Informacje ogólne

Definicja

• Stan padaczkowy (status epilepticus) to przedłużający się napad padaczkowy i potencjalnie zagrażający życiu stan nagły
  • większość napadów padaczkowych ustępuje samoistnie, ale każda ich postać może przejść w stan padaczkowy¹.
  • klasyfikacja na podstawie semiologii (objawy ruchowe, zaburzenia świadomości), etiologii, EEG i wieku
  • jedynie u około 50% chorych znana jest wcześniejsza padaczka.
• Definicja stanu padaczkowego według ILAE²
  • każdy napad padaczkowy przedłużający się lub
  • ≥2 kolejne napady bez powrotu chorego do stanu wyjściowego
  • wyróżnia się:
    •  stan padaczkowy drgawkowy – napad trwający ≥5 minut lub kolejne napady bez powrotu do stanu wyjściowego,
    • stan padaczkowy ogniskowy z zaburzeniami świadomości – napad trwający ≥10 minut.
• Definicja napadu padaczkowego
  • przemijające wystąpienie (subiektywnych) objawów podmiotowych i/lub (możliwych do zobiektywizowania) objawów przedmiotowych
  • spowodowane nieprawidłową, nadmierną i/lub zsynchronizowaną aktywnością neuronów w mózgu
  • Zobacz także Padaczka u dorosłych i Padaczka u dzieci.
• Każdy stan padaczkowy powinien być natychmiast leczony lekami przeciwpadaczkowymi.
  • terapia oparta na schemacie stopniowego postępowania z użyciem benzodiazepin, leków przeciwpadaczkowych i znieczulających¹
• Średnia śmiertelność wśród dorosłych wynosi 15,9%¹.
  • najwyższa śmiertelność w opornych na leczenie stanach padaczkowych o etiologii zagrażającej życiu³
  • u dzieci znacznie niższy wskaźnik umieralności.

Częstość występowania

• W Europie zapadalność wynosi 10–30 na 100 000 mieszkańców.
  • częściej w zaawansowanym wieku >60 lat (4,2 do 54,5/100 000)³
  • mężczyźni chorują częściej niż kobiety (13,7 do 26,1/100 000)³.
• Rocznie około 1–2 zgony na 100 000 mieszkańców.³
• Dwa szczyty zachorowań: u dzieci w wieku <10 lat i po 50. roku życia.⁴
• Główny typ napadu padaczkowego to uogólniony napad drgawkowy z wyraźnymi objawami ruchowymi (90%); na wszystkich oddziałach intensywnej opieki najczęstszym typem stanu padaczkowego jest niedrgawkowy stan padaczkowy.⁴    

Etiologia i patogeneza

Klasyfikacja

• Klasyfikacja stanu padaczkowego wg klasyfikacji ILAE z 2015 roku w 4 osiach²
  • nie zawsze zgodne z terminologią napadów padaczkowych ILAE z 2017 roku.
• Oś 1: symptomatologia (objawy kliniczne napadu)²
  • obecność albo brak wyraźnych objawów motorycznych
    • drgawkowy stan padaczkowy: istotne objawy ruchowe
    • niedrgawkowy stan padaczkowy: brak istotnych objawów ruchowych
  • występowanie i w razie potrzeby zakres jakościowego i ilościowego zaburzenia świadomości
    • obowiązkowe w przypadku uogólnionego stanu padaczkowego
    • fakultatywne dla postaci ogniskowej
  • symptomatologia kliniczna może się zmieniać/ewoluować w czasie jego trwania.
• Oś 2: etiologia, pierwotna przyczyna²
  • znana
    • strukturalne
    • metaboliczne
    • zakaźne
    • na tle immunologicznym
  • nieznana.
• Oś 3: wyznaczniki EEG²
  • uogólnione wzorce okresowe w stanie padaczkowym
  • u pacjentów w śpiączce z podejrzeniem niedrgawkowego stanu padaczkowego
    • salzburskie kryteria elektroencefalograficzne wspierające rozpoznanie
  • należy odróżnić od wzorców EEG w encefalopatiach.
• Oś 4: wiek²
  • noworodki (0–30 dni)
  • niemowlęta (>1 miesiąca do 2 lat)
  • dzieciństwo (>2 do 12 lat)
  • młodzież i dorośli (>12 do 59 lat)
  • starszy wiek (>60 lat).
• Klasyfikacja na podstawie odpowiedzi na leczenie
  • stan padaczkowy oporny na leczenie (refractory status epilepticus, RSE)
    • utrzymuje się pomimo zastosowania benzodiazepiny oraz co najmniej jednego odpowiednio dobranego leku przeciwpadaczkowego II rzutu
  • superoporny stan padaczkowy (super-refractory status epilepticus, SRSE)
    • utrzymuje się lub nawraca pomimo co najmniej 24-godzinnego leczenia z użyciem dożylnych leków anestetycznych lub po próbie ich odstawienia.

