Zespół CHARGE

Streszczenie

  • Definicja: Zespół CHARGE to bardzo rzadki zespół wad wrodzonych obejmujący różne nieprawidłowości rozwojowe wielu narządów; jest spowodowany mutacjami w genie CHD7, w większości przypadków powatającymi de novo.
  • Częstość występowania: Częstość występowania szacuje się na 1/10 000 żywych urodzeń, z jednakową częstością u obu płci.
  • Objawy: Bardzo zmienny obraz kliniczny z szeregiem wrodzonych nieprawidłowości: atrezja nozdrzy tylnych, sinicze wady serca, szczelina siatkówki, anomalie uszu, nerwów czaszkowych, wady OUN, charakterystyczne cechy dysmorfii twarzy; u noworodków choroba często ujawnia się wcześnie z powodu zaburzeń oddychania spowodowanych atrezją nozdrzy tylnych,
  • Diagnostyka: Rozpoznanie opiera się na spełnieniu kryteriów małych i dużych; ostateczne potwierdzenie rozpoznania za pomocą molekularnej diagnostyki genetycznej.
  • Leczenie: Chirurgiczna korekcja ciężkich wad rozwojowych, w innych przypadkach leczenie objawowe; leczenie multidyscyplinarne.
  • Rokowanie: Śmiertelność jest wysoka szczególnie w okresie noworodkowym. Oczekiwana długość życia zależy od ciężkości wad rozwojowych.

Informacje ogólne

Definicja

  • Zespół CHARGE jest bardzo rzadką chorobą, która przebiega z licznymi, czasami poważnymi, wrodzonymi wadami rozwojowymi.1
  • Przyczyną choroby są mutacje w genie CHD7.
    • U ponad 90% pacjentów możliwe jest wykazanie patogennego wariantu henu CHD7 odpowiedzialnego za rozwój choroby.2
  • CHARGE to akronim, w którym każda litera odnosi się do charakterystycznej cechy klinicznej zespołu: 
    • C = Coloboma (szczelina tęczówki lub siatkówki)
    • H = Heart Defects (wady serca)
    • A = Atresia of the Choanae (atrezja nozdrzy tylnych)
    • R = Retardation of Growth and Development (opóźnienie wzrastania i rozwoju psychoruchowego)
    • G = Genital and Urinary Abnormalities (nieprawidłowości narządów płciowych i układu moczowego)
    • E = Ear Abnormalities and Hearing Loss (anomalie uszu i niedosłuch).
  • Rozpoznanie stawiane jest na podstawie objawów klinicznych i potwierdzane metodami genetyki molekularnej, w związku z czym obecnie zamiast terminu zespół CHARGE coraz częściej używa się terminu „choroby związane z mutacjami genu CHD7”.1 
  • Ze względu na coraz większą ilość rozpoznań, lista opisywanych objawów uległa znacznemu rozszerzeniu.3-5 
  • Nasilenie oraz zakres objawów wykazują dużą zmienność .

Synonimy

  • Asocjacja CHARGE, zespół Halla-Hittnera.
  • Choroby związane z mutacjami genu CHD7.

Częstość występowania

  • Choroba rzadka.
  • Obecnie szacuje się, że zespół CHARGE występuje z częstością ok. 1/10 000 żywych urodzeń.1 
    • Ze względu na rosnące wykorzystanie sekwencjonowania eksomów rzeczywista chorobowość jest trudna do precyzyjnego oszacowania i prawdopodobnie jest wyższa niż dotychczas zakładano.4
  • Zespół ten występuje z jednakową częstością u obu płci.

Przyczyny

  • Zespół ten wywołują heterozygotyczne (tj. występujące tylko w jednej kopii genu) patogenne warianty lub delecje w genie CHD7 zlokalizowanym na chromosomie 8.6
  • Zasadniczo choroba jest dziedziczona w sposób autosomalny dominujący.
    • W większości przypadków mutacje powstają de novo (tj. nie są wykrywalne u rodziców osób chorych), w związku z czym ryzyko wystąpienia choroby u rodzeństwa pacjenta jest niewielkie.
    • Ryzyko ponownego wystąpienia choroby szacuje się na 1% ze względu na możliwość obecności mozaicyzmu germinalnego u jednego z rodziców.1
  • Warianty mutacji typu zmiany sensu (missence) wydają się być związane z łagodniejszym fenotypem klinicznym.

