Płyn w jamie opłucnej

Informacje ogólne

Definicja

  • Wewnętrzna powierzchnia ściany klatki piersiowej i powierzchnia płuc są pokryte odpowiednio opłucną ścienną i trzewną. Pomiędzy nimi znajduje się przestrzeń opłucnowa, która fizjologicznie zawiera tylko około 0,1 ml płynu na kilogram masy ciała i panuje w niej podciśnienie.
  • W wyniku wielu patologii, w opłucnej może pojawić się płyn i mieć postać: 
    • przesięku
      • spowodowany wzrostem ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach opłucnej ściennej, przenikania plynu przesiękowego z jamy otrzewnej, zmniejszenia ciśnienia osmotycznego bądź onkotycznego krwi
    • wysięku
      • powstający w wyniku nowotworów lub stanów zapalnych
    • chłonkotoku
      • wysięk opłucnowy utworzony przez chłonkę
    • krwiaka
      • przedostanie się krwi do jamy opłucnej

Częstość występowania

Etiologia

  • Przesięk
  •  Wysięk
  • Chłonkotok
    • wysięk opłucnowy utworzony przez chłonkę spowodowany uszkodzeniem przewodu piersiowego lub dużego naczynia chłonnego
    •  płyn: mlecznobiały, bezwonny, zawierający chylomikrony, triglicerydy >1,24 mmol/l, cholesterol <2,59 mmol/l
      •  UWAGA: konieczne odróżnienie od pseudochylothorax – powstaje w wyniku nagromadzenia kryształów cholesterolu w długo utrzymującym się płynie w jamie opłucnej w przebiegu gruźlicy lub ropniaka; stężenie cholesterolu >6,45 mmol/l, obecne kryształy cholesterolu, triglicerydy <0,56 mmol/l
    • przyczyny:
      • nowotwory (najczęściej chłoniaki)
      • urazy
      • przyczyny jatrogenne (zwłaszcza operacje przełyku)
      • limfangioleiomiomatoza
      • amyloidoza
  • Krwiak
    • przedostanie się krwi do jamy opłucnej
    • płyn: hematokryt płynu ≥50% hematokrytu krwi obwodowej
    •  przyczyny:
      • uraz
      • przyczyny jatrogenne (zabiegi operacyjne)

ICD-10

  • J90 Wysięk opłucnowy niesklasyfikowany gdzie indziej
  • J91 Wysięk opłucnowy w przebiegu chorób sklasyfikowanych gdzie indziej
  • J94 Inne choroby opłucnej
    • J94.0 Wysięk opłucnowy mleczowy
    • J94.2 Krwiak opłucnej
  • R09.1 Zapalenie opłucnej
  • A15 Gruźlica układu oddechowego, potwierdzona bakteriologicznie i histologicznie
  • A16 Gruźlica układu oddechowego, niepotwierdzona bakteriologicznie lub histologicznie

Diagnostyka różnicowa

Wywiad lekarski

Duszność

  • Objaw wiodący
  • Częstość oddechów, zależność od pozycji, duszność zmuszająca do przyjęcia pozycji siedzącej lub stojącej, duszność w spoczynku, duszność przy mówieniu

Ból w klatce piersiowej

  • Ból jest zwykle opisywany jako ostry i kłujący, nasila się przy głębokim wdechu i często promieniuje do ramienia oraz może zmniejszać się wraz ze wzrostem ilości płynu w opłucnej

Krwioplucie

Objawy niewydolności serca

Gorączka

  • Wskazuje zarówno na zakażenie, jak i nowotwór złośliwy

Podejrzenie nowotworu złośliwego

Wodobrzusze

  • Niewydolność wątroby, nowotwory

Podejrzenie choroby zakrzepowo-zatorowej

  • Zwiększone ryzyko w ciąży, w okresie okołoporodowym i połogu, po operacji, w przypadku długotrwałego unieruchomienia, podczas przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych, zakrzepicy w kończynach dolnych, zakażenia, choroby nowotworowej, niewydolności serca, udarutrombofilii

Gruźlica

Uraz

  • Niedawna operacja klatki piersiowej lub jamy brzusznej
  • Uraz

Substancje szkodliwe i używki

Przyjmowane leki

Wywiad rodzinny

  • W odniesieniu do nowotworów złośliwych i innych częstych chorób

Badanie przedmiotowe

Informacje ogólne

Gorączka

Osłuchiwanie

  • Ściszony lub niemal niesłyszalny szmer oddechowy
  • Drżenie głosowe niemal niewyczuwalne przy dużych ilościach płynu

Opukiwanie

  • Odgłos opukowy stłumiony, jeżeli objętość wysięku wynosi min. 300 ml.