Etiologia

• Około połowa chorych nie ma rozpoznanej padaczki.
  • często ostra etiologia objawowa przy zmianach w OUN (np. udar, zapalenie mózgu)⁵
• Zmniejszenie stężenia leków przeciwpadaczkowych przy stwierdzonej padaczce¹
  • na przykład błędy w przyjmowaniu leków, nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich, interakcje lekowe zmniejszające skuteczność terapii
• Zmiany strukturalne OUN^1,6
  • ostre schorzenie OUN
    • choroby naczyniowo-mózgowe, takie jak udary (często)
    • uszkodzenie mózgu z powodu niedotlenienia
    • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub zapalenie mózgu
    • uraz czaszkowo-mózgowy (rzadko)
  • podostre i przewlekłe choroby OUN
    • neurodegeneracyjne, takie jak choroba Alzheimera
    • stwardnienie rozsiane (SM)
    • guzy śródczaszkowe
• Zaburzenia metaboliczne¹
  • zaburzenia równowagi elektrolitowej (hiponatremia, hipokalcemia)
  • spadek poziomu cukru we krwi
  • zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej
• Odstawienie alkoholu i zatrucie alkoholowe
• Odstawienie narkotyków lub zatrucie narkotykami
• Toksyny (np. środki odurzające, metale ciężkie) 
• Zakażenia ogólnoustrojowe i posocznica¹
• Choroby genetyczne (np. zespół Angelmana, zespół Downa, zespół Retta)
• Pierwsze ujawnienie padaczki idiopatycznej.

 Patofizjologia

• Patofizjologia stanu padaczkowego w dużej mierze nadal pozostaje niewyjaśniona¹.
• Największe znaczenie ma czas trwania stanu padaczkowego – im dłużej, tym większe ryzyko narastania zaburzeń, trwałego uszkodzenia mózgu, powikłań ogólnoustrojowych i zgonu.
• Zaburzenie regulacji aktywności neuronów w mózgu z nadpobudliwością¹
  • niepowodzenie hamowania GABAergicznego
  • zaburzenie regulacji pobudzenia glutaminergicznego
    • prowadzi do uwalniania aminokwasów pobudzających
    • napływ wapnia do komórki nerwowej z możliwym uszkodzeniem komórki
• Zwiększenie aktywności metabolicznej w mózgu
  • następujący po tym wzrost mózgowego przepływu krwi
  • może powodować naczyniopochodny obrzęk mózgu
  • ryzyko trwałych deficytów neurologicznych oraz zaburzeń poznawczych
• Wpływa na stan całego organizmu.
  • skutki nadmiernej aktywności mięśni
    • złamania (np. złamanie kręgosłupa poprzez napięcie mięśni pleców)
    • kwasica metaboliczna (kwasica mleczanowa)
    • hipertermia
    • uszkodzenie mięśni, wzrost CK aż do rabdomiolizy
  • niewydolność oddechowa z możliwą sinicą i niedotlenieniem
  • uwalnianie katecholamin
    • przełom nadciśnieniowy
    • niewydolności serca,
    • arytmie serca
  • inne
    • niewydolność wielonarządowa w przedłużającym się stanie padaczkowym,
    • koagulopatia i zaburzenia krzepnięcia (rzadziej)
    • zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, ostre uszkodzenie nerek.

ICD-10

• G 41 Stan padaczkowy
  • G 41.0 Stan padaczkowy typu "grand-mal"
  • G 41.1 Stan padaczkowy typu "petit mal"
  • G 41.2 Złożony częściowy stan padaczkowy
  • G 41.8 Inne stany padaczkowe
  • G 41.9 Stan padaczkowy, nie określony
• Współcześnie określenia „grand mal” (drgawkowy stan padaczkowy) i „petit mal” (stan nieświadomości padaczkowej) mają znaczenie historyczne.