Diagnostyka różnicowa

  • Zespół Jouberta.
  • Zespół oskrzelowo-uszno-nerkowy.
  • Zespół Kabuki.
  • Choroba związana z genem PAX2.
  • Zespół Kallmanna.
  • Zespół Pallistera-Hall.
  • Zespół Alagille'a.
  • Zespół Treachera-Collinsa.
  • Zespół Mowata-Wilsona.
  • Delecja 22q11.

Diagnostyka

Kryteria diagnostyczne

  • Typowe objawy kliniczne mogą stanowić pierwszą wskazówkę sugerującą zespół CHARGE i czasami są zauważalne już w badaniach prenatalnych (np. w badaniach ultrasonograficznych).1,7 
  • Rozpoznanie może być postawione klinicznie na podstawie spełnienia kryteriów dużych i małych:8 
    • typowy zespół CHARGE
      • 3 kryteria duże
      • 2 kryteria duże + 2 kryteria małe
    • częściowy zespół CHARGE 
      • 2 kryteria duże + 1 kryterium małe
    • atypowy zespół CHARGE 
      • 2 kryteria duże bez kryteriów małych
      • 1 kryterium duże + 3 kryteria małe.
  • Gen sprawczy (CHD7) jest obecnie znany, więc rozpoznanie można potwierdzić za pomocą genetyki molekularnej.1,4,6
    • Badania można przeprowadzić zarówno w ramach diagnostyki pojedynczego genu, jak i panelu genów, obejmującego kilka genów odpowiedzialnych za podobne objawy.
    • Obecnie w przypadku niejasnych zespołów wrodzonych coraz częściej stosuje się sekwencjonowanie eksomu, co prowadzi do przewidywanego wzrostu liczby rozpoznań.
  • Dzieci z zespołem CHARGE często rodzą się nieco przedwcześnie, ale ich waga urodzeniowa i długość ciała są zazwyczaj prawidłowe.
  • Zakres i nasilenie wad rozwojowych różnią się znacznie w poszczególnych przypadkach.

Kryteria duże8

Kryteria małe8

  • Szczelina
  • Dysfunkcja tyłomózgowia (np. dysfunkcja nerwów czaszkowych itp.)
  • Atrezja nozdrzy tylnych
  • Dysfunkcja podwzgórzowo-przysadkowa (np. niedobór GH i gonadotropiny)
  • Hipoplastyczne kanały półkoliste
  • Anomalie uszu
 
  • Wady narządowe (serce, przełyk)
 
  • Opóźnienie rozwoju/niepełnosprawność intelektualna


Typowe objawy

  • Lista opisanych objawów jest niezwykle obszerna, dlatego poniżej przedstawiono tylko niektóre z najczęściej występujących. 
  • Szczelina tęczówki, siatkówki (coloboma)1,9 
    • Opisywana u ok. 80% pacjentów.
    • Czasami współistnieje z innymi wadami wzroku.9 
    • Może prowadzić do nadwrażliwości na światło, zwiększonego ryzyka odwarstwienia siatkówki oraz utraty wzroku.
  • Atrezja lub zwężenie nozdrzy tylnych: występujące jednostronnie lub obustronnie 
    • Dotyczy ok. 45% pacjentów.
    • Powoduje problemy z karmieniem i oddychaniem, dlatego często ujawnia się we wczesnym okresie życia.
  • Dysfunkcja nerwów czaszkowych 
    • hiposmia lub anosmia: u 90% pacjentów
    • porażenie nerwu twarzowego: u 40% osób pacjentów, czasami objawiające się brakiem mimiki twarzy lub asymetrią twarzy
    • utrata słuchu i/lub zaburzenia równowagi: opisywane u ponad 95% pacjentów
    • trudności w połykaniu/ssaniu, zachłystowe aspiracje, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego
  • Wady rozwojowe uszu: bardzo częste i charakterystyczne 
    • krótkie, szerokie małżowiny uszne
    • wady rozwojowe ucha środkowego
    • wydatna grobelka (antihelix)
    • brak płatka ucha.
  • Słuch 
    • zaburzenia słuchu wynikające z wad kanałów półkolistych
    • dysplazja Mondiniego: wada rozwojowa ucha wewnętrznego prowadząca do głuchoty.
  • Rozszczep podniebienia/wargi u 25–50% pacjentów.
  • Przetoka tchawiczo-przełykowa lub atrezja przełyku.
  • Nieprawidłowości układu sercowo-naczyniowego10 
  • Hipogonadyzm hipogonadotropowy: opisywany w 50–70% przypadków 
    • u chłopców w okresie noworodkowym: mikropenis, wnętrostwo
    • u dziewczynek w okresie noworodkowym: hipoplastyczne wargi sromowe, wady rozwojowe macicy, rzadko aplazja macicy
    • opóźnione dojrzewanie płciowe lub jego brak w przebiegu choroby.
  • Opóźnienie rozwoju/niepełnosprawność intelektualna
    • opóźnienie rozwoju u ponad 95% pacjentów
    • częściowo z powodu zaburzeń sensorycznych (niedosłuch, wady wzroku).
  • Opóźnione osiąganie kamieni milowych w rozwoju motorycznym.
  • Opóźnienie wzrostu, najczęściej po urodzeniu.
  • Cechy dysmorficzne twarzy: szeroka twarz, szerokie czoło, szeroka nasada nosa, mały podbródek, spłaszczona okolica kosteczek słuchowych
  • Krótka i szeroka szyja. 
  • Krótkie, szerokie dłonie, krótkie palce
    • Kciuk przypominający wyglądem inne palce.
  • Nieprawidłowości w RM: hipoplazja stoku u 95% pacjentów.
  • Częściowa mikrocefalia, malformacja Dandy'ego-Walkera, hipoplazja ciała modzelowatego, hipoplazja móżdżku.
  • Napady drgawek u około 30% pacjentów.
  • Nieprawidłowości nerek u ok. 30% pacjentów (brak nerki, nerka podkowiasta, nerka hipoplastyczna itp.).