Szczególne objawy

Objawy niewydolności serca

Objawy zatorowości płucnej

  • Tachypnoe (przyśpieszony oddech), tachykardia, niedociśnienie aż do wstrząsu, jednostronny obrzęk kończyny dolnej

Wodobrzusze

  • Przyczyny wątrobowe

Hepatosplenomegalia

  • Choroby nowotworowe

Limfadenopatia

  • Choroby nowotworowe

Badania uzupełniające

W gabinecie lekarza rodzinnego

Badania laboratoryjne

Badanie ultrasonograficzne

  • Czuła metoda wykrywania płynu w opłucnej (od około 20 ml)
  • Niekiedy uwidocznienie zgrubienia/guza opłucnej
  • Stanowi uzupełnienie badania fizykalnego, jest czułe i łatwe w użyciu.1-2
  • Badanie to dużo lepiej sprawdza się w wykrywaniu wysięku opłucnowego niż badanie RTG

RTG klatki piersiowej

  • Płyn w opłucnej można wykryć w projekcji tylno-przedniej, jeżeli obecne jest co najmniej 200 ml płynu, a na zdjęciach w projekcji bocznej już przy 50 ml płynu1
  • W przypadku nagromadzenia dużej ilości płynu może dojść do przemieszczenia śródpiersia
  • W ponad 80% przypadków niewydolności serca występuje obustronny przesięk opłucnowy

Diagnostyka specjalistyczna

TK

  • Wykrywa mniejsze objętości płynu opłucnowego niż badanie RTG, pomaga rozróżnić wysięk opłucnowy od zgrubienia opłucnej i uzyskać wstępne informacje o możliwych przyczynach3
  • Angio-TK jest szczególnie istotna w wykrywaniu zatorowości płucnej

Nakłucie opłucnej

  • W celach diagnostycznych i/lub terapeutycznych, zwykle pod kontrolą USG 
  • Badanie płynu: kliniczno-biochemiczne (pH, białko, LDH), cytologiczne, mikrobiologiczne (barwienie metodą Grama, posiew bakteryjny i test antybiotykooporności; barwienie i specjalne posiewy w zależności od sytuacji klinicznej i historii choroby oraz, w razie potrzeby, molekularne metody genetyczne do wykrywania prątków)
  • Różnicowanie przesięku/wysięku, chłonkotoku
  • W przypadku krwistego wysięku opłucnowego zakłada się, że wysięk ma charakter złośliwy, dopóki nie wykryje się innej przyczyny (za pomocą cytologii, RTG, TK, biopsji opłucnej, bronchoskopii, torakoskopii)
  • Swoistość diagnostyczna badania cytologicznego w wykrywaniu komórek nowotworowych w wysiękach opłucnowych jest bardzo różna (50–90%) i zależy nie tylko od rozległości choroby nowotworowej i rodzaju materiału do badania, ale także od doświadczenia badającego
  • Po udanym nakłuciu opłucnej i ewakuacji płynu, należy zawsze wykonać kontrolne badanie obrazowe (RTG, ewentualnie tomografię komputerową klatki piersiowej) w celu wykluczenia jatrogennej odmy opłucnowej i/lub krwiaka opłucnej lub braku rozprężenia płuca
  • Po zbyt szybkim usunięciu dużej ilości płynu opłucnowego (objętość materiału z nakłucia >1,5 l), istnieje ryzyko jednostronnego rozprężeniowego obrzęku płucnego, który może wiązać się ze śmiertelnością do nawet 20%

Bronchoskopia

  • Szczególnie istotna w podejrzeniu nowotworu wewnątrzoskrzelowego

Torakoskopia

  • Wskazaniami do torakoskopii są wysięki opłucnowe o niejasnej etiologii lub podejrzenie przerzutów w obrębie opłucnej z ujemnym wynikiem badania cytologicznego
  • Czułość diagnostyczną można zwiększyć dzięki badaniu patomorfologicznemu tkanki uzyskanej podczas torakoskopii

Biopsja opłucnej

  • Biopsja opłucnej może być konieczna, jeśli wyniki badań obrazowych i analizy płynu opłucnowego są niejednoznaczne4 - biopsja igłowa opłucnej pod kontrolą TK o wysokiej czułości4

Mediastinoskopia

  • W przypadku powiększonych węzłów chłonnych możliwość morfologicznego potwierdzenia raka płuca z czułością 80–90%

Leczenie

Wskazania do hospitalizacji

  • W każdym przypadku obecności istotnie klinicznej objętości płynu w opłucnej
  •  