Diagnostyka

Kryteria diagnostyczne

• Rozpoznanie stanu padaczkowego opiera się na połączeniu wywiadu lekarskiego, wyników badań klinicznych i badania elektroencefalograficznego (EEG), o ile badanie zostało wykonane podczas trwania aktywności napadowej.
• Rozpoznanie stanu padaczkowego
  • u chorego z napadem trwającym ≥5 minut (drgawkowym) lub ≥10 minut (ogniskowym z zaburzeniami świadomości)
  • obecność kolejnych napadów bez odzyskania świadomości między nimi
  • potwierdzenie badaniem EEG, zwłaszcza w przypadku niedrgawkowego stanu padaczkowego
• W przypadku postaci drgawkowych, przede wszystkim rozpoznanie kliniczne
• Klasyfikacja zgodna z propozycją ILAE z 2015 r. oparta na:
  • symptomatologii (zwłaszcza objawach ruchowych i stopniu zaburzenia świadomości)
  • etiologii
  • EEG
  • wieku
• Diagnostyka EEG
  • przy podejrzeniu postaci bezdrgawkowych stanu padaczkowego
  • odgraniczenie od stanu psychogennego
  • lub powtarzanie i/lub monitorowanie EEG
• Wyjaśnienie etiologii
  • badania obrazowe mózgu (TK/RM czaszki)
  • diagnostyka laboratoryjna
  • w razie potrzeby dalsza diagnostyka aparaturowa.

Różnicowanie

• Stan niepadaczkowych napadów psychogennych/dysocjacyjnych^,
  • najistotniejsze rozpoznanie w ramach diagnostyki różnicowej
  • w niektórych przypadkach klinicznie nie do odróżnienia¹
  • czas trwania napadów niepadaczkowych jest zwykle dłuższy niż napadów padaczkowych
  • uwaga: częste choroby współistniejące!
    • Co najmniej 10% pacjentów z padaczką choruje również na napady psychogenne/dysocjacyjne (psychogenne napady rzekomopadaczkowe, tj. Psychogenic Non-Epileptic Seizure — PNES).
  • Zobacz także Zaburzenia dysocjacyjne.
• Synergizm prostowników lub synergizm zginaczy i prostowników^,
  • patologiczny wzorzec aktywacji mięśniowej w ramach zespołu uwięźnięcia lub w przypadku odmóżdżenia/dekortykacji
• Encefalopatia niedotlenieniowa^,
  • na przykład po resuscytacji krążeniowo-oddechowej
  • klinicznie charakteryzująca się śpiączką
  • możliwe uogólnione, rytmiczne lub okresowe potencjały typowe dla padaczki w EEG
• Encefalopatia metaboliczna lub toksyczna^,
  • na przykład encefalopatia mocznicowa posocznicowa lub wątrobowa
  • zmniejszenie czujności, możliwe z mioklonią wrażliwą na bodźce
  • możliwe także drżenie i asteriksja
• Tężec
  • przyczyną jest toksyna - tetanospasmina wytwarzana przez Clostridium tetani
  • nieograniczona świadomość, uogólniony wzrost napięcia mięśniowego, reindukowane kurcze mięśni^,
• Napad padaczkowy (czas trwania <5 minut)
• Drgawki gorączkowe u dzieci
• Omdlenie z drgawkami (convulsive syncope)
• Migrena z aurą, zwłaszcza z przedłużającymi się objawami neurologicznymi
• Przemijający napad niedokrwienny (TIA).

Wywiad lekarski

•  Początek napadu padaczkowego
  • przy niedrgawkowym stanie padaczkowym początek nieprzytomności lub zaburzenie świadomości
• Pierwsze objawy (aura, automatyzmy, drżenia jednej kończyny itp.)
• Motoryczne objawy napadu
  • na przykład klonusy, wzmożone napięcie mięśni
  • lateralizacja jako wskaźnik ogniska epileptogennego
• Objawy towarzyszące (przed wystąpieniem stanu padaczkowego)
  • na przykład gorączka lub ostry niedowład
• Wcześniejsze schorzenia (w szczególności w odniesieniu do padaczki)
• Wywiad dotyczący przyjmowanych leków
• Oznaki spożywania alkoholu lub narkotyków
• Dane zebrane z wywiadu od osób trzecich mają kluczowe znaczenie.