Przebieg 

  • Opóźnienie rozwoju ruchowego u prawie wszystkich pacjentów z powodu anomalii przedsionkowych.1-2 
  • Opóźnienie rozwoju mowy, częściowo spowodowane upośledzeniem słuchu i nieprawidłowościami przedsionkowymi.
  • Ze względu na liczne anomalie sensoryczne trudno jest odpowiednio ocenić rozwój.
  • Inne opisane nieprawidłowości behawioralne: np. ADD/ADHD, zachowania powtarzalne, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne.
  • Częściowo zmniejszone odczuwanie bólu. 
  • Ogólnie: rozwój jest znacznie zróżnicowany między poszczególnymi pacjentami.

Diagnostyka u specjalisty

  • W przypadku podejrzenia zespołu CHARGE należy zbadać wszystkie narządy objęte spektrum objawów.1-2,5
  • Monitorowanie wzrostu, masy ciała i obwodu głowy przy użyciu krzywych percentylowych.
  • Badanie okulistyczne.9
  • Badanie laryngologiczne
    • słuchu
    • w kierunku atrezji nozdrzy tylnych
    • Objawy wskazujące na przetokę tchawiczo-przełykową?
  • Narząd równowagi: RM płata skroniowego.
  • Jama ustna
  • Układ sercowo-naczyniowy10
  • Układ oddechowy
  • Przewód pokarmowy
  • Narządy płciowe
    • U chłopców: mikropenis, wnętrostwo?
    • U dziewczynek: anomalie macicy lub jajników?
  • Układ mięśniowo-szkieletowy
  • Objawy neurologiczne
    • Objawy dysfunkcji nerwów czaszkowych?
  • Rozwój
    • ocena rozwoju, zwłaszcza w kontekście ewentualnych wczesnych działan terapeutycznych.
  • Zachowanie
    • rozważenie konsultacji neuropsychiatrycznej.
  • Metabolizm
    • W niektórych przypadkach opisano opóźniony początek dojrzewania lub jego brak.
  • Nerki
    • badanie ultrasonograficzne.
  • Układ odpornościowy
    • U niektórych pacjentów opisywano zwiększoną podatność na infekcje.
  • Poradnictwo genetyczne.

