Nieprzyjemny zapach z ust

Nieświeży, cuchnący lub nieprzyjemny zapach z ust występujący u niektórych osób może być spowodowany różnymi przyczynami, zarówno nieszkodliwymi, jak i poważniejszymi.

Co to jest?

Nieprzyjemny smak w ustach i nieprzyjemny zapach wydychanego powietrza (termin specjalistyczny: halitoza). Nieprzyjemny oddech zwykle występuje rano (jeśli masz nieświeży oddech tylko rano, nie jest to „prawdziwa” halitoza). Zmniejszona produkcja śliny i rzadsze przełykanie w nocy może prowadzić do gromadzenia się bakterii powodujących nieprzyjemny zapach i produktów przemiany materii w jamie ustnej. Oddychanie przez usta (zamiast przez nos) również częściej powoduje nieprzyjemny oddech. Przykry zapach często znika po śniadaniu i umyciu zębów.

Częstość występowania

Nieprzyjemny oddech jest zjawiskiem powszechnym. Niektórzy ludzie uważają, że mają nieprzyjemny oddech, mimo że inni tego nie zauważają (pseudohalitoza).

Ocena nieprzyjemnego zapachu z ust

Nieprzyjemny zapach z ust jest w większości przypadków (do 85%) związany z warunkami w jamie ustnej i rzadziej wynika z chorób przewodu pokarmowego lub dróg oddechowych (nosa, płuc).

Oprócz niegroźnych przyczyn (suchość w ustach, niewłaściwa higiena jamy ustnej), przyczyną mogą być również poważne choroby.

Co może być przyczyną?

Częste przyczyny wymagające leczenia 

  • Próchnica i zapalenie przyzębia (zapalenie dziąseł)
    • spowodowane nieodpowiednią higieną jamy ustnej, zapaleniem dziąseł i przyzębia.
    • W próchnicy zębów cuchnące związki siarki są wytwarzane przez bakterie w kieszonkach dziąsłowych lub nalotach na języku.
    • Objawy obejmują nieprzyjemny oddech i dziąsła, które łatwo krwawią podczas szczotkowania. Dziąsła są obrzęknięte, błyszczące, ciemnoczerwone i łatwo krwawią.
  • Przewlekłe zapalenie zatok przynosowych
    • Długotrwałe (przewlekłe) problemy z zatokami przynosowymi mogą powodować nieprzyjemny zapach z ust.
    • Objawy obejmują typowy żółtozielony, lepki śluz, uczucie ucisku w okolicy zatok przynosowych (czoło), zwiększoną wrażliwość na ból po uciśnięciu okolicy zatok z zewnątrz, często zatkany nos.

Częste przyczyny czasami wymagające leczenia

  • Nieprzyjemny oddech bez konkretnej przyczyny
    • Wszyscy ludzie od czasu do czasu mają nieprzyjemny oddech, zwłaszcza rano.
    • Płuca separują ze spożytego pokarmu lub napoju substancje lotne, które gromadzą się w wydychanym powietrzu:
      • czosnek
      • alkohol
      • dym papierosowy
      • U niektórych ludzi nieprzyjemny oddech pojawia się po spożyciu tłustego pożywienia.
      • Produkty mleczne mogą powodować kwaśny oddech.
    • Nieprzyjemny zapach z ust częściej występuje u osób palących.
    • U osób stosujących dietę wegetariańską ten problem występuje rzadziej. 
    • Nieprzyjemny oddech częściej stwierdza się u osóby noszących protezy zębowe.
  • Ostry stan zapalny migdałków
    • Zakażenie w jamie ustnej może prowadzić do nieprzyjemnego oddechu.
    • Jednak niektórzy pacjenci mają głębokie wgłębienia (krypty) w migdałkach nawet bez stanu zapalnego.
    • W kryptach tych może tworzyć się biały nalot. Mogą odrywać się białe cząstki o nieprzyjemnym smaku i zapachu.
  • Głód i diety
    • Post lub wygłodzenie mogą również prowadzić do nieprzyjemnego zapachu wydychanego powietrza, ponieważ metabolizm osoby głodującej jest zmieniony (zwiększone powstawanie tzw. ciał ketonowych prowadzi do zapachu acetonu).
  • Wysuszenie błon śluzowych jamy ustnej i gardła
    • Suchość błon śluzowych jamy ustnej i gardła może być spowodowana niewystarczającym spożyciem płynów, niektórymi lekami, radioterapią, przewlekłymi zakażeniami (zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby itp.), chorobą gruczołów ślinowych lub innymi chorobami. 