Badanie fizykalne

• Stopień zaburzenia świadomości
  • senność, sopor, śpiączka
• Ogólne badanie fizykalne z szukaniem oznak przebytego napadu drgawek
  • (boczne) przygryzienie języka
  • enureza (moczenie mimowolne), enkopreza (mimowolne oddawanie stolca)
• Stan neurologiczny, o ile jest to możliwe do stwierdzenia przy zaburzeniu świadomości
• Stan uogólnionych napadów toniczno-klonicznych jest rozpoznawany klinicznie
• W przypadku niedrgawkowego stanu padaczkowego ważne jest wstępne podejrzenie kliniczne
  • objaw główny nieprzytomność/zaburzenia świadomości
  • często dyskretne, zmienne, łatwe do przeoczenia objawy kliniczne
    • na przykład objawy miokloniczne mięśnia okrężnego oka, mięśni dystalnych kończyn lub zaburzenia zachowania
• Kliniczne objawy stanu psychogennego, niepadaczkowego⁷
  • początek lub koniec stopniowy, czas trwania zwykle dłuższy
  • zamknięte oczy, wymuszone zamknięcie oczu podczas napadu
  • możliwość modyfikacji przez osobę badającą (np. odwrócenie)
  • interakcja z osobą badaną pomimo obustronnej aktywności motorycznej
  • oznaki motoryczne^,
    • nieciągłe, nieregularne lub asynchroniczne ruchy o zmiennej intensywności i zmiennym nasileniu bocznym
    • kręcenie głową, potrząsanie głową do przodu i do tyłu
    • wysuwanie miednicy do przodu
    • szarpiące i pchające ruchy miednicy („gwałtowne wypychanie miednicy")
    • silne odchylenie głowy do tyłu oraz przeprost tułowia i kończyn (opistotonus, „łuk okręgu”)
  • pseudosen
    • długotrwały brak reakcji z zamkniętymi oczami
    • brak możliwości obudzenia przez bodźce zewnętrzne
    • EEG bez osiągnięcia fazy snu.

Badania uzupełniające w szpitalu

Diagnostyka laboratoryjna

• Badania laboratoryjne na początku stanu padaczkowego powinny obejmować:
  • morfologia krwi, elektrolity (Na, K, Ca, Mg), CK, glukoza
  • gazometria (tętnicza lub żylna)
  • parametry wątrobowe, parametry funkcji nerek, hormony tarczycy
  • badanie toksykologiczne (w razie potrzeby również moczu)
    • alkohol, kokaina, amfetamina i sztuczne pochodne
  • parametry stanu zapalnego (np. CRP) oraz, w przypadku gorączki badania mikrobiologiczne (w razie potrzeby również płynu mózgowo-rdzeniowego)
  • stężenie przepisanych leków przeciwpadaczkowych w surowicy (w przypadku stwierdzonej padaczki)
  • troponina – w razie objawów sugerujących uszkodzenie mięśnia sercowego
• W razie potrzeby nakłucie lędźwiowe z diagnostyką płynu mózgowo-rdzeniowego
• Jeśli stan padaczkowy jest oporny na leczenie, należy szukać rzadszych przyczyn⁸
  • na przykład zaburzenia reumatologiczne, paranowotworowe, autoimmunologiczne lub wrodzone.

Elektroencefalogram (EEG)

• Swoista technicznie metoda badania padaczki
  • do podstawowej diagnostyki i monitorowania terapii w stanie padaczkowym
  • typowe wzorce EEG stanu padaczkowego należy odróżnić od wzorców EEG w encefalopatiach.
• Czułość można zwiększyć poprzez dłuższy czas zapisu i częste powtarzanie.
• Istnieją kryteria EEG dla obecności niedrgawkowego stanu padaczkowego u pacjentów ze śpiączką („kryteria salzburskie”)⁹.
• W odróżnieniu od stanu padaczkowego, podczas napadów psychogennych zapis EEG nie wykazuje zmian napadowych (epileptyformicznych) charakterystycznych dla napadu padaczkowego.

Badania obrazowe

• W stanie ostrym obrazowanie mózgu w przypadku nowego wystąpienia stanu padaczkowego
  • TK czaszki, alternatywnie RM (jeśli dostępny)
  • RM należy wykonać w przebiegu choroby, jeśli etiologia pozostaje niejasna
  • cel: wykrycie objawowych i możliwych do leczenia przyczyn
• RM może wykazać typowe zmiany w stanie padaczkowym, np. obrzęk kory mózgu z pogrubieniem zakrętów, obrzęk podkorowej istoty białej.

Wskazania do hospitalizacji

• Stan padaczkowy jest stanem nagłym, zagrażającym życiu i wymaga natychmiastowej hospitalizacji.