Wskazania do skierowania do specjalisty

  • W przypadku podejrzenia zespołu CHARGE pacjent powinien zostać skierowany do pediatry i genetyka w celu dalszej diagnostyki i wykluczenia rozpoznań różnicowych.1

Leczenie

  • Zespół CHARGE wymaga leczenia interdyscyplinarnego.1-2,8
  • Ze względu na dużą zmienność obrazu klinicznego i fakt, że nie wszystkie objawy muszą występowac u jednego pacjenta, konieczne jest indywidualnie dostosowanie terapii.
  • Wczesna interwencja chirurgiczna poważnych wad wrodzonych (np. serca, zwężenia dróg oddechowych, anomalii przełyku) ma ogromne znaczenie dla zmniejszenia śmiertelności, zwłaszcza we wczesnym dzieciństwie.
  • Aspekty psychospołeczne
    • Długie i częste hospitalizacje mogą stanowić duże obciążenie dla rodziny. Odpowiednia pomoc i wsparcie są zatem kluczowe dla optymalnego radzenia sobie z sytuacją.1
    • Pomocny może być także kontakt z innymi rodzinami, których dzieci również chorują, np. w grupach wsparcia.

Rokowanie

  • Wiele dzieci rodzi się z poważnymi wadami, dlatego śmiertelność jest szczególnie wysoka w okresie noworodkowym i w pierwszych kilku latach życia.1-2,4-5
  • Oczekiwana długość życia zależy w dużej mierze od stopnia zaawansowania wad rozwojowych.
  • Śmiertelność wzrasta również po kilku pierwszych latach życia z powodu częstych zakażeń i związanych z nimi hospitalizacji.
  • Niektóre pacjenci osiągają jednak prawie normalną długość życia.

Źródła

Piśmiennictwo

  1. 1. Van Ravenswaaij-Arts CM, Hefner M, Blake K, et al. CHD7 Disorder. 2006 Oct 2 [Updated 2020 Sep 17]. In: Adam MP, Ardinger HH, Pagon RA, et al., editors. GeneReviews® [Internet]. Seattle (WA): University of Washington, Seattle; 1993-2022. www.ncbi.nlm.nih.gov
  2. 2. Usman N, Sur M. CHARGE Syndrome. 2021 Mar 6. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2022 Jan. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  3. Kim JH, Choi Y, Hwang S, Kim GH, Yoo HW, et al. Phenotypic spectrum of patients with mutations in CHD7: clinical implications of endocrinological findings. Endocr Connect. 2022 Feb 11;11(2):e210522. doi: 10.1530/EC-21-0522. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  4. Qin Z, Su J, Li M, Yang Q, Yi S, et al. Clinical and Genetic Analysis of CHD7 Expands the Genotype and Phenotype of CHARGE Syndrome. Front Genet. 2020 Jun 18;11:592. doi: 10.3389/fgene.2020.00592. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  5. Hale CL, Niederriter AN, Green GE, Martin DM. Atypical phenotypes associated with pathogenic CHD7 variants and a proposal for broadening CHARGE syndrome clinical diagnostic criteria. Am J Med Genet A. 2016 Feb;170A(2):344-354. www.ncbi.nlm.nih.gov
  6. Yao H, Hannum DF, Zhai Y, Hill SF, Albanus RD', et al. CHD7 promotes neural progenitor differentiation in embryonic stem cells via altered chromatin accessibility and nascent gene expression. Sci Rep. 2020 Oct 15;10(1):17445. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  7. Traisrisilp K, Chankhunaphas W, Sittiwangkul R, Phokaew C, Shotelersuk V, et al. Prenatal Sonographic Features of CHARGE Syndrome. Diagnostics (Basel). 2021 Feb 28;11(3):415. doi: 10.3390/diagnostics11030415. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  8. Verloes, A. (2005), Updated diagnostic criteria for CHARGE syndrome: A proposal. Am. J. Med. Genet., 133A: 306-308. onlinelibrary.wiley.com
  9. Onesimo R, Ricci D, Agazzi C, Leone S, Petrianni M, et al. Visual Function and Ophthalmological Findings in CHARGE Syndrome: Revision of Literature, Definition of a New Clinical Spectrum and Genotype Phenotype Correlation. Genes (Basel). 2021 Jun 25;12(7):972. doi: 10.3390/genes12070972. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  10. Lubaua I, Teraudkalna M. Ebstein Anomaly and Right Aortic Arch in Patient with Charge Syndrome. Medicina (Kaunas). 2021 Nov 13;57(11):1239. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov

Autorzy

  • Lek. Joanna Dąbrowska-Juszczak, (redaktor)
  • Dr n. med. Laura Morshäuser, (recenzent)

Link lists

Authors

Previous authors

Updates

Gallery

Snomed

Click to edit