Rzadkie przyczyny

  • Uchyłek przełyku.
    • Rzadki stan, w którym w górnej części przełyku tworzy się uwypuklenie przypominające worek.
    • W tym uwypukleniu mogą gromadzić się resztki pokarmu, które rozkładają się i powodują cuchnący oddech.
  • Rozszerzenia oskrzeli (rozstrzenie oskrzeli).
    • Wrodzone lub nabyte rozszerzenie oskrzeli spowodowane nawracającymi stanami zapalnymi płuc.
    • Mogą one prowadzić do epizodycznego lub przewlekłego kaszlu, obfitej produkcji śluzu, zwiększonej ilości plwociny, np. w przypadku zmiany pozycji. Niektóre osoby podczas kaszlu odkrztuszają krew, co może prowadzić do nieprzyjemnego zapachu z jamy ustnej.
  • Cukrzyca (typu 1 lub typu 2).
    • Nieprzyjemny oddech jest typowym zjawiskiem w cukrzycy.
    • Bardzo wysokie stężenie glukozy we krwi w cukrzycy może powodować zapach oddechu podobny do acetonu. (cukrzycowa kwasica ketonowa).
  • Zespół Sjögrena (choroba reumatyczna).
    • To schorzenie może prowadzić do zmniejszonej produkcji śliny i wysuszenia błon śluzowych.
    • Rezultatem jest zwiększona ilość produktów rozpadu w jamie ustnej i próchnica zębów, co z kolei może prowadzić do nieprzyjemnego oddechu.
  • Niewydolność nerek.
  • Niewydolność wątroby.
  • Guz w tylnej części nosa lub gardła, rak gardła.
  • Rzadkie choroby metaboliczne.

Co można zrobić we własnym zakresie?

  • Próchnica zębów i zapalenia dziąseł.
    • Regularnie szczotkować zęby.
    • regularnie używać nici dentystycznej
    • odbywać regularne kontrole u stomatologiczne
  • Biały nalot na migdałkach.
    • Lekarz może wykluczyć lub leczyć ostre zakażenie.
    • Jeśli nie ma zakażenia, pomocne mogą być płyny dezynfekujące do płukania jamy ustnej. Składnikami są tutaj np. chlorheksydyna; niektóre roztwory zawierają również cynę lub cynk (w tym przypadku jednak ostrzega się przed przedawkowaniem). Roztwory zawierające alkohol nie są zalecane, ponieważ alkohol może uszkodzić błony śluzowe.
  • Regularne posiłki
    • Posiłki (bez zbyt mocnych przypraw) mogą zwykle przez 2-3 godziny pozytywnie wpływać na wcześniej nieprzyjemny zapach oddechu.
  • Szczotkowanie języka.
    • Energiczne szczotkowanie języka szczoteczką do zębów również łagodzi objawy poprzez regularne usuwanie nalotu z języka.
  • Zmiana diety?
    • Należy spróbować zmienić dietę na pewien czas (np. przez odstawienie produktów mlecznych).

Kiedy należy zgłosić się do lekarza?

Jeżeli wyżej wymienione działania nie pomagają, należy najpierw zasięgnąć porady stomatologa. Jeśli z punktu widzenia lekarza dentysty nie występują problemy z zębami lub dziąsłami, należy zasięgnąć porady lekarza rodzinnego.

Jak postępuje lekarz?

Historia choroby (wywiad lekarski)

Lekarz może zadać następujące pytania:

  • Jak długo występuje nieprzyjemny oddech? Czy inne osoby zwracały na to uwagę?
  • Co zdaniem pacjenta może być tego przyczyną?
  • Czy pacjent często oddycha przez usta?
    • Oddychanie przez usta może wysuszać błony śluzowe jamy ustnej i powodować nieprzyjemny smak i zapach z ust.
  • Czy podczas mycia zębów występuje krwawienie z dziąseł?
  • Czy nieprzyjemny oddech wiąże się ze spożywaniem określonych pokarmów?
    • Czy pacjent stosuje specjalną dietę, która wywołuje szczególny lub nieprzyjemny oddech?
    • Jak to wygląda po zjedzeniu tłustych potraw?
    • Jak to wygląda po spożyciu produktów mlecznych?
  • Czy w wywiadzie stwierdzono przewlekłe choroby? Cukrzyca?
    • Choroba nerek?
    • Choroba wątroby?
    • Choroba płuc?
  • Czy na migdałkach tworzy się białawy nalot?

