Niedokrwistości hemolityczne

Streszczenie

  • Definicja: Niedokrwistości charakteryzujące się skróconym czasem życia erytrocytów. Mogą być pierwotne lub nabyte. Wyróżnia się przyczyny m.in. o podłożu immunologicznym, wywołane infekcją, mikroangio-, enzymo-, membrano- lub hemoglobinopatią.
  • Częstość występowania: Schorzenie relatywnie rzadkie w populacji Europy Środkowej. Częściej występuje w Afryce, Azji oraz regionie Morza Śródziemnego.
  • Objawy: Objawy niedokrwistości w połączeniu z żółtaczką lub krwiomoczem.
  • Badanie fizykalne: W przewlekłej hemolizie może pojawić się limfadenopatia, hepatosplenomegalia, cholestaza, kamica dróg żółciowych.
  • Diagnostyka: Badania laboratoryjne: niedokrwistość, retikulocytoza, niskie stężenie haptoglobiny, podwyższone stężenie bilirubiny pośredniej, podwyższone stężenie LDH, ewentualnie niedobór kwasu foliowego oraz żelaza.
  • Leczenie: Zależne od przyczyny. Wskazane może być zastosowanie glikokortykosteroidów, leków immunosupresyjnych, niekiedy splenektomia.

Informacje ogólne

Definicja

  • Niedokrwistość hemolityczna jest schorzeniem, w którym na skutek zwiększonego rozpadu skróceniu ulega długość życia erytrocytów (<25 dni)1. Może występować epizodycznie lub w sposób ciągły.
  • Dp powstania niedokrwistości dochodzi w sytuacji, gdy wzmożona erytropoeza nie jest w stanie skompensować hemolizy.
  • Poza objawami niedokrwistości, w przypadku hemolizy może pojawić się żółtaczka, kamica pęcherzyka żółciowego lub izolowana retikulocytoza
    • postaci nabyte zwykle manifestują się po raz pierwszy w wieku dorosłym lub podeszłym
    • postaci wrodzone zwykle powodują objawy w młodszym wieku, aczkolwiek czas pojawienia się objawów jest zróżnicowany - np. sferocytoza wrodzona, defekty enzymatyczne lub hemoglobinopatie mogą po raz pierwszy ujawnić się w wieku dorosłym

Klasyfikacja

  • Niedokrwistości hemolityczne można podzielić na wrodzone i nabyte, klasyfikację oraz przykładowe jednostki chorobowe przedstawia poniższa tabela
NIEDOKRWISTOŚCI HEMOLITYCZNE WRODZONE NIEDOKRWISTOŚCI HEMOLITYCZNE NABYTE

DEFEKTY BŁONY KOMÓRKOWEJ

  1. sferocytoza wrodzona
  2. eliptocytoza wrodzona

NIEIMMUNOLOGICZNE

  1. zespoły fragmentacji erytrocytów
    • mikroangiopatie - HUS, DIC, TTP
    • hemoglobinuria marszowa
    • sztuczne zastawki
  2. zakażenia
  3. czynniki chemiczne i fizyczne
    • kokaina
    • leki
    • jady owadów i pająków
    • substancje toksyczne
  4. oparzenia
  5. hipersplenizm
  6. nocna napadowa hemoglobinuria
  7. wtórne

HEMOGLOBINOPATIE

  1. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa
  2. anemia związana z hemoglobiną C (HbC)

ENZYMOPATIE

  1. niedobór kinazy pirogronianowej
  2. niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej

IMMUNOLOGICZNE

  1. autoimmunizacja
    • polekowa
    • przeciwciała typu ciepłego
    • przeciwciała typu zimnego (napadowa zimna hemoglobinuria, choroba zimnych aglutynin)
    • przeciwciała typu ciepłego i zimnego (mieszana)
  2. alloimmunizacja
    • po podaniu IVIG lub anty-RhD
    • hemolityczna choroba noworodków
    • stan po alogenicznym przeszczepie narządu lub komórek krwiotwórczych
    • reakcje poprzetoczeniowe (w przypadku braku zgodności antygenowej RBC)
TALASEMIE

