doustnie lub dożylnie przez 5–7 dni)
- bakteriemia
- ceftriakson (2 g/dobę dożylnie przez 7–14 dni) lub
- ciprofloksacyna (1 g na dobę doustnie lub 800 mg na dobę dożylnie przez 7–14 dni)
- zapalenie jelit
- Nie ma dowodów na to, że wczesna antybiotykoterapia może zapobiegać chorobom wtórnym, takim jak reaktywne zapalenie stawów lub rumień guzowaty9.
- Europejska Agencja Leków zaleca następujące ograniczenia w stosowaniu fluorochinolonów:
- szczególna ostrożność u osób starszych i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- niekojarzenie z glikokortykosteroidami
- niezalecane jako leczenie pierwszego rzutu w zakażeniach o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu
Zapobieganie
- Porady dotyczące ochrony przed zakażeniami Yersinia:
- podgrzewanie mięsa (wieprzowego) przed spożyciem do temperatury co najmniej 70°C przez co najmniej 2 minuty
- unikanie przenoszenia bakterii z surowego mięsa na inne produkty spożywcze
- uwaga: „zanieczyszczenie krzyżowe” przez ręce, deski do krojenia lub noże!
- szczególnie wrażliwe grupy osób, w tym małe dzieci, kobiety w ciąży, osoby starsze i osoby z osłabionym układem immunologicznym, powinny unikać spożywania surowego mięsa.
- dokładne mycie rąk wodą z mydłem po każdej wizycie w toalecie, po kontakcie z przypuszczalnie zanieczyszczonymi przedmiotami (np. np. pieluchami), przyborami i powierzchniami roboczymi w kuchni oraz przed przygotowywaniem posiłków
- nie prowadzi do całkowitej eliminacji, ale do znacznego zmniejszenia stężenia bakterii na dłoniach.
Przebieg, powikłania i rokowanie
Przebieg i rokowanie
- Przeważnie samoograniczający się przebieg, bez poważnych powikłań.
- W rzadkich przypadkach mogą wystąpić choroby wtórne, takie jak reaktywne zapalenie stawów lub rumień guzowaty.
- Chociaż mogą wystąpić poważne powikłania, śmiertelność jest bardzo niska.
- Pacjenci zarażają tak długo, jak długo utrzymują się objawy i patogeny są wydalane ze stolcem, zwykle od 2 do 3 tygodni.
Powikłania
- Jersinioza może prowadzić do powikłań jelitowych, pozajelitowych i immunologicznych6,10.
- Reakcje immunologiczne10
- reaktywne zapalenie stawów (zespół Reitera)
- Dyskomfort w stawach występuje u około 2% pacjentów, zwykle w okresie od 1 do 2 tygodni po wystąpieniu objawów jelitowych.
- Objawy zwykle ustępują po upływie od 1 do 4 miesięcy.
- rumień guzowaty
- Zmiany pojawiają się po upływie 2–20 dni po pierwszej gorączce i zwykle ustępują w ciągu 1 miesiąca.
- W związku z Y. enterocolitica odnotowano następujące objawy kliniczne10:
- rzekome zapalenie wyrostka robaczkowego
- limfadenopatia krezkowa
- reaktywne zapalenie stawów
- rumień guzowaty
- bakteriemia, z posocznicą
- zapalenie gardła
- zapalenie skóry
- zapalenie mięśnia sercowego
- kłębuszkowe zapalenie nerek
- Pacjenci z hemochromatozą, hemoglobinopatiami i innymi stanami związanymi z obciążeniem żelazem są bardziej narażeni na powikłania pozajelitowe i ciężki przebieg choroby11.
- Żelazo zwiększa zjadliwość bakterii.
- Zaobserwowano, że pacjenci z obciążeniem żelazem są bardziej podatni na zakażenia Yersinia enterocolitica i pseudotuberculosis w wyniku leczenia deferoksaminą.
- W przypadku gorączki, szczególnie w połączeniu z bólem brzucha lub zapaleniem jelit, leczenie deferoksaminą powinno zostać przerwane.
- Posocznica
- Nieuzasadniona jest operacja w przypadku podejrzenia zapalenia wyrostka robaczkowego (rzekomego zapalenia wyrostka robaczkowego)
Dalsze postępowanie
Kontrola
- Nie jest potrzebne wykonanie testów kontrolnych.
Informacje dla pacjentów
Informacje dla pacjentów w Deximed
Źródła
Piśmiennictwo
- EFSA (European Food Safety Authority). The European Union summary report on trends and sources of zoonoses, zoonotic agents and food‐borne outbreaks in 2017. EFSA Journal 2018. efsa.onlinelibrary.wiley.com
- Janda JM, Abbott SL. The genus Yersinia. The Enterobacteriaceae. Washington D.C.: ASM Press, 2006: 205-32. www.scirp.org
- Pujol C, Bliska JB. Turning Yersinia pathogenesis outside in: subversion of macrophage function by intracellular yersiniae. Clin Immunol 2005; 114(3): 216-26. www.ncbi.nlm.nih.gov
- van der Heijden IM, Res PCM, Wilbrink B, et al. Yersinia enterocolitica: A cause of chronic polyarthritis. Clin Infect Dis 1997; 25:831. PubMed
- Shorter NA, Thompson MD, Mooney DP, Modlin JF. Surgical aspects of an outbreak of Yersinia enterocolitis. Pediatr Surg Int 1998; 13: 2. PubMed
- Cover TL, Aber RC. Yersinia enterocolitica. N Engl J Med 1989; 321: 16. New England Journal of Medicine
- Lee LA, Gerber AR, Lonsway DR, Smith JD, Carter GP, et al. Yersinia enterocolitica O:3 infections in infants and children, associated with the household preparation of chitterlings. N Engl J Med 1990; 322(14): 984. pmid:2314448 PubMed
- Ostroff SM, Kapperud G, Lassen J, et al. Clinical features of sporadic Yersinia enterocolitica infections in Norway. J Infect Dis 1992; 166: 812. PubMed
- Press N, Fyfe M, Bowie W, et al. Clinical and microbiological follow-up of an outbreak of Yersinia pseudotuberculosis serotype Ib. Scand J Infect Dis 2001; 33(7): 523-6. www.ncbi.nlm.nih.gov
- Khan ZZ. Yersinia enterocolitica. Medscape, last updated Sep 27, 2018. emedicine.medscape.com
- Bergmann TK, Vinding K, Hey H. Multiple hepatic abscesses due to Yersinia enterocolitica infection secondary to primary haemochromatosis. Scand J Gastroenterol 2001; 8: 89-5. www.ncbi.nlm.nih.gov
- Leclercq A, Martin L, Vergnes ML et al. Fatal Yersinia enterocolitica biotype 4 serovar O:3 sepsis after red blood cell transfusion. Transfusion 2005; 45: 814-8. PubMed
- Cannon, CG, Linnemann, CC Jr. Yersinia enterocolitica infections in hospitalized patients: The problem of hospital-acquired infections. Infect Control Hosp Epidemiol 1992; 13: 139. PubMed
Autor
- Prof. dr hab. med. Tomasz Tomasik, (recenzent)
- Lino Witte, (redaktor/recenzent)