Leczenia

Cele terapii

• Przerwanie stanu padaczkowego
  • Zakończenie klinicznej i elektroencefalograficznej aktywności napadowej
• Rozpoznanie i leczenie choroby wywołującej
• Zapobieganie powikłaniom.

Ogólne informacje o terapii

• Terapia według schematu postępowania stopniowego w zależności od fazy^10-11
  • terapia stopnia 1: benzodiazepiny
  • terapia stopnia 2: leki przeciwdrgawkowe
  • terapia stopnia 3: anestetyki
• Zobacz także artykuły Napad drgawek, pierwsza pomoc i Padaczka.
• W dzieciństwie występują inne zespoły padaczkowe i różne postacie stanu padaczkowego
  • opieka przez neuropediatrów i lekarzy intensywnej opieki pediatrycznej
  • zobacz także artykuł Padaczka u dzieci.

Stopniowa terapia stanu padaczkowego

Faza przedszpitalna

• Pomocnicy nie będący pracownikami służby zdrowia powinni przy podejrzeniu stanu padaczkowego zawsze wzywać pogotowie ratunkowe
  • w razie potrzeby benzodiazepiny jako leki stosowane w stanach nagłych przez osoby nie będące pracownikami służby zdrowia
• Benzodiazepiny są lekami pierwszego rzutu
  • preferowany lorazepam dożylnie (najlepiej udokumentowana skuteczność)
  • w przypadku braku dostępu dożylnego zastosować benzodiazepinę drogą domięśniową, dopoliczkową, doodbytniczą lub donosową
    • niedożylne postacie mogą być stosowane bezpieczniej i szybciej
• Transport do kliniki/oddziału neurologicznego.

Zaawansowane działania przedszpitalne i leczenie

• Ochrona przed urazami
  • należy zabezpieczyć chorego (np. usunąć niebezpieczne przedmioty z otoczenia i, jeśli to możliwe, podłożyć coś miękkiego pod głowę, chronić głowę przed urazami)
  • nie należy unieruchamiać "na siłę" ani wkładać żadnych przedmiotów do ust (np. klinów ustnych, łyżek czy innych przedmiotów) – postępowanie to jest nieskuteczne i może prowadzić do urazów jamy ustnej, zębów oraz zwiększać ryzyko zachłyśnięcia.
• Zapewnienie i monitorowanie parametrów życiowych (schemat ABCDE)
  • pulsoksymetria, monitorowanie ciśnienia tętniczego, EKG
• Jeśli jest to możliwe, założyć co najmniej jedno stabilne, niezagrożone przez napad dojście dożylne
• Podanie tiaminy 100 mg dożylnie w przypadku podejrzenia stanu epileptycznego związanego z alkoholem
• Podanie glukozy 40% dożylnie w przypadku podejrzenia lub stwierdzenia hipoglikemii
• Podanie O₂ przy SpO₂ <95% (przez maskę, w razie potrzeby intubacja i wentylacja)
• Gotowość do intubacji i intensywny nadzór w docelowym szpitalu
• Leczenie przeciwdrgawkowe (zobacz schemat postępowania stopniowego).

Terapia stopnia 1

• Benzodiazepiny są terapią pierwszego wyboru.
  • Lorazepam dożylnie
    • dawkowanie 0,1 mg/kg, maks. podanie 4 mg/w bolusie
    • w razie potrzeby powtórzyć 1 x po 5 minutach
  • Midazolam domięśniowo lub donosowo
    • dawkowanie 10 mg dla>40 kg, 5 mg dla 13–40 kg, dawka pojedyncza
  • Clonazepam dożylnie
    • dawkowanie 0,015 mg/kg, maks. 1 mg (powolna iniekcja)
    • lub powtórzyć 1 x
  • Diazepam dożylnie 
    • dawkowanie 0,15–0,2 mg/kg/podanie, maks. 10 mg/podanie
    • w razie potrzeby powtórzyć 1 x po 5 minutach
• Diazepam doodbytniczo 0,2–0,5 mg/kg (maks. 20 mg/podanie, dawka pojedyncza) lub midazolam dopoliczkowo mogą być stosowane w przypadku braku dostępu żylnego jako alternatywa podania midazolamu donosowo lub domięśniowo.