Częstość występowania

  • Niedokrwistości hemolityczne stanowią 5% wszystkich niedokrwistości2
  • Są one rzadkie wśród populacji Europy Środkowej
  • Wrodzone niedokrwistości hemolityczne, takie jak niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lub niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, występują częściej na terenie Afryki Subsaharyjskiej, regionu Morza Śródziemnego i Azji niż Europy Środkowej.
  • Zapadalność na autoimmunologiczne niedokrwistości hemolityczne (AIHA) u osób dorosłych jest szacowana na ok. 1–3 na 100 000
    • AIHA typu ciepłego występuje nieco częściej u kobiet
    • AIHA typu zimnego dotyczy dwukrotnie większej liczby kobiet niż mężczyzn
    • AIHA występuje u 4,4% pacjentów po allogenicznym przeszczepie komórek macierzystych3

ICD-10

D55-D59 Niedokrwistości hemolityczne

  • D55 Niedokrwistość spowodowana zaburzeniami enzymatycznymi
    • D55.0 Niedokrwistość spowodowana niedoborem dehydrogenazy glukozo-6–fosforanowej
    • D55.1 Niedokrwistość zależna od innych zaburzeń przemian glutationu
    • D55.2 Niedokrwistość zależna od zaburzeń dotyczących enzymów glikolitycznych
    • D55.3 Niedokrwistość zależna od zaburzeń przemian nukleotydów
    • D55.8 Inne niedokrwistości spowodowane zaburzeniami enzymatycznymi
    • D55.9 Niedokrwistość spowodowana zaburzeniami enzymatycznymi, nieokreślona
  • D56 Talasemia
    • D56.0 Talasemia alfa
    • D56.1 Talasemia beta
    • D56.2 Talasemia delta-beta
    • D56.3 Cecha talasemii
    • D56.4 Dziedziczna przetrwała hemoglobina płodowa [HPFH]
    • D56.8 Inne talasemie
    • D56.9 Talasemia, nieokreślona
  • D57 Zaburzenia związane z sierpowatokrwinkowością
    • D57.0 Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa z przełomem
    • D57.1 Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa bez przełomu
    • D57.2 Podwójna heterozygota w połączeniu z sierpowatokrwinkowością
    • D57.3 Cecha sierpowatokrwinkowości
    • D57.8 Inne zaburzenia związane z sierpowatokrwinkowością
  • D58 Inne dziedziczne niedokrwistości hemolityczne
    • D58.0 Sferocytoza dziedziczna
    • D58.1 Eliptocytoza dziedziczna
    • D58.2 Inne hemoglobinopatie
    • D58.8 Inne określone dziedziczne niedokrwistości hemolityczne
    • D58.9 Dziedziczna niedokrwistość hemolityczna, nieokreślona
  • D59 Nabyta niedokrwistości hemolityczne
    • D59.0 Polekowa niedokrwistość autoimmunohemolityczna
    • D59.1 Inne niedokrwistości autoimmunohemolityczne
    • D59.2 Polekowa niedokrwistość hemolityczna nieautoimmunologiczna
    • D59.3 Zespół hemolityczno-mocznicowy
    • D59.4 Inne niedokrwistości hemolityczne nieautoimmunologiczne
    • D59.5 Nocna napadowa hemoglobinuria [zespół Marchiafavy-Micheliego]
    • D59.6 Hemoglobinuria spowodowana hemolizą wtórną do działania innych czynników zewnętrznych
    • D59.8 Inne niedokrwistości hemolityczne nabyte
    • D59.9 Niedokrwistość hemolityczna nabyta, nieokreślona

Diagnostyka

Diagnostyka różnicowa

---
config:
  theme: base
  look: neo
  layout: auto

---
flowchart TD
    A["Niedokrwistość"] --> B["MCV, ferrytyna, CRP"]

    B --> C["MCV ↓, ferrytyna ↓"]
    C --> D["Niedobór żelaza"]

    B --> E["MCV ↑"]
    E --> F["Niedobór żelaza mało prawdopodobny"]

    B --> G["MCV ↓, ferrytyna w normie / ↑"]
    G --> H["CRP w normie"]
    H --> I["Podejrzenie talasemii"]

    G --> J["CRP ↑"]
    J --> K["sTfR w normie"]
    K --> L["Niedokrwistość chorób przewlekłych"]

    J --> M["sTfR ↑"]
    M --> N["Niedobór żelaza +/- niedokrwistość chorób przewlekłych"]

    B --> O["MCV w normie"]
    O --> P["Ferrytyna ↓"]
    P --> Q["Niedobór żelaza"]

    O --> R["Ferrytyna w normie / ↑"]
    R --> S["CRP w normie"]
    S --> T["Niedobór żelaza mało prawdopodobny"]