Badanie lekarskie

  • Badanie stomatologiczne/lekarskie obejmuje zwykle dokładną kontrolę zębów, jamy ustnej, nosa i gardła.

Inne badania

  • Zazwyczaj nie są wymagane. W niektórych przypadkach może być konieczne wykonanie badanie krwi, aby wykluczyć chorobę podstawową.

Dodatkowe informacje

Autorzy

  • Joanna Dąbrowska-Juszczak, lekarz
  • Susanne Meinrenken, dr n. med., Brema

Link lists

Authors

Show in top

1

Previous authors

International authors

Author text

Updates

Gallery

Snomed

Click to edit

References

Based on professional document Halitoza. References are shown below.

  1. Scully C, Felix DH. Oral medicine - update for the dental practitioner: oral malodour. Br Dent J 2005; 199: 498-500. PubMed
  2. Zürcher A, Laine M, Filippi A. Diagnosis, prevalence and treatment of Halitosis. Curr OralHealth Rep 2014; 1:279-85 PubMed
  3. Tomas Carmona I, Limeres Posse J, Diz Dios P, et al. Extraoral etiology of halitosis. Med Oral 2001;6:40-47. PubMed
  4. Porter SR, Scully C. Oral malodour (halitosis). BMJ 2006; 333: 632-5. PubMed
  5. Kini VV, Pereira R, Padhye A, et al. Diagnosis and Treatment of Halitosis: An Overview. J Contemp Dent 2012;2(3):89-95. www.ncbi.nlm.nih.gov
  6. Rosenberg M, Knaan T, Cohen D. Association among bad breath, body mass index, and alcohol intake. J Dent Res. 2007;86:997-1000. PubMed
  7. Frascella J, Gilbert RD, Fernandez P, et al. Efficacy of a chlorine dioxide-containing mouthrinse in oral malodor. Compend Contin Educ Dent 2000;21:241-254. PubMed
  8. Porter SR, Fedele S. Halitosis. BMJ Best Practice, last updated Jan 22, 2015. bestpractice.bmj.com
  9. Yaegaki K, Coil JM. Genuine halitosis, pseudo-halitosis, and halitophobia: classification, diagnosis, and treatment. Compend Contin Educ Dent. 2000 Oct;21:880-6, 888-9 www.ncbi.nlm.nih.gov
  10. Morita M, Wang H-L. Association between oral malodour and adult periodontitis: a review. J Clin Periodontol 2001; 28: 813-9. PubMed
  11. Patil S, Meyers AD. Halitosis. Medscape April 2016. Zugriff 30.08.2018 emedicine.medscape.com
  12. Thrane PS, Young A, Jonski G, Rølla G. A new mouthrinse combining zinc and chlorhexidine in low concentrations provides superior efficacy against halitosis compared to existing formulations: a double-blind clinical study. J Clin Dent 2007; 18: 82-6. pmid:17913002 PubMed
  13. Rosenberg M. Clinical assessment of bad breath: current concepts. J Am Dent Assoc 1996; 127: 475-82. PubMed
  14. Outhose TL, Al-Alawi R, Fedorowicz Z, Keenan JV. Tongue scraping for treating halitosis. Cochrane Database of Systematic Reviews 2006. pmid:16625641 PubMed
  15. Kozlovsky A, Goldberg S, Natour I, Rogatky-Gat A, Gelernter I, Rosenberg M. Efficacy of a 2-phase oil-water mouthrinse in controlling oral malodour, gingivitis and plaque. J Periodontol 1996; 67: 577-82. PubMed
  16. McCullough MJ, Farah CS. The role of alcohol in oral carcinogenesis with particular reference to alcohol-containing mouthwashes. Aust Dent J 2008; 53: 302. www.ncbi.nlm.nih.gov