Zalecenia

  • Leczenie zależy bezpośrednio od przyczyny obecności płynu
  • Pacjenci niestabilni i w stanie krytycznym wymagają natychmiastowej interwencji
    • elewacja górnej części ciała, tlenoterapia bierna, leczenie odwadniajace i antybiotykoterapia lub też nakłucie opłucnej w zależności od etiologii i objawów

Metody leczenia wysięku opłucnowego o charakterze złośliwym

  • Leczenie najczęściej ma charakter paliatywny

Lecznicze nakłucie opłucnej

  • W przypadku narastania objętości płynu i towarzyszących objawów
  • Nawrót wysięku u większości chorych
  • Powtarzane nakłucia zalecane jedynie u pacjentów z krótkim prognozowanym czasem przeżycia

Cewniki opłucnowe założone na stałe

  • Zakładane na stałe tunelizowane cewniki opłucnowe stały się w ostatnich latach standardem w paliatywnym leczeniu przewlekłych wysięków opłucnowych
  • Zalecane szczególnie w przypadku braku rozprężenia płuca, nawracającego wysięku opłucnowego i pogorszenia stanu ogólnego pacjenta
  • Znaczna poprawa jakości życia i zmniejszenie duszności

Pleurodeza

  • Zalecana w przypadku nawracającego wysięku
  • Jako środków sklerotyzujących do chemicznej pleurodezy używa się zarówno substancji przeciwnowotworowych (np. bleomycyny), jak i substancji bez działania przeciwnowotworowego (np. talku).
    • Bleomycyna i tetracyklina są mniej skuteczne niż talk.
  • Najskuteczniejszą metodą jest pleurodeza talkiem pod kontrolą torakoskopii

Pleurektomia

  • Pleurektomia jest wskazana u wybranych objawowych pacjentów z lepszym rokowaniem (np. z rakiem piersi), u których bez powodzenia wykonano kilka zabiegów pleurodezy chemicznej

Leczenie wysięku opłucnowego w pozaszpitalnym zapaleniu płuc

  • Skuteczny drenaż należy wykonać natychmiast w przypadku przejrzystego wysięku o pH <7,2, objawów przemawiających za organizacją, obecności wysięku ropnego, wykrycia bakterii w opłucnej lub obecności ropniaka opłucnej
  • W przypadku wysięku przegrodowego i nieskutecznego drenażu lub ropniaka, należy przeprowadzić interdyscyplinarne konsultacje ze specjalistą chirurgii klatki piersiowej na temat VATS (torakoskopia z asystą wideo) u pacjentów, którzy pod względem czynnościowym kwalifikują się do operacji. Jeśli VATS nie jest wskazana lub pożądana, należy podjąć próbę leczenia za pomocą podania doopłucnowego t-PA lub DNAzy

Informacje dla pacjentów

Materiały edukacyjne dla pacjentów

Ilustracje

zdjęcie RTG płuca kręgosłup szkielet żebra
Krwiak lewej opłucnej
zdjęcie RTG płuca kręgosłup szkielet
Krwiak lewej opłucnej

Źródła

Piśmiennictwo

  • Marczak J, Majewski S, Białas A. Płyn w jamie opłucnej (hydrothorax). W: Wielka Interna. Pulmonologia, s. 424-440. Red. Antczak A. Wyd II, Medical Tribune Polska. Warszawa, 2020.
  1. Hooper C, et al. Investigation of a unilateral pleural effusion in adults: British Thoracic Society pleural disease guideline 2010. thorax.bmj.com
  2. Lichtenstein D, Goldstein I, Mourgeon E et al. Comparative Diagnostic Performances of Auscultation, Chest Radiography, and Lung Ultrasonography in Acute Respiratory Distress Syndrome. The Journal of the American Society of Anesthesiologists 2004. anesthesiology.pubs.asahq.org
  3. Saguil A, Wyrick K, Hallgren J. Diagnostic Approach to Pleural Effusion. American Family Physician 2014. www.aafp.org
  4. Jany B, Welte T. Pleural effusion in adults—etiology, diagnosis, and treatment. Dtsch Arztebl Int 2019; 116: 377-386. doi:10.3238/arztebl.2019.0377 DOI

Autorzy

  •  
  • Lekarz Natalia Jagiełła, (redaktor)
  • Anna Grzeszczuk, Prof. dr hab. n. med., specjalista chorób zakaźnych, Klinika Chorób Zakaźnych i Neuroinfekcji, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku (recenzent)
  • Sławomir Chlabicz, Prof. dr hab. n. med., specjalista medycyny rodzinnej, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku (redaktor)
  • Miriam Spitaler, Dr med. univ., Ärztin für Allgemeinmedizin, Innsbruck/Österreich

Link lists

Authors

Previous authors

Updates

Gallery

Snomed

Click to edit