    R --> U["CRP ↑"]
    U --> V["sTfR ↑"]
    V --> W["Niedobór żelaza - inne przyczyny"]

    U --> X["sTfR w normie"]
    X --> Y["Niedokrwistość chorób przewlekłych - inne przyczyny"]

    classDef red fill:#ffe6e6,stroke:#cc0000,stroke-width:2px,color:#000;
    classDef blue fill:#e6f4ff,stroke:#66a3cc,stroke-width:1.5px,color:#000;
    classDef yellow fill:#ffd966,stroke:#cc9900,stroke-width:1.5px,color:#000;
    classDef neutral fill:#ffffff,stroke:#666,stroke-width:1.2px,color:#000;
    classDef orange fill:#ffe599,stroke:#d6a100,stroke-width:1.5px,color:#000;

    class A,D,N,Q,W red;
    class F,I,L,T,Y blue;
    class M,V,X,K orange;
    class B,C,E,G,H,J,O,P,R,S,U neutral;

Wywiad lekarski

Objawy niedokrwistości

  • Zmęczenie, obniżnie tolerancji wysiłku, duszność, poczucie kołatania serca, zawroty głowy, bóle głowy, szumy uszne, omdlenia

Wywiad lekarski w kierunku etiologii4

Badanie przedmiotowe5

Diagnostyka laboratoryjna4

  • Parametry hemolizy – typowe odchylenia:
  • Inne badania
    • morfologia z rozmazem
      • anizocytoza (np. krwinki sierpowate, sferocyty, komórki docelowe), polichromazja i pofragmentowane erytrocyty
    • ferrytyna
    • kwas foliowy
    • parametry nerkowe i wątrobowe
    • mocz
      • w przypadku ciężkiej hemolizy wewnątrznaczyniowej i wynikającej z niej hemosyderozy zdolność wiązania haptoglobiny może zostać przekroczona, a wolna hemoglobina może przenikać przez kłębuszki nerkowe - prowadzi to do hemoglobinurii
  • USG jamy brzusznej

Diagnostyka specjalistyczna

  • Test Coombsa w potwierdzonej retikulocytozie 
    • pozytywny wynik testu wskazuje na autoimmunologiczną chorobę hemolityczną
      • u 5–10% tych pacjentów wynik testu jest ujemny
  • Przeciwciała Donatha i Landsteinera 
    • w przypadku podejrzenia napadowej zimnej hemoglobinurii
  • Inne testy: 

Leczenie

Ogólne informacje o leczeniu

  • Zależne od przyczyny niedokrwistości hemolitycznej
  • W przypadku hemolizy wywoływanej konkretnymi czynnikami (narażenie na zimno, ciepło, infekcje itd.) należy edukować pacjentów i zalecać unikanie ekspozycji

Leczenie farmakologiczne

Autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna (AIHA)

  • Podstawą jest leczenie choroby podstawowej będącej przyczyną
  • AIHA z przeciwciałami typu ciepłego
    • glikokortykosteroidy lub rytuksymab 
      • w przypadkach opornych na leczenie, do rozważenia splenektomia, IVIG, plazmafereza, leki cytostatyczne

Inne postaci niedokrwistości hemolitycznych1,4

  • Nabyte
    • mikroangiopatyczne
      • leczenie przyczyn leżących u podstaw
      • w razie potrzeby plazmafereza
    • zakażenia
      • leczenie specyficzne dla patogenu, np. antybiotykoterapia/leki przeciwwirusowe
  • Wrodzone
    • enzymopatie
      • leczenie przyczyny wyzwalającej objawy
    • zaburzenia błony komórkowej
      • w nocnej napadowej hemoglobinurii: ekulizumab
      • splenektomia w umiarkowanych i ciężkich przypadkach
    • hemoglobinopatie
  • Erytropoetyna (EPO)
    • EPO może obniżyć zapotrzebowanie na przetoczenia krwi lub zostać zastosowana jako alternatywa dla przetoczenia, np. w przypadku następujących:
      • autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna z retikulocytopenią
      • pacjenci wymagający dializ z niedokrwistością sierpowatokrwinkową
      • pacjenci, odmawiający przyjęcia produktów krwiopochodnych z powodów religijnych lub innych
      • w pojedynczych przypadkach u niemowląt z ciężką sferocytozą wrodzoną

Inne metody leczenia

  • Splenektomia
    • w przypadku wskazań wykonywana zwykle w wieku powyżej 4 lat
    • może być wskazana m.in. w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej i dziedzicznej sferocytozie

