Informacje ogólne
Epidemiologia1
- Według międzynarodowych badań od 49% do 86% wszystkich mieszkańców placówek opiekuńczych odczuwa ból
Podstawy opieki
- Odpowiednia opieka nad pacjentami w podeszłym wieku cierpiącymi z powodu bólu obejmuje:
- systematyczna ocena bólu przy użyciu standardowych narzędzi, dostosowanych do możliwości pacjenta
- rozpoczęcie leczenia bólu w przypadku nasilenia bólu w spoczynku od 3/10 i nasilenia bólu podczas wysiłku/ruchu powyżej 5/10 analogicznie do skali numerycznej (NRS)
- profilaktyka i leczenie reakcji niepożądanych, związanych ze stosowaniem leków przeciwbólowych
- Leczenie bólu powinno opierać się na współpracy interdyscyplinarnej
- Leczenie farmakologiczne powinno być prowadzone stopniowo i w połączeniu ze środkami niefarmakologicznymi
Diagnostyka1
Ocena bólu
- Właściwa ocena bólu jest warunkiem jego odpowiedniego leczenia
- Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi są zwykle w stanie udzielić wywiadu, natomiast w przypadku pacjentów z zaawansowanym otępieniem należy poza obserwacją sygnałów niewerbalnych, przeprowadzić wywiad z opiekunem/rodziną
Uproszczony wywiad lekarski
- Należy zadawać pytania, na które można odpowiedzieć „tak” lub „nie”, w języku zrozumiałym dla pacjenta
- Uzupełnieniem wywiadu i dokumentacji mogą być ustrukturyzowane kwestionariusze (np. Krótki Inwentarz Bólu (Brief Pain Inventory — BPI)
Skala Słowna (VRS)
- Najbardziej odpowiednia do pozyskiwania informacji na temat nasilenia bólu u pacjentów z otępieniem
- Jest często łatwiejsza w użyciu u pacjentów z otępieniem niż skale wizualne lub numeryczne
Niewerbalne oznaki bólu
- Wiele pacjentów z otępieniem może wyrażać ból jedynie poprzez komunikaty niewerbalne - często niejednoznaczne i trudne do interpretacji
- mimika (np. grymasy, mruganie, zaciskanie zębów itd.)
- wydawanie dźwiękówe (np. stękanie, wzdychanie, płacz, krzyk, jęczenie itd.)
- tor oddychania (np. dyszenie, sapanie, hiperwentylacja itd.)
- mowa ciała (np. postawa odciążająca, unikanie ruchu, zwiększone napięcie mięśniowe itd.)
- zmiany w zachowaniu (np. zaburzenia łaknienia, snu, apatia, pobudzenie itd.)
- objawy wegetatywne (np. potliwość, tachykardia, mydriaza, wymioty itd.)
Narzędzia do oceny bólu
- Skala oceny bólu u osób z zaawansowanym otępieniem (PAINAD)
- pięć kategorii zachowań:
- oddychanie
- wokalizacje
- postawa ciała
- mimika
- reakcja pacjenta na pocieszanie
- pięć kategorii zachowań:
- Skala bólu behawioralnego dla niekomunikujących się osób starszych (ECPA)
- do tej pory skala zwalidowana głównie w placówkach opiekuńczych
- w przypadku stosowania ambulatoryjnego warto zaangażować opiekunów
- Skala Doloplus-2
- wersja pełna - z 10 wymiarami
- wersja skrócona - z 5 wymiarami
- werbalne wyrażanie bólu
- postawa odciążająca w spoczynku
- ochrona wrażliwych na ból obszarów ciała
- aktywności społeczne
- zaburzenia zachowania
- Mobilisation-Observation-Behaviour-Intensity-Dementia Pain Scale (MOBID-2)2
- skala oceny zwalidowana z udziałem pacjentów w norweskich zakładach opieki
- Jest to jak dotąd jedyny zatwierdzony kwestionariusz oceny bólu dla pacjentów z otępieniem, który jest odpowiedni do określenia:
- natężenia bólu
- zmiany bólu
- ocena bólu w różnych momentach obserwacji, w spoczynku i w ruchu
Leczenie bólu w otępieniu1
Ogólne informacje
- Właściwa ocena bólu jest niezbędna przed rozpoczęciem analgezji
- należy korzystać ze zweryfikowanych narzędzi do oceny bólu (np. PAINAD)
- Odpowiednie leczenie podstawowych chorób somatycznych
- Jeśli zapewniono leczenie podstawowych schorzeń, należy najpierw rozważyć odpowiednie środki niefarmakologiczne przed włączeniem farmakoterapii bólu
Postępowanie niefarmakologiczne
- Więcej informacji na temat stosowania terapii nielekowych u pacjentów z otępieniem można znaleźć w artykule: Objawy otępienia
- W ramach postępowania niefarmakologicznego można zastosować:
- fizykoterapię
- fizjoterapię
- psychoterapię
Farmakoterapia
- Należy uwzględnienić ryzyko działań niepożądanych i interakcji lekowych - częstsze w podeszłym wieku
- Regularne monitorowanie możliwych działań niepożądanych
- Szczegółowe zasady analgezji przedstawiono w artykułach:
Informacje dla pacjentów
- Edukacja pacjenta i opiekunów stanowi nieodłączny element odpowiedniej kontroli bólu
- Należy uwzględniać oczekiwania pacjentów w zakresie kontroli bólu i leczenia farmakologicznego
Informacje dla pacjentów w Medibas
Źródła
Literatura
- Corbett A, Husebo B, Malcangio M, Staniland A, Cohen-Mansfield J, Aarsland D, et al. Assessment and treatment of pain in people with dementia. Nature Rev Neurol 2012;8(5):264-74. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Husebo BS, Ostelo R, Strand LI. The MOBID-2 pain scale: Reliability and responsiveness to pain in patients with dementia. Eur J Pain 2014; doi:10.1002/ejp.507. DOI
- Flo E, Gulla C, Husebo BS. Effective pain management in patients with dementia: benefits beyond pain? Drugs Aging 2014;31(12):863-71. PubMed
- Husebo BS, Ballard C, Fritze F, Sandvik RK, Aarsland D. Efficacy of pain treatment on mood syndrome in patients with dementia: a randomized clinical trial. Int J Geriatr Psychiatry 2013; DOI: 10.1002/gps.4063. DOI
- Aasmul I, Husebo BS, Flo E. Staff Distress Improves by Treating Pain in Nursing Home Patients With Dementia: Results From a Cluster-Randomized Controlled Trial. J Pain Symptom Manage 2016; 52:795-805. PMID: 27524403 PubMed
Autorzy
- lek. Natalia Jagiełła, (redaktor)
- Thomas M. Heim, Freiburg