Terapia stopnia 2

• Jeśli odpowiednia dawka początkowa benzodiazepiny okazała się nieskuteczna w ciągu ostatnich 30 minut
• Leki przeciwpadaczkowe z najlepszymi obecnie dowodami są lekami pierwszego wyboru¹²
  • lewetyracetam dożylnie
    • dawkowanie 30 mg/kg dożylnie, maks. 500 mg/min
    • w razie potrzeby powtórzyć po 10 minutach
    • dawka skumulowana maks. 4.500 mg
  • walproinian dożylnie
    • dawkowanie 20 mg/kg, maks. 10 mg/kg m.c./minutę
    • w razie potrzeby powtórzyć po 10 minutach
    • dawka skumulowana maks. 3.000 mg
    • dalsze leczenie z poziomem walproinianu 100–120 mcg/ml
  • fenytoina dożylnie
    • dawkowanie 20 mg/kg (maks. 50 mg/minutę)
    • druga dawka: 5–10 mg/kg.

Terapia stopnia 3

• Sytuacja opornego na leczenie stanu padaczkowego
  • cel: zapobieganie ostrym powikłaniom ogólnoustrojowym i przewlekłym uszkodzeniom neuronów
• Rozpoczynając lub intensyfikując intensywne leczenie, należy wziąć pod uwagę życzenia pacjenta i istnienie testamentu życia
• Dożylne środki znieczulające jako terapia pierwszego wyboru
  • leczenie tak szybko, jak to możliwe (<48 godzin od wystąpienia objawów)
  • stosowane leki
    • midazolam
    • propofol
    • tiopental
  • niski poziom dowodów na skuteczne leczenie środkami znieczulającymi
  • wskazania do zabezpieczenia dróg oddechowych poprzez intubację
• Trzy strategie intensywności terapii
  1. tłumienie aktywności napadowej udokumentowane za pomocą EEG
  2. indukcja wzorca burst suppression (naprzemienne okresy wyładowań i supresji)
  3. indukcja izoelektrycznej krzywej EEG
     • dwa ostatnie bardziej kontrowersyjne i zależne od sytuacji klinicznej oraz przyjętego protokołu leczenia.

Terapia stopnia 4

• Sytuacja superopornego stanu padaczkowego
  • trwały lub szybki powrót klinicznej i/lub elektroencefalograficznej aktywności napadowej po leczeniu środkami znieczulającymi
• Zalecenia dotyczące podejść terapeutycznych o bardzo niskim poziomie dowodów
  • barbiturany
  • ketamina
  • wziewne środki znieczulające (izofluran)
  • dojelitowe podawanie „klasycznych” leków przeciwpadaczkowych
    • na przykład perampanel i topiramat
• Interwencje niefarmakologiczne
  • dieta ketogennna
  • leczenie operacyjne (np. resekcja ogniska padaczki)
  • terapia elektrowstrząsowa (w indywidualnych przypadkach)

Przebieg, powikłania i rokowanie

Powikłania

• Naczyniopochodny obrzęk mózgu¹³
• Trwałe uszkodzenie neuronów
• Zaburzenia poznawcze (pogorszenie pamięci, koncentracji).
• Złamania spowodowane nadmierną aktywnością mięśni
• Rabdomioliza
• Hipertermia
• Arytmia serca i przełom nadciśnieniowy (z powodu uwalniania katecholamin)
• Niedotlenienie,  kwasica oddechowa lub mleczanowa
• Hipoglikemia lub hiperglikemia
• Zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipokalcemia, hipomagnezemia)
• Hipertermia
• Odwodnienie.
• (Zachłystowe) zapalenie płuc
• Zgon

Rokowania

• Śmiertelność z powodu stanu padaczkowego wynosi od 3% do 39%.
• Czynniki związane ze zwiększoną śmiertelnością^1,10:
  • przyczyna stanu padaczkowego lub choroba podstawowa
    • najważniejszy czynnik prognostyczny¹
  • czas trwania stanu padaczkowego >30 minut
    • ryzyko powikłań rośnie wraz z czasem trwania stanu padaczkowego
  • wcześniej rozpoznane choroby
  • podeszły wiek.
  • ostre powikłania
• Oszacowanie rokowania przy użyciu punktacji ryzyka^1,14
  • „Status Epilepticus Severity Score” (STESS)
  • Stopień zaburzenia świadomości
  • rodzaj aktywności napadowej
  • wiek
  • napady padaczkowe w wywiadzie
  • „Epidemiology based Mortality Score in Status Epilepticus” (EMSE)¹⁴

Informacje dla pacjentów

Informacje dla pacjentów w Deximed

• Padaczka