Przebieg, powikłania i rokowanie

Przebieg

  • Zależy od konkretnego rozpoznania

Powikłania

  • W skrajnych przypadkach u pacjentów z oporną na leczenie ciężką hemolizą niedokrwistość może prowadzić do zgonu
  • Inne poważne powikłania to przełomy hemolityczne i aplastyczne z gwałtownie spadającym stężeniem hemoglobiny.
    • Cierpiący na nie pacjenci muszą zostać bezzwłocznie skierowani do szpitala.
    • Objawami wskazującymi na ciężką, ostrą hemolizę są gorączka, dreszcze, bóle głowy, bóle pleców oraz brzucha, hemoglobinuria.
  • Utrzymująca się przez dłuższy czas hemoliza może być przyczyną powstawania kamieni żółciowych
  • Zwiększona hematopoeza idzie w parze ze zwiększonym zapotrzebowaniem na kwas foliowy i w przypadku niewystarczającego w perspektywie długoterminowej dostarczania może przejść w niedobór kwasu foliowego.
  • Przewlekła hemoglobinuria może prowadzić do niedoboru żelaza.

Rokowanie

  • Zróżnicowane - zależne bezpośrednio od konkretnego rozpoznania
  • Dobre rokowanie w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, zwłaszcza po splenektomii
  • Niektóre wrodzone wady błony komórkowej erytrocytów, takie jak dziedziczna sferocytoza, po splenektomii ulegają złagodzeniu
  • Niedokrwistości hemolityczne o ciężkim przebiegu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i osób z chorobami układu krążenia mogą wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością

Informacje dla pacjentów

Ilustracje

Niedokrwistość hemolityczna
Niedokrwistość hemolityczna

Źródła

Piśmiennictwo

  1. Dhaliwal G, Cornett PA, Tierney LM. Hemolytic anemia. Am Fam Physician 2004; 69: 2599-606. PubMed
  2. Liebman HA and Weitz IC. Autoimmune Hemolytic Anemia. Med Clin North Am. 2017; 101(2): 351-359. PMID: 28189175 PubMed
  3. Sanz J, Arriaga F, Montesinos P, Ortí G, Lorenzo I, Cantero S, et al. Autoimmune hemolytic anemia following allogeneic hematopoietic stem cell transplantation in adult patients. Bone Marrow Transplant. 2007 May. 39(9):555-61. www.ncbi.nlm.nih.gov
  4. Phillips J and Henderson AC. Hemolytic Anemia: Evaluation and Differential Diagnosis. Am Fam Physician. 2018 Sep 15; 98(6): 354-361. PMID: 30215915 PubMed
  5. Jager U, Lechner K. Autoimmune hemolytic anemia. Hoffman R, Benz EJ Jr, Silberstein LE, Heslop H, Weitz J, Anastasi J, eds. Hematology: Basic Principles and Practice. 6th ed. New York, NY: Churchill Livingstone; 2013. 614-17.
  6. Nkhoma ET, Poole C, Vannappagari V, Hall SA, Beutler E. The global prevalence of glucose-6-phosphate dehydrogenase deficiency: a systematic review and meta-analysis. Blood Cells Mol Dis 2009; 42(3): 267-78. PMID: 19233695 PubMed
  7. Birgens H, Frederiksen H, Hasselbalch HC, Rasmussen IH, Nielsen OJ, Kjeldsen L, et al. A phase III randomized trial comparing glucocorticoid monotherapy versus glucocorticoid and rituximab in patients with autoimmune haemolytic anaemia. Br J Haematol. 2013 Nov. 163 (3):393-9. www.ncbi.nlm.nih.gov
  8. Mburu J and Odame I. Sickle cell disease: Reducing the global disease burden. Int J Lab Hematol. 2019 May;41 Suppl 1:82-88. www.ncbi.nlm.nih.gov
  9. Gutman JD, Kotton CN, Kratz A. Case records of the Massachusetts General Hospital. Weekly clinicopathological exercises. Case 29-2003. A 60-year-old man with fever, rigors, and sweats. N Engl J Med 2003; 349: 1168-75. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov

Autorzy

  • lek. Natalia Jagiełła, (redaktor)
  • Thomas M. Heim, Freiburg
  • Nicola Herzig, Sandnes 
  • Birgit Wengenmayer, Freiburg

Link lists

Authors

Show in top

1

Previous authors

International authors

Author text

Updates

Gallery

Snomed

Click to edit